B’elle

 

“Breng je hapjes mee en geniet van een sigaretje.” (Isabel Blaton)

 

Kortrijkzane Isabel Blaton, in de volksmond ‘Belle’, zet de lokale caféwereld op haar kop. Belle opende zopas op de Koeiemarkt een café onder de naam ‘B’elle’. Belle gooit meteen een steen in de kikkerpoel. Ze smijt zich met hart en ziel en al de rest in een café-avontuur waarvan de uitkomst onvoorspelbaar is en evengoed op een katastrofe kan uitlopen. Maar nu alle zorgen en verdriet langs de kant. Belle ging op zoek om kreatief om te gaan met de Kafkaiaanse anti-rook pestwetten die de kettingsmoorders tot paria’s degraderen.

 

Belle wil op een subtiele manier de rookwetten aan haar derrière te lappen. Alles begon met een spontaan plan. “Ik wilde aperitiefhapjes serveren bij mijn opening maar een anti-smoor kontroleurke, een zekere Geertje D., getipt door de ijverzuchtige Tine van de burgemeester, kwam ei zo na mijn kroegske sluiten ware het niet dat een paar stoere binken, ex-minnaars aangevoerd door Mike Tattoo, het onnozel antismoor kontroleurke in coma klopten en hem afleverden bij de nonnen van het Heilig Hart.

 

Belle spoort haar klanten aan om zelf hun teten mee te brengen :  “breng verdorie gewoon jullie eigen kostje mee en jullie mogen blijven smoren als de pest.”  Maar het gaat verder dan boterhammen met jam of geitenkas. Belle : “Een pak frieten van frituur Christine, een heten hond, een doos rolmops of pilchards in roomsaus uit den Aldi, een dagschotel van de Nostalgie, een broodje kaas van bij heisse Heidi, een pot turbo mossels van de Colmar, een stoofpotje van tofu en seitan met bladspinazie plus een sausje van kokosroom met diverse inheemse kruiden en seizoensgroentjes van biologische kweek uit Ardooie klaargemaakt door Tine van Den Boulvaar, een steak Béarnaise van Poverello, een Quorn-schotel met champignons van de Nectar, een Döner Kebab van de Marokkaanse van ’t Jasmijnhof, boterhammen met schuifkaas uit de Eetkeet van vzw Habbekrats, alles kan zolang het maar vooraf is opgewarmd. Zo doe ik niets verkeerds en kunnen mijn klanten toch blijven smoren binst teten.”

 

Belle zal zelfs wedstrijdjes inrichten en wie de lekkerste schotel meebrengt maakt kans op een vijfdaagse trip, weliswaar met de onvermijdelijke Belle, naar Ibiza of Kapadocië. Het moet leutig blijven en azijnpissende niet-smoorders worden buiten gegooid. Bij B’elle is het : ‘Interdit aux non-fumeurs’.

 

Lef genoeg maar geen duiten.

 

Belle : “Ik ben nu 42 geworden en wilde al heel mijn leven de tapkast bedienen en eindelijk heb ik een rijke amant aan de haak geslagen die naïef genoeg is om mij gaarne te zien en al zijn duiten in dat café van mij te vergooien. Hopelijk blijft het bij hem kriebelen zoals bij mij want een café vergt een konstante aanvoer van verse centen voor de het bier, de huur, het personeel, de btw, de taksen, de elektriek, de verwarming, de gas, de billijke vergoeding, Sabam, de accijnzen, de meedrinkgrieten, de boeten, de vergunningen, het milieu, de pestbelastingen, omkooppenningen, de reklame, de Rsz, de sociale bijdragen, pensioensparen, bedrijfsbelastingen, grondbelastingen en last but not least de nooit eindigende de traktaten aan intimi en lokale politiekers inzonderheid de schepentjes brasseur Bethune van brouwerijen en drankslijterijen en Bral van de Veekaa.”

 

Slechte reakties heeft Belle nog niet gekregen, “de meeste klanten vinden mij een toffe cafébazin al waren er wel enkele zure oprispingen van Tine van Den Boulvaar en van klikspaan Tine van de burgemeester die nu haar K-Rambla ziet leeglopen. Mijn idee veroorzaakte een polemiek in de stad, waar mijn stoutmoedig initiatief zich als een lopend vuurtje verspreidde. Zo heeft de spinnijdige Clo-Clo (met de lederen grijns) van Petit Paris de kat de bel aangebonden en mij voor verraadster, pooier, souteneuse, entraîneuse, stripteaseuse en onderkruipster uitgescholden en hij kon het niet laten uit pure nijdigheid drie keer tegen mijn toog te komen zeiken. De zeikerd. Voor de rest niets dan positivo’s en ook aanmoedigingen van Brasseur Bethune, schepentje van Brouwerijen en Drankslijterijen die zich traditiegetrouw lazarus zoop op de inwijding terwijl nachtburgemeester Adelbert mij na Chantal van ’t Paleitje veruit de gewilligste cafébazin van de stad noemde en zijn inwijding met een knipoog en een grappige one liner besloot :’Belle is groot in haar genre, maar haar genre is klein.’ En dat was maar om te lachen.”

 

Mijnheerke Frans kwam ook al zijn geloofsbrieven overhandigen maar die voorspellen niet veel goeds. Hij had toen al meer Pomerol gekonsumeerd dan verwacht. Zijn maag was te veel van streek om zich nog te concentreren op geslachtelijke handelingen met Belle. Nog liever beklom hij in gedachten, als hoog ontwikkelde wereldreiziger, Sylvia de meegaande echtgenote van schepen Bral of het liefst van al schepentje Christine Depuydt in het bijzijn van Jan. Mijnheerke F. nam zich voor om aan schepentje Christine een hoofdrol toe te bedelen in zijn mémoires. Het begijnhof was een rotplaats om de liefde te bedrijven maar Mijnheerke droomt er al jaren van ooit deze Kortrijkse kultuur-teef in de Libel of het Hof te Coucx te bezitten.

 

Boterhammen met everzwijn.

 

“En ja, het idee slaat aan. Maandagavond zat de hele nieuwe Board of Directors van de K namelijk zeven gekeppelde Duitsche Joden naar mij te lonken aan mijn toog. Tegen alle Joods-orthodoxe regels en voorschriften in zaten ze halfdronken, boterhammen met everzwijnworst te verorberen. Lekker en door hun gepruikte thuiswerkende vrouwen klaargemaakt. Uit mijn tapkranen vloeide rijkelijk Deutsche Weissbräu”, lacht Belle.

 

Van het plaatselijk ‘Laatste Nieuws’ journalistje Peter Lanssens vernemen we nog dat Lode Bogaerts van HorecaSol tegen Belle klacht heeft ingediend wegens verstoring van de openbare orde en schending van de deontologische code in het Kortrijks kroegenleven. Kwatongen beweren zelfs dat Lode al veel jaren avances maakt tegenover Belle, haar dag en nacht belaagt, met zedenloze mails en hijgtelefoontjes bestookt en zich nu als afgewezen en gefrustreerde would-be minnaar wil wreken… Maar is dat allemaal wel waar ?

 

Persverantwoordelijke van Volksgezondheid Jantje Eyckmans formuleert de handelswijze van Belle als volgt : “Mevrouw Belle mag inderdaad doen wat ze wil in haar kroeg. De rookwet is een draak van een wet waartegen ook ik ten strijde trek. Alles moet mogen en kunnen in de gelagzalen. B’elle is een echte smoorderscafé en laat ze daar maar eten, vozen en smoren dat de stukken rond vliegen. Want bestaat er eigenlijk wel zoiets als een smoor-en neukloze kroeg ? Al riskeer ik mijn baan, ik blijf het verkondigen.”

 

Belle is nu een zelfbewuste vrouw van rond de tweeënveertig en ze ziet er niet uit alsof ze levensmoe is of liever overal elders zou willen zijn behalve achter haar tapkast. Alles loopt gesmeerd. “Laten we rustig de glazen leegdrinken en daarna weer vullen” is haar leuze. Haar eigen tornado is voorbij. “Belle is een fantastische kasteleines” riep nachtburgemeester Adelbert in een bui van tomeloze strijdbaarheid. Na het nuttigen van ontelbare kruiken vouwde gewaande anarchist Adelbert de handen op zijn pens, staarde vergenoegd in Belle’s veel te diepe décolleté, grijnsde schokschouderend nà en liet zijn kruik opnieuw vullen. Daarna nam hij een ferme slok en begon luidop in zichzelf te babbelen. Bij het aanbreken van het ochtendgloren wist Adelbert niet meer wie zijn vriendin of zijn vijanden waren, hij strompelde naar de ‘Rubens’, vergreep zich aan de 70-jarige bazin, waarna hij zich aan het schrijven zette van lacherige liefdesgedichten.

Daarna ging Adelbert van zijn stokje.

 

Ook dat is Kortrijk.

 

P.S. B’elle is open van maandag tot vrijdag van 11 ot 23 uur. Vanaf september wordt dit van 8 tot 22 uur. Een bewuste keuze om vanf september veel koopslaven van de K binnen te krijgen. Belle belooft veel leute, gezelligheid, charme en interessante tooghangers.