Kortrijk Congé

‘Kortrijk Congé’ is de naam van een nachtelijk ‘festival’ op maat van de Kortrijkse klerelijers. Dit ‘volksfeest’ is een uitvinding van Buda Kunstencentrum met als opperchef de eminente kulturalische nitwit Franky Devos. Dit jaar georganiseerd op Buda Beach, het naaktstrand in spe onder de Swaffelbrug.

Franky doet het weer. Dit jaar onder het motto van de ‘antiverzuring’, een groteske dooddoener die goed klinkt in tijden van ‘verrechtsing’ en ‘muf konservatisme’. De bewoners van het Albertpark en de Ijzerkaai die, wegens de Leiewerken, nog altijd met hun voeten in het water staan, zijn nu in grote woede ontstoken. Provokatie.

Op een info-avond  met de bewoners lachte de hautaine Devos alle bezwaren weg. “We willen niemand schofferen maar er is een grens aan alles. Ik ben jullie leider. Doe wat ik beveel. Stop het zagen en het klagen. Samen maken wij de toekomst van onze stad. Ik heb alleen maar goede bedoelingen. Een jaar lang hebben wij met ons team van zo’n twintig gesubsidieerde en hoog gekwalificeerde Kunstencentrum-medewerkers gezwoegd en geschaafd aan de tot standkoming van een artistiek-filosofisch-maatschappelijk aanvaardbaar festivalprogramma voor Kortrijk Congé, een grandioos fête champêtre op maat van de doodgewone Kortrijkzaan. Nu Kortrijk eindelijk bezig is met weer vooruit te komen en het wordt bijgestaan door interdisciplinairen en door artistieke topadviseurs, connaisseurs en organisatie-deskundologen mogen we het groeiende ‘wij-gevoel’ niet veronachtzamen maar samen aan één zeel trekken om het conceptuele proceskarakter van Kortrijk Congé niet te onderbreken. Op weg naar een nieuw en groots Kortrijk met een herboren grandeur mogen we niet, omwille van het destruktief negativisme van enkele gekken en van een handvol onverbeterlijke kritikasters en azijnpissers, in de modder blijven ploeteren. Ik geef toe, er zal wat overlast zijn tijdens ons nachtelijk festival, maar men krijgt er ook veel voor terug. Het enige wat we écht willen, is Kortrijk voor de 5^de keer een volksfeest voor de proletarische massa bezorgen. Meer moet dat niet zijn, maar ook niets minder.”

De tirade van Franky volstond evenwel niet. De krapuleuze opstandelingen Bob Stijns, Guy De Geest en vooral de afgezette nachtburgemeester Geert Vandepitte koelden hun kolère door Devos met rotte tomaten te bekogelen en hem voor arrogante zak, teringlijder, kloothummel, hovaardige ploert en vuile fascist uit te kafferen.  “Dit is geen kado voor de Kortrijkse Jannen met de Pet’, aldus Stijns. “Toch niet voor wie er woont. U gaat voorbij aan het feit dat de bewoners hier al 13 jaar in de modder, het rioolwater en het stof leven en dat dit voor veel hinder zorgde, tot zelfmoorden en echtbreuken leidde en onherstelbare schade veroorzaakt heeft aan onze woningen die we nooit zullen vergoed krijgen. En Tsjefaan De Clerck is mede schuldig en hij stak zijn hypokriete kop in ’t zand, de schurk. En nu dit heilloos evenement van Kortrijk Congé. Wij zullen u weten te vinden Franky, rotzak!”

Oeverbewoners Hilde Defoort en Griet Engels daarentegen zweren samen met Devos. Ze vinden het allemaal heel prettig, Kortrijk Congé. En ze beloven bij warm weer samen met Buda-kulturaliste en scharrel van Franky, de genaamde Barbara Raes, de eerste nachtelijke naaktlopers van Buda Beach en Kortrijk Congé te worden. Er zal veel volk komen kijken.

Marijke Dejaeghere, die aan de Damkaai woont, ging nog een stap verder en noemde zich gedegouteerd door wat ze te horen kreeg van de oproerkraaiers Stijns, Vendepitte en Cie.

“Ik ben verbijsterd”, zei ze rood van opwinding “en als protest zal ik om klokslag middernacht mijn onderbroek afsteken en op de dorpel van Geert Vandepitte een stinkende warme hoop draaien. Een symbolische aktie om mijn woede te koelen, liever dan in ’t geniep achter het monument van Leopold drie te paard, een minderjarig knaapje tot de lichamelijke liefde te verleiden.”

‘Kortrijk Congé’ heeft daar niks mee te maken.