Chemie

Beste Lezer,

Hélaba, hij den deugniet, die Anouk is wel een vriendin en haar uitlachen was mijn bedoeling niet é ! Mijn ingezonden stukje over Anouk en haar onvindbare G-spot was maar om te lachen e. Ik wou gewoon ne keer de grapjas uithangen maar die sakkerse blogger van Het Verdriet heeft er weer van geprofiteerd om mij de duvel aan te doen en er een stinkende soep van te brouwen die de spuigaten uitloopt. Miljaar. Den deugniet. De onverbiddelijke spotvogel. De gangster. Anoukske was mijn favoriete scharrel, dat wel, maar daarom heeft ze nog niet recht zich belachelijk te laten maken door de eerste de beste gefrustreerde schrijvelaar met een lief zo lelijk als de nacht. Anouk blijft mijn troosteres in moeilijke momenten ook al denkt Quickie haar van mij afgepakt te hebben, de kapoen, maar voor hoelang want ‘trouw’ staat niet in haar dictionair é. De beest uithangen bij de nieuwe meedrinkwijven in het opkamertje van ’t Vliegend Peerd, in de Kortrikske hoerenbuurt, mij samen met Hans Masselis laten ontmannen in de gynekologische stoel van de Crisco, mijn oude kunstjes bovenhalen bij Vera op de Vlasmarkt en mij elke avond lazerus zuipen en daarna de glazen kapot smijten, wild in het rond zeiken en op de muile kloppen van Stefaan Bral en ander gespuis, ach Anouk kon er altijd goe mee lachen e. Maar de would-be homoseksueel Quickie verkeert in de waan dat hij Anouk die mateloos geniet van haar sukses omwille van haar keiharde tieten, haar stevig vlees en haar schaamhaar dat nog hard en kroezig is, weer op het rechte pad zal krijgen. De stumperd. Hij dwaalt. Ik beken, àlles heb ik aan Anouk geleerd, dood liggen, de tijgersprong, klaverjassen, canasta, onderwater zwemmen, kietelen, van een hoge toren springen, pesten, zelfmoord ensceneren, geloofwaardig liegen, door het riet sluipen, lijken identificeren, boomzagen, Oostaziaten imiteren, de driekleur hijsen, enzovoorts. Als ruwe jongen deinsde ik er destijds niet voor terug om bij Anouk thuis langs de achterdeur binnen te sluipen wanneer haar ouders op familiebezoek waren of naar de Balearen. Dan voerde ze half bloot allerlei gekke kunstjes voor mij op en samen exploreerden we de Kamasutra terwijl we puffend en dampend de volmaakte communio beleefden bij opzwepende aria’s uit Lucia di Lammermor van Gaetano Donizetti. Dat ik dàt en nog veel meer heb mogen beleven met Anouk, daar zal ik haar heel mijn leven dankbaar voor blijven. Blijven lachen maakt alles weer goed. Meer kan ik over haar niet vertellen é. Halleluja.

Mike