Persmededeling

Een duikboot op de Leie - rondleiding voor de pers

Volgende week legt de theaterboot ‘Axolotl’ aan in regio Kortrijk. Woensdag 8 september, tussen 15 en 16 uur, na de persbabbel van het Kortrijks schepencollege, is de pers welkom voor een rondleiding en/of babbel met de spelers en initiatiefnemers. Afspraak aan de IJzerkaai.

Nooit gezien! Op 8 september vaart een duikboot Kortrijk binnen. Een duikboot zoals je die kent uit oorlogsfilms of wetenschappelijke documentaires. De poorten gaan open en je wordt aan boord verwelkomd door de wetenschappers Pinson & Bautengri. Als moderne Jules Vernes hebben ze gedurende jaren op de bodem van de oceanen geleefd op zoek naar bronnen van hernieuwbare energie. De twee ‘lichtgestoorde’ wetenschappers leiden je rond in hun laboratorium, waar je kennismaakt met hun fantastische oplossingen. Een speelse confrontatie met de kwetsbaarheid van onze planeet.

Vincent Dujardin maakt in 2004 op vraag van Lille2004, Culturele Hoofdstad van Europa zijn laboratoriumduikboot AXOLOTL, een 33m lang kunstwerk. Deze steekt nu ook de grens over en doet Kortrijk, Kuurne en Harelbeke aan. Concept: Vincent Dujardin en Daniël Moons. Scenografie: Gelambo-Quazar. Spel: Bart De Wildeman, Daniël Moons en Ingrid Weissgerber.

Info en reservatie Schoolvoorstellingen:
Kortrijk: Cultuurcentrum Kortrijk | 056 23 98 55
Kuurne: cultuurbeleidscoördinator | 056 37 27 79
Harelbeke: Hilde Debrabandere | 056 73 33 97
interactief verteltheater

6 tot 12 jaar (scholen) | gezinnen en groepen
zaterdag 11 en zondag 12 september in Kortrijk van 10 - 12.30 en van 14 -18 uur
zaterdag 18 en zondag 19 september in Harelbeke van 10 - 12.30 en van 14 -18 uur
woensdag 15 september in Kuurne van 14 - 18 uur
Duur: 40 minuten
Prijs: € 2

Contact:
0498 90 91 21

www.duikboot.info

Auteur:  Bernard Pauwels
Email: bernard.pauwels@kortrijk.be

Organisatie: Erfgoedcel Stad Kortrijk
Adres:  Onze-Lieve-Vrouwestraat 45, 8500 Kortrijk
Telefoon: 056 27 74 42 

Hoe onduits is de Duitse hoofdstad?

Nachtburgemeester Adelbert op studiereis naar Berlijn. Een verhaal van Johnny Turbo, Bitburgers, Jevers, Warsteiners, Berliners, Königsbachers, Krombachers, Flensburgers, Diebels, Veltins, nieuwkunst, curryworsten, boulettes, schnitzels, U-bahnen, S-bahnen, Trabanten, muren die er niet meer zijn en ampelmannen.

Eerstdaags het verslag op VvK.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
+ 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Vanthilt deed kassa horeca rinkelen !

“Het beste wat Kortrijk ooit overkwam”, is een veelgehoorde reaktie op de Grote Markt en daarbuiten op ‘Villa Vanthilt’. De meeste cafébazen gewagen van de beste maand ooit.

Nochtans reageerden de horecabazen van de Grote Markt aanvankelijk zeer boos op de komst van Marcel. Het stak velen dat ze minder plaats overhielden om hun terrassen uit te zetten. Eentje verliet zelfs ei zo na Kortrijk om een nieuw leven te beginnen bij Piet Huysentruyt in de Ardèche. Het was Jan Christiaens van de ‘Nata’. Maar zover kwam het gelukkig niet.

Kritiek hoor je nu veel minder, al zijn er altijd cafébazen die blijven treuren en zeuren. Maar het merendeel had Marcel op een pied de stal gehesen en hij kon tenslotte niets meer verkeerd doen. Zelfs zijn broek en die van anderen afsteken, Mike Tattoo en zijn maten in hun getatoeëerd gat in de villa als chimpansee’s laten rondkruipen en vrouwen van hun jarretels en onderkledij beroven lokte luid applaus uit bij de horecabazen van de Grote Markt. Cafébazen werden bijna zot van de volkse leute die zich avond na avond afspeelde bij de villa van Vanthilt.

Volkse massa’s van Kortrijk en omstreken zakten elke avond af naar de Grote Markt en de drankgelegenheden in de omtrek konden de stoet nauwelijks indijken.

“Ik houd nu al elf jaar aan één stuk mijn dag-en nachtboîte open en dit was zonder diskussie mijn beste maand ooit”, kakelde Ghislain Malfait, de beruchte uitbater van ’t Salonske’. “Sonja, die de nachtshift doet, is mijn allerbeste entraîneuse. Hoe zij er nu al veel jaren in slaagt met haar geroutineerde zwoele blik de euro’s uit de zakken van de laveloze toogplakkers te kloppen, het heeft geen naam. Tijdens Vanthilt was het hier dag en nacht volle bak. Ik schat dat mijn omzet deze maand zeker met honderdveertig procent is gestegen. Ik word steenrijk maar vertel het niet voort aan de jaloerse btw ambtenaarkes die elke nacht aan Sonja komen pulken.”

Overal op en rond de Grote Markt hoor je dezelfde enthousiaste kommentaren. Alle uitbaters hebben het over spektakulaire omzetstijgingen. Sommigen spreken van een stijging van vijfhonderd tot duizend procent en meer maar willen dat alleen anoniem bevestigen want de gieren van de fiscus drinken en lezen mee terwijl ze zelf in de paaldanstenten in het zwart liggen te vozen en hun vrouwmens mag het niet weten, de farizeërs.

Jocelyne Depuydt van ‘bistro Allo Allo’ : “in de namiddag kwamen veel toeristen uit Tielt, Kanegem, Oeselgem, Wachtebeke, Poperinge, Reningelst en Zillebeke een glaasje drinken en vroegen ze ons wat hier gaande was. Van Marcel hadden ze nog nooit gehoord, laat staan van zijn stripteasenummers en zijn geile praatjes met Marcella Pattyn. Dan kwamen ze ’s avonds gegarandeerd afgezakt met hun kroost en de hele familie, nestelden zich aan de beste terrastafels, lurkten heel de avond aan dezelfde limonade of cola light, smeten flessen en glazen omver, besmeurden tafels en stoelen, zeikten en scheten de toiletten onder, gingen aan de haal met de condooms en het WC-papier en maakten met hun rosse eurocenten mijn diensters gek. Maar we zagen ze graag komen, anders kwam er geen kat. Kortrijk is na acht ’s avonds zo dood als een pier. Nu heb ik al zanger Paul Michiels en Marcel zelf op mijn schoot gehad. Ik voel het nog. Bedankt Marcel!”

Zelfs Renaat Demuynck van ‘César’, die drie weken gesloten was, kon zijn enthousiasme niet op. “Gelukkig was ik drie weken dicht tijdens Vanthilt. Ik hoefde die pis en kak uit Oeselgem niet. Daar in de Provence was ik veel gelukkiger en ik wist amper wat me overkwam en wat ik zag toen ik op een avond op het naaktstrand van Club Nature in Cap D’Agde oog in oog kwam te staan met Hilde Crevits die zich helemaal bloot gaf. Dus bedankt Marcel dat je me wegjoeg naar Cap D’Agde.”

Jan Christiaens van de ‘Nata’ doet een heel ander verhaal. Jantje : “Toen ik voor het eerst van de komst van Vanthilt hoorde en vernam dat ik op zijn zijkant moest uitkijken stond ik op het punt de Nata toe te doen en Kortrijk voorgoed de rug toe te keren. Maar mijn vrouw spartelde tegen, ze dreigde me te verlaten. Dat was mijn geluk. Ik ben toch maar in Kortrijk gebleven en dat zal ik mij nooit beklagen. Ik heb het eens becijferd. Ik kom nog altijd tot een omzetstijging van vijf procent maar zeg het niet aan de fiscus. En mijn huwelijk is gered. Bedankt Marcel !”

‘Café Leffe’ was de dagelijkse pleisterplaats van Marcel en zijn crew. Fernand Spreutels heeft er alles, maar dan ook àlles aan gedaan om Marcel en zijn gevolg dagelijks in zijn tent te krijgen. Het zat daar dan ook alle dagen vanaf de klok van vijf p.m. eivol. Fernand : “Ja ik ben een gelukkige cafébaas. Op mijn leeftijd moesten mijn schaapjes al lang op het droge zijn en ik denk dat het nu of nooit was. Daarvoor heb ik wel enkele toegevingen moeten doen aan Marcel en zijn bende, zoals kortingen en gezinszegels op alle spijs en drank. Voor mijn persoonlijke bijdrage aan de heropleving van Kortrijk heb ik van Lieven Lybeer vrijstelling gekregen van terras-en andere pestbelastingen voor de rest van het jaar. Zachte omkoperij ? Ach laat ze maar lachen. Maar zeg het aan niemand, vooral niet aan mijn collega’s. Ze zouden het niet geloven. Ze zouden het niet willen geloven dat een cafébaas als ik, dat een man als ik, in staat was de burgemeester zo op de knieën te krijgen. Bedankt Marcel !”

In ‘Kaffee Cantate’ riepen Mieke en Herwig Dutoit de Kortrijkse pers bijeen om hun vreugde over Marcel uit te kraaien. Herwig : “Aanvankelijk waren we teleurgesteld over het feit dat Marcel met zijn rug naar ons zat en we niks te zien kregen. Maar wat zagen we ? Ook onze zaak zat elke avond afgeladen vol en vele klanten beseften zelfs niet dat Vanthilt vlak voor hun neus stond. Maar geen nood onze klanten hebben heel andere besognes. Ze komen bij ons voor onze persoonlijke aanpak en charme, vooral voor die van Mieke. Mieke komt namelijk elke avond goedgemutst en sexy uit de hoek nadat ze zich ’s namiddags heeft laten voltanken op het terras, even verder aan ’t Salonske. Bedankt Marcel!”

Ook aan de overkant van de Grote Markt was het elke avond feest. De etablissementen aan de schaduwzijde liggen normaal heel de zomer dood. Nu profiteerden ze ten volle mee met Vanthilt.

Francis Vantomme van ‘Brasserie Royale’ uitte zijn grote voldoening : “Kijk, normaal val ik helemaal uit de boot en zit ik heel de zomer met een lege zaak en kas en moeten mijn serveuses liggen bijklussen langs de Chaussée d’Amour tussen Deinze en Gent. Met Marcel was dit nu niet het geval. Dit was zonder diskussie een topmaand, nooit meegemaakt. Ook bij regenweer was het full house. Mijn omzet verviervoudigde maar zeg het niet luidop. De brouwer en de fiscus lezen mee. Met het surplus dat ik verdiende kon ik elke avond de tent van Theodore gaan leegdrinken terwijl mijn serveuses hun kazak afdraaiden en veel verdienden. Bedankt Marcel!”

Bij Wimmeke Morreel van de ‘Savoyard’ is het altijd full house, Vanthilt of geen Vanthilt.

Wim : “Pffft, wat kon mij die onnozele Marcel schelen. Mij maakte het niets uit. Mijn klandizie liet zich niet afschrikken door bakerpraatjes over Kortrijk of de Grote Markt. Mijn omzet kan niet meer omhoog, rijker moet ik niet meer worden. De begoede patisseriedames die gek zijn van mijn komplimentjes, mijn draaikonterij en mijn streken lieten zich niet afschrikken door een TV-tent en de basse classe die elke avond als idioten stonden te roepen en te tieren bij het aanschouwen van de fratsen van Vanthilt en zijn imbeciele genodigden. Ik laat me liever door Hans Masselis verwennen in de gynaekologische van de Crisco. Vaarwel Marcel!”

Op een steenworp van de Villa van Marcel bij Chantal, de lekkere vamp van ’t Paleitje’ die zo graag koketteert met haar deinende tieten, gaan de zaken altijd goed. Chantal : “Mij kon Vanthilt niet schelen. De kwijlende kroegtijgers aan mijn tapkast lieten zich niet vangen aan valse leute onder de schijnwerpers van de televisie. Mijn klantjes maak ik stapelgek ondanks mijn botox en de sporen van mijn jaren, dankzij mijn naturel, mijn blonde lokken, mijn welgevormde kont, mijn opgespoten lippen, mijn diezijntieten en mijn tapdansbenen. Ik hou het al veel jaren vol, mijn schapen zijn op het droge en mijn klandizie, allemaal nette heren van stand, blijven gedisciplineerd aan mijn tieten en billen friemelen terwijl ze hun euro’s in mijn gezicht gooien. Wat zouden ze in Kortrijk zonder mij beginnen ? De troep van advokaten, deurwaarders, vrederechters, journalistjes, zittende en staande magistraten, politiekers en ander nette geparfumeerde mensen die aan mij komen frunikken en mijn kave recht houden hadden lak aan het vulgaire schouwspel met de lompe viezerik Vanthilt die avond na avond zijn broek en die van zijn gasten afstroopte, een door de stad gefinancierde vunzige liveshow die zich vijf weken lang op de Grote Markt afspeelde. Mijn habitué’s zijn van een hogere klasse. Weg met Vanthilt!”

In ‘Bua’s Eethuisje’ bij Buala Yaipong gaat het er veel gezapiger aan toe. Het lag dan ook veraf van de Villa van Vanthilt. Elke avond ontvangt Buala (1.57 m) een tweetal gasten aan haar exotische vriendentafel. Buala bezit de kunst om er telkens een sprookjesavond van te maken met kaarsjes, slingers, lampions en sterlichtjes. Heel exklusief. Buala die van een andere (eet)kultuur is, doet meer dan koken. Na de maaltijd wordt er nagepraat en gedanst op Oosterse muziek, de lichten worden gedoofd en de deur en vensters gesloten. Wat er zich daarna afspeelt in de roze achterkamer van Buala’s eethuisje kan men amper vermoeden, alleszins niet luidop zeggen want de inhalige btw jongens lezen en luisteren mee. De pot op met Marcel.

Ook ‘Bistro Jasmijnhof’ met Saïda Bendraouï aan de kookpotten straalt een uitheemse sfeer uit en sinds Marcel zijn de zaken erop vooruitgegaan. Marcel en zijn crewleden hielden af en toe van een nachtje stappen door de buik van Kortrijk en dan belandden ze wel eens bij Saïda, de Berberse Schone aan de Houtmarkt. Saïda is moslima maar niet fanatiek. Tijdens de Ramadan, het Offerfeest en het Suikerfeest richt ze speciale avonden in waarop ze buikdansen uitvoert ten behoeve van de multikulturele klandizie uit de Zwevegemsestraat. En daar mocht Vanthilt één keer binnen.

Een laatste boîte die veel baat had met Vanthilt was Clo-Clo met de lederen grijns van de afspanning ‘In den Benny Hill’. De gewezen konijnenboer Clo-Clo lag met zijn staminee op een halve boogscheut van de villa van Marcel en Clo-Clo profiteerde graag achterbaks mee met de miserabele leute van de bacla die na Vanthilt zijn tent binnenwaggelde. Elke avond kwamen ze zich volvreten met de ‘speciale’ spaghetti (Miracoli met bloemkool) van Rita La Blonde, de blonde ex-trapeziste en huisslavin van Clo-Clo. Clo-Clo : “Ik beken dat ik elke avond toegaf aan mijn onstelpbare geldzucht en dus ontving ik graag de koddige Vanthilt-bewonderaars die al onze spaghetti kwamen opeten. Mijn omzet steeg met honderd procent, allemaal in het zwart. Maar zwijg erover, de ratten van de belastingen luisteren mee. Dankzij de Marcel kan ik mij in september een komfortabeler wereldreis veroorloven dan gewoonlijk het geval is met mijn plooicaravan. Naar mijn maten in Napels op Sicilië. Bedankt Marcel !”

Dat was ‘Marcel in Kortrijk’.

Mededeling

Betreft Kortrijk Webcollectie : http://kortrijk.webcollectie.be

Alle handelszaken, horecazaken, bedrijven, organisatie’s, weblog’s enz. van GROOT-KORTRIJK, kunnen zich GRATIS laten opnamen op bovenvermelde website. Kortrijk Webcollectie beoogt de meest komplete verzameling te worden van alle mogelijke links naar Kortrijkse websites onderverdeeld in uiteenlopende categorieën. Er kunnen ook suggesties gedaan worden voor nieuwe categorieën.

Luc Lebon

Expo over socialisme

In het textielhuis van Kortrijk loopt van 4 tot en met 11september een tentoonstelling over 125 jaar socialistische beweging. In deze expositie krijg je een overzicht van de strijdpunten en de verwezenlijkingen van de socialistische partij in België. Je ziet onder meer exclusieve foto’s, affiches en belangrijke documenten. Begeleidende teksten geven meer uitleg. Het Textielhuis vind je in de Rijselsestraat 19 in Kortrijk. Openingsuren zijn elke dag van 11 tot 18uur. De expositie was eerder al te zien in Gent en Brussel. (vkk, Nieuwsblad.be/kortrijk, 01/09/2010)

Op 01 september 2010 om 06u00, zei Frank Vanvlaanderen:

“Ik denk dat het daar zal zwart lopen van het volk!!!.”

Dominique Desmijtere, manager van K in Kortrijk smijt er met zijn klakke naar als hij uitbazuint hoeveel bezoekers er zich al in de K vergaapten aan valse weelde en luxe. Drie miljoen in zes maanden ? Hoe weet hij dat ? Heeft hij ze allemaal persoonlijk geteld ? Natuurlijk niet. En de automatische camera’s die zogezegd alles wat beweegt tellen ? 3 miljoen, dat is gemiddeld 22.000 per werkdag of 2500 per uuur ! Méér dan Auchan, Roncq ! Komaan zeg, wie zal dat geloven ? Allemaal leugens. Wij van VvK hebben ze wèl geteld en juist het getal is half zoveel : 1.542.369 tot 25 augustus. Waaronder 1.236.399 toeristische kurieuzeneuzen uit Zulte, Dentergem, Vlamertinge, Poperinge, Dranouter, Waarschoot, Desselgem, Koekelare, Wingene, Kortemark, Wortegem, Munkzwalm, Maldegem en Zonnebeke en een hele stoet uit het Kortrijks achterland Roubaix-Tourcoing. Dezulken kochten niets, betaalden niets en we zien ze nooit meer terug. Verder staat Desmijtere te snoeven over drie (3!) zogezegd ‘nieuwe huurders’ in de K terwijl bij vijftien gevestigde zaken het water aan de lippen staat, de sluiting nakende is. Nog een nieuwe horecazaak ? In concurrentie met Alain, Beau de Courtrai ? Dat is durven, terwijl de ene na de andere de pijp aan Martin geeft. En dan die kledingzaak Canvas ! Wat een klucht. Desmijtere vergeet er bij te vertellen dat Canvas de halve Grijze Zusterstraat leeg achter laat ! Terwijl volgens de laatste tellingen zo’n 93 winkelpanden in het centrum leegstaan ! En over het hellegat van Overbeke durft niemand nog zijn mond openen. Ook de Wijngaardstraat ligt morsdood, er komt geen kat voorbij. K is inderdaad een zegen voor een kliek Duitsche Joden maar dat is niet het geval voor de kleine handelaren die kansloos staan tegenover de big money en de macht van de K-manitoes. Wordt de K om de zoveel jaar voor grof geld door verpatst aan Russen, Chinezen, Brazilianen of Koreanen ? Inmiddels melkt het Handelsdistrikt (Yvon Vanden Abeele, Eric Wastijn, schepentje Jean Brasseur Bethune, Pier-re Yserbyt…) de kleine handelaren verder uit : Honoré Gepluimd! “We willen dat heel Kortrijk leeft en herleeft” kwaakt Desmeytere. “Het nieuwe projekt om met gratis krukken, blindenstokken en -honden en rolstoelen invaliden zonder armen of benen, blinden en doofstommen te lokken is daar een voorbeeld van. Ik zou namelijk graag hebben dat iedereen koopslaaf wordt van de K.” Zo sprak Desmijtere. Het is een verkeerde gok. Invaliden zonder armen of benen en zij die niet horen of zien blijven liever thuis dan zich met al hun stokken, honden, krukken, karren en accessoires te wagen tussen de nietsontziende meute van de K. “Momenteel zijn 85 van de 90 winkelpanden in de K bezet en Kortrijk bruist als nooit voorheen en in heel de commerciële binnenstad staat geen enkel maar dan ook geen enkel pand meer leeg”, aldus Desmijtere en Maarten Decramer. De wereld van de waarheid en de wereld van de schijn. In verstaanbare taal : de wereld van de realiteit en de wereld van de leugen. Hoe komt het toch dat deze heerschappen zo leugenachtig en vals geworden zijn ?

Maar dat is Kortrijk.

Manoir ‘Sans Souci’, van wie ?

Als afsluiter voor zijn suksvolle Villa organiseert Marcel Vanthilt zondag 29 augustus een fietstocht langsheen de landerijen, manoirs, burchten en kastelen van de Kortrijkse multimiljardairs. De allerrijksten.

Start aan de Villa.

De stoet der armoedzaaiers zet zich klokslag 3 p.m. in beweging aangevoerd door Marcel in zijn Marcelleke. Aan de deelnemers wordt gevraagd zich in een Marcelleke te verkleden. Tine Van Rompuy en Freddy Vermoere komen ook. Sherlock Kris Vanhee is niet in het bezit van een tweewieler.

Op het programma :

- De eerste halte is de woonplaats van Philippe Vlerick van UCO en KBC aan de Ronsevaalstraat in Bellegem. Met zijn spaarzwijntje van amper 90 miljoen dukaten verre van de rijkste Kortrijkzaan maar wel de machtigste en invloedrijkste, (zie de opzienbarende onthullingen van onderzoeksjournalistieker Sherlock Kris Vanhee over de vier oktoberzaak). In 2008 ontving Philippe de titel van Jonkheer (een klein adellijk begin maar alle begin is moeilijk). Daarna sloot hij zijn UCO fabrieken in Gent en Brugge en trok ermee naar Turkije. Zette aldus honderden loonslaven op straat. Een lange grintweg scheidt ons van het imposante gebouw, dat we zelfs met de beste wil van de wereld niet in het vizier kunnen krijgen. De toon is gezet. Wie geld met hopen heeft, woont het liefst zo diskreet mogelijk. Ver weg van de onbescheiden blikken van de basse classe. De lange toegangsweg leidt naar een versterkte burcht met ophaalbrug en vier wachttorens. Ten tijde van de vzw Habbekrats affaire (omkoopzaak van vier oktober 2005 met de onvermijdelijke Tsjefaan De Clerck als spin in het web) was Philippe eventjes een gebroken man. Maar hij heeft zich herpakt dankzij zijn beste kameraad Tsjefaan die als minister van Justitie de zaak deskundig in de doofpot deed belanden. Als prijs voor de vrijheid is deze ex-manager van het jaar 2006 nu gedoemd om voortaan een ascetisch kluizenaarsleven te leiden in boetedoening en gebed. Aan de oprijlaan staat een waarschuwend plakkaatje, niet met afbeeldingen van bloeddorstige rottweilers, maar met een tekstje dat niets aan de verbeelding overlaat : “Armed response”.

-Tweede in de rij is Filip Balcaen, gerenommeerd man van zaken. Filip verkocht in 2004 zijn textielgroep Balta uit Sint-Baafs-Vijve aan het Londense investeringsbedrijf Doughty Hanson & Co voor de ronde som van 600 miljoen knoerten. Hij ruilde zijn stulp in Waregem voor het fabelachtig kasteel van Spiere. Aan het IJzeren Bareel, links de Jacquetbosstraat. De oprijlaan alleen al beslaat de helft van het dorp. Daarenboven is Balcaen getrouwd met de dochter van een nog grotere miljardair. Ze hebben drie kids. Balcaen is de vleesgeworden diskretie en hij houdt zich voornamelijk bezig met zijn familie, met golfen in Knokke-Le-Zoute en met zijn persoonlijke hofhouding. Als bijberoep en bijkomend tijdsverdrijf doet Filip nog IVC, de in Avelgem gevestigde vinylfabriek. Drinkgeld.

-Als derde volgt Christian Dumolin, een geval hors catégorie. Zakenman pur sang, enig in zijn genre in Kortrijk. Christian legde een ongezien parcours af van baksteenboer (Koramic) tot mega financier in de Koramic Investment Group. Het inventariseren van zijn betaalde mandaten alsmede de bijgaande jaarlijkse dividenden, tantièmes, intresten, zit-,steek-en andere penningen en salarissen in multinationals, organisaties en maatschappijen in binnen-buitenland zou weken in beslag nemen maar een ruwe schatting komt op zo’n 275 postjes. Christian ziet overal opportuniteiten waar domoren ze niet zien. Al verloor hij een ferme zak duiten aan de boezemvrienden, de cosa nostra ‘Jo en Pol’ van de Lernout & Hauspie megaoplichterij. Men zegt wel honderd miljoen, een peulschil voor deze Cresus. Het netwerk van Dumolin is legendarisch tot in de allerhoogste politiek en het Koningshuis. Ons kent ons. Appenzeller bankrekeningen. Gstaad. Monaco. Andorra. Liechtenstein. Ibiza. Bora Bora. De Salomons eilanden. Honolulu. Mauritius. Kaapverdië. De kanaaleilanden. De Comoren. Men kan het zo gek niet bedenken maar Christian is overal thuis. Hij wordt als uiterst charmant en goedlachs omschreven, maar men vergisse zich niet, Christian is berekend, geraffineerd, leep en begiftigd met een sluwe intelligentie, een neus voor zaken en een verraderlijk charisma dat bergen van goud kan verzetten. ‘Everybody knows me, nobody loves me’ is zijn lijfspreuk, een waarheid als een koe en daar is hij fier op. Christian huist met zijn omvangrijke hofhouding van hofmeiers, stalknechten, lijfwachten, kamermeisjes, schildwachten, gezelschapsdames en zijn verzameling pistolen, oude munten, kalashnikovs en rottweilers aan de Beerbosstraat in Sint-Denijs. Zijn landgoed is alleen vanuit de lucht te bespieden maar het is zo onmetelijk groot dat een helikopter rondvlucht onbetaalbaar wordt.

-Guy Van den Broecke is de vierde attraktie. De familie Van den Broeke is al 4 generaties lang expert op het vlak van alles wat met patatten te maken heeft. De patattenkwekers vergaan van armoede maar dat is niet het geval met Van den Broecke die van  patattenpuree, versgekoelde frieten, allumetten en voorgebakken krielpatatten zijn levenswerk gemaakt heeft. Als bescheiden euromiljonair en eigenaar van de Lutosagroep koos Van den Broecke evenwel voor een villaatje met menselijke proporties aan de Leonard Vandorpestraat in Kortrijk. Doodgewoon tussen de Kortrijkse would-be miljonairs. Niets om zich aan te ergeren.

-Ook Paul Thermote eigenaar van heftruckbedrijf TVH woont in een villa met ethisch aanvaardbare proporties, vlak naast zijn Gullegemse vestiging. Weliswaar goed verstopt en met camera’s en deurwachters beveiligd. Thermote kan zich verzoenen met het feit dat hij (nog) niet tot het puikje van de topmiljardairs behoort, reden waarom hij niet zomaar zonder slag of stoot in alle serviceklubs welkom is. Dat maakt Paul toch een beetje sympathiek voor de gewone man.

-Daarna belanden we in Bavikhove of all places bij het landgoed van Ivan Sabbe. Aan de landelijke kant van het dorp, aan de Tweede Doorsnijdstraat. Rustig en diskreet. Een eindeloos lange oprijlaan met een poort, hoog traliewerk, pinnekesdraad van Bekaert en het krioelt er van de camera’s. Met onze verrekijker kunnen we de afmetingen van de gebouwen en de landerijen nauwelijks schatten. Met het rood fluorescerend plakkaatje ‘Armed response’ wil Sabbe niets aan het toeval overlaten. Ivan heeft met zijn uitbundige afscheidspremie van Lidl slim geïnvesteerd en goed geboerd in vastgoed en andere lukratieve handeltjes in de Oekraïne en omliggende, daar waar de vlaktaks van 12% voor gladde commerciële palingen met relaties en geld, nog kansen schept om het tot supermiljardair te schoppen. Sabbe zit nu als politieke hobbyist uit te bollen en zich dood te vervelen bij Dedecker. Over Ivan Sabbe laten we nog even zijn goede vriend Peter Mertens van de PVDA aan het woord : “Ivan Sabbe, als onderchef van Lijst Dedecker nota bene, dreigde met een klacht omdat de miljardairsroute zogezegd een toeristische attraktie van zijn doeninge maakte. De imbeciel. De man heeft zijn miljarden bijeen geschraapt met non-konformitische grondspekulatie’s in de Oekraïne en aangelanden. Daar, in het superparadijs van het Jackpotkapitalisme, had deze keizer van de poenpakkers geen last van pottenkijkers en hij verwart nu de Oekraïnse Wild West met Bavikhove en Hulste. En hij wil verbieden dat wij met de velo langs zijn optrekje passeren, weliswaar gewapend met nachtkijkers, koevoeten, voorhamers, hondenvergif en verrekijkers. Sabbe heeft heel Bavikhove gekocht. Het gejammer en de intimidaties van Sabbe brengen geen zoden aan de dijk. De fietsende stoet van armoedzaaiers zal zich niet van zijn stuk laten brengen. Ze nemen zich voor om de landerijen van Sabbe een uur lang te bezetten, met zijn meiden te stoeien, zijn vrouw te knevelen, zijn konijnen te slachten en zijn pitbull in de hemelwaterput te duwen. Daarna willen ze zijn brandkast kraken om er vandoor te gaan met zijn oude en nieuwe liefdesbrieven, een klomp goud en vijf kilo waardeloze Fortisaandelen. Allemaal voor de grap, dat moet kunnen.”

-Er wordt afgesloten met een minuut stilte bij het kasteeldomein van de familie Baudouin Velge-Bekaert. Die van de pinnekesdraad. Het adres blijft voorlopig geheim omdat er gevaar dreigt voor een tiger-kidnapping. Met een spaarvarkentje van om en bij de 1.045 (duizend en vijfenveertig) miljoen dukaten prijkt de familie op de tiende plaats in de hitparade van de rijkste Belgen. Hoger dan Albert Second. In volle financiële crisis groeide het spaarzwijntje nog aan met een slordige 341,9 miljoen. Een prestatie om U tegen te zeggen. Men moet het kunnen en Baudouin kan het. Als dat geen minuut ingetogenheid verdient !

Op de terugweg valt Tine in zwijm. De mond aan mond beademing van Marcel doet wonderen. Er wordt nog afgestapt in de afspanning ’t Zwart Zwijn’ in Kooigem en daarna gaat het in volle vaart terug naar de Grote Markt van Kortrijk waar gewaande burgemeester Lybeer de stoet verwelkomt met de kreet : “Wie ’t kleine niet eejt is ‘t gjote niet weejd.”

Dat is Kortrijk.

Droevig nieuws uit de Kortrijkse horeca :

BVBA VANGOO, (Frederik Vanhuyse en Katia Goovaerts), uitbater van de schitterende BRASSERIE MODEST, Jan Persynstraat, Kortrijk is failliet. Zoals gewoonlijk in de horeca, een verhaal van zelfoverschatting en teveel hooi op de vork.

Wat ooit de origineelste en best draaiende brasserie van de stad was, is niet meer…

Een nieuwe opportuniteit voor Alain Vandesande, le Beau de Courtrai ?

De cijfers spreken voor zich. Kortrijk behoort op gebied van koopwoningen nog altijd tot de goedkoopste regio van Vlaanderen.

Toestand 2010, 1^ste semester, (bron: Economische Zaken)

Stad Kortrijk (Groot Kortrijk)

-De gemiddelde prijs van de verkopen van ‘gewone woonhuizen’ (veruit de belangrijkste kategorie met 87 % van de verkopen):

verkoop van 344 ‘gewone woonhuizen’ voor een totaal bedrag van 51.245.478 € of gemiddeld 148.969 € per eenheid.

-De gemiddelde prijs van de kategorie ‘villas’, bungalows en landhuizen’  :

een verkoop van 61 ‘villa’s bungalows en landhuizen’ voor het totaal bedrag van 23.642.012 € of gemiddeld 387.574 per eenheid.

Totaal 74.887.490 € voor verkochte eenheden is gemiddeld 184.907 € per eenheid.

De gemiddelde verkoopprijs van de twee kategorieën samen bedroeg tijdens het 1^ste semester van 2010 : 184.907 €.

Ver beneden het cijfer van 251.621 van De Coene & Cie.

Als men er de verkoop van ‘villa’s, bungalows en landhuizen’ bij telt komt men aan een hogere gemiddelde prijs, maar dat is ook elders het geval.

Op een totaal van 405 verkopen (1^ste semester 2010) waren er slechts 61 in de kategorie ‘villa’s, bungalows en landhuizen’ of 15 %.

In heel het jaar 2009 waren in Kortrijk 732 verkopen van woonhuizen : 635 ‘gewone woonhuizen’ en 97 ‘villa’s bungalows en landhuizen’. Het aantal verkopen van ‘gewone woonhuizen’ bedroeg 87 %.

Het is dus redelijk om de verkoopprijs van ‘gewone woonhuizen’ als belangrijkste maatstaf te nemen voor de woningduurte (aankopen) in een bepaalde stad, gemeente of regio.

Het is wel zo dat in Kortrijk het aanbod van mooie wijken en verkavelingen en van ‘villa’s, bungalows en landhuizen’ in het duurder segment in meer exclusieve wijken, landelijke omgevingen, interessante liggingen groter is dan in vergelijkbare centrumsteden. Daar kunnen steden als bijv. Roeselare, Waregem, Hasselt, Turnhout, Lier, Mechelen, Oostende, Sint-Niklaas, Aalst niet tegen op. Ook het totaal woningaanbod is veel ruimer en veel meer gediversifieerd dan in andere vergelijkbare steden. Daarenboven is de ligging van Kortrijk uitstekend met interessante wegen-en andere infrastruktuur :knooppunt van autowegen, autostrades, spoorwegen, waterweg, vliegveld, TGV Lille, centraal tussen Amsterdam, Londen, Parijs, Keulen. Er zijn goed uitgeruste en talrijke industrie-bedrijven-en kantorenzones. Evolis. Bloeiende bedrijven en KMO’s. Alle mogelijk scholen en hogescholen, universiteit. Kortrijk Xpo. Nieuwe kliniek. Grote internationale beurzen. Een uniek en ruim aanbod aan woningen, villa’s en bungalows in alle prijsklassen. Allemaal aantrekkingspunten voor Kortrijk zou men denken maar desondanks lukt het blijkbaar niet (of nog niet) om jonge gezinnen en tweeverdieners hier te houden of aan te trekken. Waarom verlaten zoveel jongeren na hun studies Kortrijk ? En ze trekken niet allemaal naar de gouden driehoek Gent-Antwerpen-Brussel. Hoe dat komt is voorlopig een raadsel. Wout Maddens heeft gelijk als hij beweert dat de stadsvlucht van jonge gezinnen geen eenvoudige uitdaging is voor het stadsbestuur. Zijn beleidsplan voor nog meer sociale woningbouw kan een aanzet zijn. Toch liggen de oorzaken voor het wegtrekken van jonge afgestudeerden elders maar waar ?

Analyse van Philippe De Coene en de SP.A

In 5 jaar tijd  zijn de prijzen (van gewone woonhuizen) in Kortrijk inderdaad met ca 40 % gestegen. Het juiste cijfer is 38,6 % (van gemiddeld 106.912 in 2005 naar 148.122 €, 1^ste semester 2010). Voor het hele arrondissement Kortrijk bedraagt de stijging 40,4 %.

In veel andere steden en gemeenten is de stijging even groot of nog groter, (bijv. Mechelen + 39 %, Ieper + 42 %, Roeselare + 42,7 %, Izegem + 39,4 %, Waregem, + 32 %, Torhout + 41 %). In sommige steden en gemeenten is er een kleinere stijging maar daar vertrok men van een veel hoger prijsniveau in 2005 dan dit het geval was in Kortrijk. Kortrijk is wel een beetje bezig aan een inhaalbeweging maar het huidig gemiddeld prijsniveau van klassieke woonhuizen ligt nog altijd merkelijk lager dan elders in Vlaanderen.

De cijfers die de SP.A verspreidt hebben betrekking op een zogenaamde ‘doorlichting’ van Mario Craeynest, medewerker van Philippe De Coene. Mario bracht een aanbod van 436 verkooppanden in kaart in de maanden april t/m juli 2010, verzameld bij de Kortrijkse immokantoren, de notarissen en advertenties van particulieren. Onvolledig, onnauwkeurig en gebaseerd op vraagprijzen, bijgevolg ver naast de werkelijke verkoopprijzen. Natte-vingerwerk. Volgens de ‘studie’ (?!) van de SP.A bedraagt de gemiddelde aankoopprijs voor een woning in Kortrijk momenteel 251.621 euro (zonder aankoopkosten). Waar halen ze dat cijfer ? Kompleet onjuist en ver boven het werkelijk prijsniveau, zelfs rekening gehouden met de verkoop van de duurdere villa’s.

Konklusie :

Kortrijk is en blijft een van de goedkoopste regio’s qua aankoopprijs van klassieke woonhuizen. Ook elders in Vlaanderen stijgen de prijzen, en nog geen klein beetje. Het aanbod van woonhuizen in alle prijsklassen is hier veel ruimer dan elders in Vlaanderen. Ook voor wat betreft verkavelingen, villa’s, bungalows en luxevilla’s. De reden waarom veel jonge gezinnen uitwijken moet dus ELDERS gezocht worden maar een verklaring is moeilijk te vinden. De politiek kan daar, in het geval van Kortrijk, m.i. weinig aan verhelpen. Is er elders een ‘beter en planmatiger woonbeleid’ dan in Kortrijk ? Natuurlijk niet, integendeel. Hier scoort Kortrijk veel beter dan in vergelijkbare centrumsteden in Vlaanderen.

Wat betreft de prijzen van nieuwbouw, bouwgronden, appartementen en huurwoningen is de toestand niet slechter in Kortrijk dan in vergelijkbare andere Vlaamse steden. Bouwen en bouwgrond is nu eenmaal overal duur en in veel steden is het huuraanbod schraler en zijn de huurprijzen nog hoger. Prospektietochten in die steden en informatie in immokantoren hebben ons van die trend overtuigd. Het initiatief en de voorstellen van De Coene (SP.A) op gebied van woonbeleid zijn gedeeltelijk gebaseerd op foutieve cijfers. Er minder naar gooien met de pet zou al een begin van de oplossing zijn, beste Philippe en Mario !

Voor minder kapitaalkrachtige gezinnen zijn sociale woningbouw en huursubsidies een oplossing. Geen reglementeringen en overheidsingrijpen op de private woningmarkt.

“Dat jongeren onze stad de rug toekeren, komt omdat wonen in Kortrijk te duur wordt.” aldus Philippe De Coene. Volksmennerij van het zuiverste water.

Nu zondag:  Kortrijkzanen trakteren elkaar als feestelijke afsluiter van Marcel Villa Vanthilt!

Ter gelegenheid van de allerlaatste aflevering van Villa Vanthilt op zondag 29 augustus, worden de Kortrijkzanen opgeroepen om elkaar vanaf zonsondergang op een natje en een droogje te trakteren op de Grote Markt te Kortrijk oog in oog met een lading stenen en steentjes.

5 weken lang toverde Villa Vanthilt de Grote Markt om tot de ultieme plaats van ontmoeting, onthaasting, muziek, après-congé-gevoel en vooral veel leute en verrassing.

Deze allerlaatste aflevering is dan ook dè kans voor de Kortrikske bevolking om hun appreciatie te tonen en tegelijk op een hartelijke, smakelijke en spannende manier het afscheid van zowel de Villa als Vanthilt te vieren.

Vanaf 20u kan iedereen zelf meegebracht kleine en grotere stenen deponeren op de voorziene tafels in de buurt van de Villa Vanthilt.
Nà zonsondergang -vanaf 21u30- kunnen alle Grote Markt bezoekers zich vrijelijk tegoed aan een stenen gooipartij naar enkele mislopen vrouwen, vastgebonden aan een schandpaal aan de Villa Vanthilt. Klokslag 21u30 geeft Marcel het startsein. En gooien maar !
Deze massale gezelschapssteniging gaat de hele avond non-stop door en wil tevens de aandacht vestigen op het nakende nine-eleven feest.

Vouwensteniging is een oeroud islamitisch gezelschapsspel dat regelmatig terugkeert en geïnspireerd is op een attent, streng en rechtvaardig gebruik uit de islamkultuur. Vooral op het Suikerfeest na het afsluiten van de Ramadan, worden vrouwen van lichte zeden kwistig op stenen getrakteerd. Tot de dood erop volgt.

Wij hebben dit oud islamitisch volksgebruik thans in onze Westerse Christelijke kultuur geïntegreerd onder de naam ‘Potjesteen’. ‘Potjesteen’ nu is de symbolische uitbreiding van dit gebruik naar onze gehele bevolking.

Dit jaar valt het Suikerfeest op 10 september. Op diezelfde dag gaan we bij die sloerie naast de deur aanbellen en gooien een flinke kei midden in haar gezicht…Misschien eens proberen bij die lichtekooi uit de buurt die onwillig was en onze avances afwees. Of bij die onreine buurvrouw die nooit of zelden groet ’s morgens?

’Potjesteen’ mag dan geïnspireerd zijn op een gebruik uit de islam, door  een “vreemd gebruik” symbolisch te integreren in onze eigen kultuur geven we als volk een niet mis te verstaan signaal van respekt en waardering naar àlle allochtone gemeenschappen in ons land.

Voor alle info, deelnemende organisaties, bekende mensen die het initiatief steunen, hoe en waarom we Potjesteen vieren: www.potjesteen.be

Dus nu zondag nà zonsondergang:  afspraak op de Grote Markt in Kortrijk voor een feestelijke èn spannende afsluiter van Villa Vanthilt en een forse aanloop naar Potjesteen!

Waarom nà zonsondergang?  Moslims mogen de ramadan onderbreken tussen zonsondergang en zonsopgang. Wat voor stenen brengen we mee? Liefst in alle vormen, maten, kleuren en gewichten en zo puntig mogelijk. Wat we zelf graag zouden gooien op zo’n avond, buiten, gezellig, uit het vuistje…en op de Kortrikske Grote Markt!

Leve Potjesteen !

Opgelet: vergeet niet uw keien en stenen achteraf terug mee te nemen!

De namen van de te stenigen lellebellen worden donderdagavond door Marcel prijsgegeven.

Christine Moreel
056/ 72 69 08
0488/ 699 482

christine@stofenaarde.be
Organisatie Potjesteen, Kasteelstraat 44, Harelbeke

met de steun van: 
Kunstencentrum Buda Kortrijk;
cinéPalace Kortrijk;
proMayo.be;
Poortgebouw V-Tex;
Bolwerk vzw;
Wereldwerkgroep-11.11.11 Marke;
Noord-Zuid raad Kortrijk;
het straathoekwerk

Unie der Zorgelozen, V-tex buurtschool, Jeugdhuis Bledi… en vele anderen

last but not least Schepen Bral en Schepen Depuydt.

Op de website http://www.zomercarnaval.be staat het volgende te lezen :

De 5de editie van Zomercarnaval is achter de rug, en we mogen opnieuw spreken van een zeer geslaagde super editie. De weergoden waren ons zeker goed gezind. Dank aan alle vrijwilligers en sponsors die opnieuw van dit feest een super volksfeest hebben gemaakt en van Kortrijk opnieuw een deelgemeente van Rio gemaakt. Dit uniek evenement in België krijgt steeds meer binnen- maar ook buitenlandse uitstraling en toeschouwers. En dit na slechts 4 succesvolle edities.

Aangaande dit evenement en als inwoner op de eerste rij (Grote Kring) en zeker als bestuurslid van de HoReCa-federatie heb ik toch mijn bedenking over de werking en de uitvoering.

In deze editie werd met gevoelens op geen enkele manier rekening gehouden en ontbreekt volgens mij de noodzaak om op een harmonische wijze met iedereen om te gaan.

Ik zal het proberen uit te leggen en trek me hier niets aan van de commerciële impact van het gebeuren, maar wel voor bepaalde uitingen en uitvoeringen van een persoon die zetelt in de werkkring van de vzw Zomercarnaval Kortrijk, die ooit nog op zijn website publiceerde dat hij er zich terdege van bewust is dat in de politiek alles afhangt van de manier waarop mensen al of niet kunnen samenwerken.

Zaterdag laatstleden werden flyers uitgedeeld op het volle terras van café St-Georges, (hoek Voorstraat en St-Jansstraat) waar ik als buur toevallig zat te genieten van mijn koffie, toen een klant op het terras aan schepen Stefaan Bral met de flyers de vraag stelde of de carnavalstoet aan dit café voorbijkwam. Met onvoorstelbaar veel lef was Bral zijn antwoord : :”dit café heeft geen sponsoring gegeven, dus zal de stoet inslaan vóór de frituur in plaats van erna”

Nu komt het menselijk aspect:

Mijn buur, een rolstoelpatiënt, nam om 14.00u  (één uur op voorhand) netjes plaats op het terras van café St-Georges met de bedoeling d.m.v. zijn handicap, de carnavalstoet te bewonderen vanop het caféterras. De ongelukkige man heeft niets kunnen zien.

Wat bijna onmogelijk is en toch gebeurde, de stoet kwam richting Lange Steenstraat, Steenpoort, en …. inderdaad de afslag was net vóór de frituur …

Werd hier gebruik gemaakt van het afslaan aan de grote Kring NA de frituur, in plaats van VOOR de frituur, dan was er de mogelijkheid dat de consumerende klanten van café St-Georges ook meegenoten van het spektakel. Zie foto’s.

Dit caféterras werd hier wetens en willens buiten het parcours geplaatst, dit door toedoen van de organisatie, en daaruit volgend het toekijkende volk die aan de afslag stond.

Als inwoner van mijn stad Kortrijk vind ik deze handelswijze schandalig, en wordt hier duidelijk bewezen dat achter het zonnige gebeuren van dit soort aktiviteiten t.o.z. van de bezoekers aan de stad Kortrijk en de eigen inwoners van de stad een hemelsbreed verschil ligt.

Gelukkig had ik een fotograaf met telelens uitgenodigd die vanop mijn 2e verdieping een 80-tal foto’s heeft genomen, en die ter beschikking zijn voor de persmensen die de benadeelden hebben gecontacteerd.

Luc Lebon

Voorstraat 1

8500 Kortrijk

Persmededeling van Groen! Kortrijk

Groen! vraagt stad Kortrijk dringende noodhulp voor Pakistan

We kunnen niet onberoerd blijven bij de dramatische omstandigheden waarin het noodlijdende Pakistan zich nu bevindt. Ons stadsbestuur kan niet lijdzaam toekijken zonde haar eigen steentje bij te dragen. Groen! vraagt aan het college van burgemeester en schepenen van de stad Kortrijk om dringend noodhulp te verlenen aan het noodlijdende Pakistan. De stad Kortrijk heeft een budget voor noodhulp van 12.500 euro. Vroeger was dat 25.000 euro, maar is in alle stilte teruggebracht tot de helft. Kwestie van prioriteiten, zeker? Niettemin zijn er elk helaas jaar rampen waarbij dringende noden dienen gelenigd te worden.
Vorig jaar steunde de stad de actie van het Glazen Huis van Studio Brussel. De burgemeester trok daarvoor toen naar Gent waar het Glazen Huis opgesteld stond.
Nu vragen we om het geld dringend vrij te maken voor Pakistan. Het is misschien minder spectaculair maar des te belangrijker.

Pakistan werd de afgelopen weken heel zwaar getroffen door overstromingen. Deze hebben een noodsituatie veroorzaakt voor 15 tot 20 miljoen mensen. Dit is bijna het dubbele van de Belgische bevolking. Het is meer dan de totale bevolking die is getroffen door de tsunami in de Indische Oceaan, en de aardbevingen in het Pakistaanse deel van Kashmir en Haïti samen. Zo zei secretaris-generaal Ban Ki-moon. En dat het dringend wordt, blijkt uit het feit dat de meteorologen nog vier weken moessonregens voorspellen.
Als het water is weggetrokken, begint de heropbouw. Men verwacht dat Pakistan een miljard dollar nodig zal hebben om zijn landbouw her op te starten. Daarnaast moet heel veel infrastructuur worden hersteld.

Bart Caron en Philippe Avijn
gemeenteraadsleden Groen!
0477/49 58 10

Kan Marcel Vanthilt zich ook eventjes met ernstige zaken bezighouden en Caron en Avijn uitnodigen ipv het inhoudsloos gezwets met paljassen en poehamakers van divers pluimage en het afsteken van mekaars broek ?!

 Hallo

De official trailer van purgatory staat momenteel online op de site www.purgatory-themovie.com en klikken op mov (voorlopig niet op avi)

Of op you tube bij search  : dvrelease inklikken en daar staat the official trailer.

groeten

Johan

Johan Vandewoestijne, alias James Desert

Vannacht viel weer een leuk geschrift in onze e-postbus :

Waldo komt versuft vanuit een lichte verdoving,een prikkend gevoel in
zijn heupstreek doet hem opschrikken!Zijn blik glijdt naar beneden en
stopt abrubt op zijn afzichtelijke,véél te grote GERUITE BROEK!!!!!
“C4 in de centuur,denk er maar niet aan ze uit te doen!’
De grijze man stapt naar Waldo toe haalt een knipkam tevoorschijn en
kamt er de weerloze man zijn borsthaar mee,met een middenlijntje!
“en o,ja,die snor en bril zijn er wel op getatoeerd hé, lul!!!
Waldo was er zich duidelijk van bewust dat de met superglue op zijn
kop gelijmde kaboutermuts er echt niet zomaar af zou gaan!evenzo was
de rode epoxieverfnagellak…en de felblauwe methyleenmondspoelig…
De maat 60 gele clownschoenen daarentegen was een ander verhaal,als de
ingebouwde staptoeters niet op geregelde tijdstippen een signaal
zonden dan zouden deze spontaan ontbranden…inclusief de op de punten
gemonteerde “ik ben een lul”-vlaggetjes…
De man in het grijs,zei met zijn haast engelachtige stem dat hij Waldo
nog een opdracht ging geven…en dat hij die beter zou uitvoeren of
dat hij wel eens in een alternatief scenario kon terechtkomen…
Waldo voelde aan dat dit géén kerel was om mee te dollen!maar de CVP
weer oprichten,dat was geen cinecure!!!!Hij zou zich wel eens voor
goed belachelijk kunnen maken… en dat is voor een cokedealer NIET
goed….

Filip Vinckier

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester

I saw this article in The Sun, and I thought you might be interested - Amy Winehouse falls off the wagon .

ZANGERES MARTINE

nodigt jullie uit op de voorstelling van haar nieuwe CD-singel

Zaterdag 28 augustus 2010 vanaf 20 u in cafetaria ‘De Dageraad’, (bij Luc en Claudine), Stasegemsesteenweg, 21, Harelbeke

De avond wordt nog opgevrolijkt met een spetterend verjaardagsfeest en muzikaal ondersteund door de gekende en suksesvolle DAGERAAD formule.

Kom dus naar dit muzikaal spektakel en…breng gerust uw vrienden en kennissen mee.

Het wordt een avond tot ‘de dageraad’ vol ambiance en plezier.

Meer info over zangeres Martine op www.zangeresmartine.be

www.dageraadcafe.be

Luc en Claudine

De Oude Dekenij en Dell’Anno : de kogel is door de kerk.

‘De Herontdekking’ of de ultieme zinsbegoocheling van het Kortrijks stadsbestuur.

Een gladde horecapaling, ene Alain Vandesande uit de beemden van Izegem is erin geslaagd het domme, blinde en kortzichtige Kortrijks stadsbestuur met mooie praatjes, beloften, het voorspiegelen van een pak duiten en veel siroop aan de baard, om de tuin te leiden.

Le nouveau Dell’Anno est arrivé : het zoveelste megalomaan horecaprojekt dat de grenzen van Kortrijk ver overschrijdt. Het zoveelste blasé cafépersonage dat beweert K-town ‘met een nieuw en gedurfd concept’ op de kaart te gaan zetten. Bijvoorbeeld door op warme (!?) zomeravonden de klandizie te laten uitwaaieren over het dakterras, te laten neervlijen in klubzetels, genietend van exclusieve cocktails, kortgerokte serveuses, Veuve Clicquot en tapas. Daar zal le tout Courtrai naar komen kijken. K, stad van winderige dorpspolitiekers, niet gespeend van kleinburgerlijke eigendunk, snobs, poehamakers en poedeldikke windblazen, ontbloot van geldverbrassende levensgenieters. Ondanks Lode Bogaerts.

Het is de 41 jarige vermeende horecawonderboy Alain Vandesande, een notoire Izegemse praalhans, die ‘Dell’Anno’ overneemt. In zoverre hij tegen eind september de erfpacht en de beloofde waarborg van 100.000 dukaten in de stadskas kan storten. Schepentje en plaatsvervangend burgemeester Filip Santy kraait het uit van zelfvoldaanheid. 100.000 knoerten ! Maar dat is nog verre van zeker. Eerst moet nog veel water naar de zee. Want Vandesande neemt met daarnaast nog de financiering van zijn nieuwe snobzaak ‘Beau M’ op de Grote Markt, wel erg veel hooi op zijn kleine vork. Zot van glorie geworden horecasnoevers genre Vandesande zijn de wereld nog niet uit. Of waant Alain zich Cresus of een goed mens die beschermd wordt door de geldgoden ? Het is duidelijk, de goedgelovige kwibus Santy heeft geen kaas gegeten van het reilen en zeilen in de onderwereld van de horeca. De schijnwereld van glitter, drank en zinnelijke vrouwen. Hoe bête, geborneerd en goedgelovig kan een schepentje zijn ? Ach Santy, de vleesgeworden onnozelheid.

De opschepperige dandy Vandesande, krankjorum geworden van zelfoverschatting, zit al 25 jaar in de caféstiel en ‘Dell’Anno’ is de 15^de zieltogende of failliete horecazaak die hij uit het moeras trekt, kwaakt hij arrogant in het rond. Alain keerde terug van een wandelingetje langsheen het beruchte danscafé ‘De Barocage’ te Wingene waar hij furore maakte en Wingene op de kaart zette - ze spreken daar nu nog over hem en hoe, o wee – vooraleer hij zich stortte op twee opgekalefaterde tenten voor toeristische veel-te-velen die verdwalen langs de Chaussée d’Amour naar Brugge: de zogenaamde café-bistro-lounge-restaurant-dancing-tearoom ‘Bina Canar’, Bruggestraat, 337 Ingelmunster die in oktober zijn 5^de verjaardag viert en 300 m verderop de zogenaamde praat-en eetcafé met tearoom, groot terras en speeltuin ‘De Gekruide Verbeelding’, ‘specialiteit, ribbetjes, kip aan ’t spit, fondue’, Bruggesteenweg, 36, Meulebeke, sinds 3 jaar. ‘De Gekruide Verbeelding’ is een vergane glorie, de beruchte café-dancing ‘Pisa’ (met Pisa-torentje) uit de zestiger jaren toen achter de toog de geperverteerde dochters Agnes en Nathalie met een onstelpbare honger naar de ondeugd aan de macht waren en zich achter de tapkranen niet konden beheersen, hun minirokken schaamteloos omhoog trokken, met de mannelijke klandizie meedronken en-dansten, ‘oh, ja, zalig’ kreunden en tijdens witte nachten de hoofden op hol brachten met slows, tango’s, twist en rock ’n roll en de Wurlitzer Presley, Cliff Richard, Billy Haley, The Blue Diamonds, Billy Holliday, The Platters, Françoise Hardy, The Mills Brothers, Claude François, Johnny Hallyday, Alain Barrière, Gainsbourg, Christophe, The Everly Brothers, Jacques Dutronc, Soeur Sourire, Adamo, Hervé Villard, Dalida en alle hits uit de sixties lieten braken. Dat was een tijd !

(Wij waren er vrijdagnamiddag laatstleden getuige van dat er geen kat te bespeuren viel, laat staan een verdwaalde toerist, het was er kil en somber, de serveuses waren kortgerokt en dienstwillig.)

Het leven, een feest.

Alain Vandesande omschrijft zichzelf als volgt : “van het mannelijk geslacht zijnde ben ik  een onverbiddelijke heteroseksuele vrijgezel, mijn liefdesstatus is ‘single’. Ik ben geïntereseerd in Tine Van den Brande en andere gebronzeerde meeneemvrouwen en verder ben ik op zoek naar vriendschap, zakelijke kontakten en een ‘relatie’. Mijn hobby’s zijn katten en honden, kweken van koi’s, uitgaan, one-night stands met mijn serveuses, tapdansen, potten bakken, schlagermuziek van Frans Bauer, humor en leute maken. Stuk voor stuk interesses en hobby’s die een mislukking in de weg staan. Ik ben optimist tot in de kist en geniet van het leven. Humor en leute maken vind ik heel belangrijk; lekker gaan eten of een mooi wijf versieren kan me ook boeien; als ik in een liefdesrelatie of een one-night-stand stap dan moet dat gevoel er zijn van twee handen op één buik die de ganse wereld aankunnen en eerlijk zijn als het op geldgebied aankomt want er zijn er die dat jammer genoeg niet doen en dat heb ik nog maar laatst ondervonden. Lieven Lybeer, die ik een schertsburgemeester noem, wou me eerst financieel uitwringen als een dweil maar gelukkig stak zijn plaatsvervanger Filip Santy daar een stokje voor. Filip was heel redelijk en liet zich gemakkelijk met een kluitje in het riet sturen. Ook curator Herman Willaert weet klepel van het persoonlijk geldgewin hangen. “First things first”, zei Herman. Eigen zakken eerst. Wie kan hem ongelijk geven?”

De lovende kommentaren van Vandesande klinken Santy en Willaert als muziek in de oren.

Een personage met zulke interesses en hobby’s, dat moet op de klippen lopen. Maar er was geen lievemoederen aan. Ondanks de vele waarschuwingen van ervaren horecadeskundologen en van Lode Bogaerts wou plaatsvervangende burgemeester Santy en de rest van het stadsbestuur van geen liefde weten. Peter Deprez van het Kortrijks Koffiehuis werd kort en krachtig de deur gewezen. Het argeloze en dwaze stadsbestuur met Santy op kop koos voor het kortzichtig geldgewin en liet zich vangen aan de mooie praatjes van blaaskaak Vandesande, een slinkse horecawindbuil. De zoveelste zelfingenomen en bombastische opsnijder die zich vergaloppeert, roekeloos tekeer gaat en te veel hooi op zijn vork neemt, overmoedig wordt, het geld verbrast en finaal aan grootheidswaan ten onder gaat. De eerste jaren wordt goed geboerd maar schijn bedriegt in het verraderlijke horecamoeras. De exuberante train de vie verblindt en beetje bij beetje, wanneer de hype en de euforie over is en de vrienden van weleer verdwenen, stapelen de problemen zich op : amoureuze, vriendschappelijke en zakelijke relatie’s lopen op de klippen, drankzucht en roofzuchtige vrouwen slaan toe, de zaak wordt verwaarloosd, de klandizie gaat achteruit, de inkomsten dalen, het personeel loopt weg of steelt als de raven, de schulden stapelen zich op, de btw en de rsz kloppen aan de deur, de bank draait de geldkraan dicht, leveranciers haken af, deurwaarders verschijnen en finaal stort de hele reutemeteut in mekaar, failliet. De uitbater verhangt zich, springt in de vaart of verdwijnt met de kas en de noorderzon. De eigenaars van de huurpanden zijn de klos en geldzuchtige advokaten en curatoren slaan onmeedogend toe. Dat ook de curator Herman Willaert zich liet vangen aan de vleiende praatjes van Vandesande kan niet verbazen want curatoren denken maar aan één ding.

Schepen Filip Santy kan zijn geluk niet op en geraakte in een roes vanaf de eerste ontmoeting met Alain Vandesande, het veelbesproken horecawonder uit Izegem.

Santy kraait het uit : “ Als stad moesten wij geen selektie maken. Curator Willaert deed dat voor ons. En we hebben geen bezwaar tegen Willaert zijn keuze. Ik vermoed dat hij de weg van financieel eigenbelang gekozen heeft, de weg van de logika dus en dat kunnen we alleen maar toejuichen. Hadden we het zelf gedaan dan hadden we wellicht domweg voor die onnozele koffieboer Deprez gekozen met zijn belachelijk koffiemuseum, zijn koffiehuis, zijn proeverijen, zijn workshops, zijn lezingen, zijn koffiekultuur en zijn gedroogde brandnetels. Daarentegen deed Vandesande aan alle voorwaarden. Wij gaan voor de duiten en de leute, niet voor het dorre en schraperige museumgedoe van de uitgebluste Deprez. Alhoewel we Vandesande nog niet door en door kennen, lijkt het ons een interessant projekt dat de horecagrenzen van onze stad ver verlegt. Daarenboven was Deprez met zijn Kortrijks Koffiehuis niet zo zot als Vandesande om de zware erfpacht en de schulden van Claudio over te nemen en een waarborg van 100.000 dukaten neer te tellen. Daarom geven we als stad de voorkeur aan Alain, wellicht niet het meest betrouwbare horecasujet dat losloopt en een pochhans eerste klasse dat wel, maar op aanraden van Willaert gingen we tenslotte overstag en vielen we voor Vandesande zijn belofte van zijn nooit gezien projekt, voor het grote geld en voor zijn gedurfde overname van alle nog niet opgeloste konflikten tussen de Claudio en de stad Kortrijk.”

Peter

Koffiebrander Peter Deprez (Viva Sara) van het Kortrijks Koffiehuis (opgericht in 1987 in de Leiestraat) is de pineut van het verhaal. Hij voelt zich belazerd door het schepencollege en werd door schepentje Santy een mes in de rug gestoken. Deprez is niet zomaar een koffieboer. Hij werd als koffiespecialist in 2006 bekroond als beste espressozetter van het land. In 2008 deed hij al vruchteloos een bod op de Oude Dekenij.

We laten Peter op verhaal komen : “Wij zijn diep ontgoocheld en heel kwaad op Santy en zijn schepencollege dat ons niet te evenaren koffieprojekt niet werd gekozen. In d’ Oude Dekenij zagen we een perfekte lokatie voor een koffieklub met alles erop en eraan, uniek in Vlaanderen en een fantastische meerwaarde voor Kortrijk. We wilden er een frivole koffiebar van maken met relaxruimte en ijskoffie voor verliefden en een darkroom met vacuümpomp, espressopotje en Braziliaanse Robusta voor gelijkgeaarden. Plekken waar mensen van bijzondere koffies konden genieten, maar waar ook ruimte was voor workshops en een heus koffiemuseum. Volgens ons de ideale manier om Kortrijk een extra troef te bezorgen. We zijn dan ook vooral ontgoocheld in de houding van het stadsbestuur. Burgemeester Lybeer benadrukte telkens dat de invulling van d’ Oude Dekenij iets speciaals moest zijn, een meerwaarde voor Kortrijk moest betekenen. Heeft wat er komt met die doortrapte beau parleur Vandesande een meerwaarde ? Nu komt er een zoveelste restaurant – en er zijn er al veel te veel in Kortrijk waar avond na avond geen kat te bespeuren valt en hoeveel staan er diskreet over te nemen - en wordt er gekozen voor kortzichtig en onmiddellijk geldgewin en wordt de zoveelste gladde horecapaljas op basis van mooie praatjes losgelaten op het mooiste pand van de stad. Het stadsbestuur heeft een unieke kans gemist om Kortrijk een extra profiel te geven. Vijf minuten politieke moed om een andere visie door te drukken, zat er blijkbaar niet in. Hoe dom en blind kan een stadsbestuur zijn. Kijk, we willen ons niet als beroepsmopperaars opstellen, chagrijnig doen of azijn blijven pissen en ons in allerlei bochten wringen om aan te tonen dat het stadsbestuur in nooit geziene barbarij vervallen is. We willen zeker niet blijven natrappen. We willen ons korrekte verliezers tonen en houden het daarbij. We wensen meneerke Vandesande alle sukses toe maar we blijven sceptisch over zijn slaagkansen. Want hij is van Izegem en dit is Kortrijk.” Aldus de zwaar teleurgestelde Peter Deprez in zijn ontluisterend betoog.

Op het Sint-Maartenskerkhof huist nog een andere naïeveling die meent dat met de komst van windmaker Vandesande zijn ‘Café Rouge’ betere tijden tegemoet gaat. Het is Joost Raspoet. Maar Joostje dwaalt. De Kortrijkse horeca gaat ten onder aan dodelijke konkurrentie, aan een tsunami van would-be gastronomische eettenten, bistro’s, eetkaffee’s, snackbars, frietkoten, donner kebabs, pittabars, sandwichhuizen, meeneemchinezen, brasserieën en tutti quanti. Wie gaat dat allemaal blijven opeten ? Voor Joostje was de komst van koffieboer Deprez een schot in de roos geweest. Maar Raspoetje is teveel afhankelijk van de goodwill van het Kortrijks stadsbestuur om de stadsbestuurders tegen te spreken en om de keuze van de stad voor Vandesande af te branden. Verre van moedig.

“Van de verhoopte publiekstrekker van formaat om Kortrijk op de kaart te zetten is geen sprake meer, veeleer van een deprimerende plek in het stadsleven”, schrijft Marc Lemaitre op zijn onvolprezen weblog Kortrijklinksbekeken. De magistrale analyse van een ware Kortrijk-kenner.

Het is godgeklaagd dat het Kortrijks stadsbestuur zich heeft laten ringeloren door een gebronzeerde snelle en blitse Ibiza-boy en de radikale dekonstruktie van de Kortrijkse waarden met open ogen toestaat. Het loopt rampzalig af, het leidt regelrecht naar het zoveelste horecafiasco in Kortrijk. Tegen dan zal de gehaaide horecaparvenu Vandesande al lang met de kluiten en de noorderzon vertrokken zijn. Naar Ibiza.

Alain Vandesande, symbool van horecalichtzinnigheid, de karikaturale kroegbaas die zich als zwaarwichtige doktoor van de Kortrijkse uitgaandersbeschaving en eetkultuur onaantastbaar waant zonder ook maar een zweem van belachelijkheid op zich te laden.

Zo gaat dat te Kortrijk waar malloten en kleinsteedse kwasten aan de macht zijn, waar de intelligentie en het gezond verstand het stadsbestuur achterna zitten maar het stadsbestuur is sneller.

Dat is Kortrijk, navel van de beschaving.

Persmededeling van Lode Bogaerts van HorecaSol

HorecaSol ziet herleving in Kortrijk.

Villa Vanthilt brengt dan toch méér mensen ’s avonds naar Kortrijk. Goed voor de Horeca rond de Kortrijkse Grote Markt. Met genoegen stellen wij vast dat bepaalde zaken het begrepen hebben om mee te participeren in de Kortrijkse evenementen. Toch hadden we meer initiatieven verwacht om klanten zolang mogelijk op de terrassen te houden. Daarbij denken we aan animatie door muzikanten, tafelgoochelaars, portrettekenen enz.. HorecaSol heeft een artiestenstal met héél wat plaatselijk talent waaruit kan geput worden.
Eigen initiatieven brengen nog eens de eigen klanten op de been. Ook de streekproducten kwamen zeer goed in de kijker. HorecaSol heeft de overtuiging dat op deze manier van samenwerking,
Kortrijk een gezelligere, aangenamere en charmantere stad kan worden.
Jammer dat het grote beeldscherm van de stad de uitzending niet weergeeft. Mocht dit wel het geval zijn dan zouden ongeveer een 150-tal terrasbezoekers méér vanaf hun zitje Villa Vanthilt kunnen volgen. Misschien kan er, voor de laatste drie weken van de uitzending, alsnog voor gezorgd worden.
Af en toe nemen de cameramensen van het programma het publiek in beeld, mocht ons mooie historische stadhuis dan verlicht zijn, zou dit een fantastische achtergrond geven te bekijken door héél Vlaanderen en erbuiten.
Nog wat meer motiveren en we zijn op weg naar een leuke stad om te wonen, te werken en te verblijven.

www.horecasol.be

Lode Bogaerts

info@horecasol.be

Horecasol vzw
Telefoon: 0496 639063

Er waren dit weekend weer heel wat klachten over geluidsoverlast in de Kortrijkse Stasegemsestraat. Omwonenden van de Attakwa dancing haalden er de politie bij. De boîte werd verzegeld. (vkk)