Op de website http://www.zomercarnaval.be staat het volgende te lezen :

 

De 5de editie van Zomercarnaval is achter de rug, en we mogen opnieuw spreken van een zeer geslaagde super editie. De weergoden waren ons zeker goed gezind. Dank aan alle vrijwilligers en sponsors die opnieuw van dit feest een super volksfeest hebben gemaakt en van Kortrijk opnieuw een deelgemeente van Rio gemaakt. Dit uniek evenement in België krijgt steeds meer binnen- maar ook buitenlandse uitstraling en toeschouwers. En dit na slechts 4 succesvolle edities.

 

Aangaande dit evenement en als inwoner op de eerste rij (Grote Kring) en zeker als bestuurslid van de HoReCa-federatie heb ik toch mijn bedenking over de werking en de uitvoering.

 

In deze editie werd met gevoelens op geen enkele manier rekening gehouden en ontbreekt volgens mij de noodzaak om op een harmonische wijze met iedereen om te gaan.

 

Ik zal het proberen uit te leggen en trek me hier niets aan van de commerciële impact van het gebeuren, maar wel voor bepaalde uitingen en uitvoeringen van een persoon die zetelt in de werkkring van de vzw Zomercarnaval Kortrijk, die ooit nog op zijn website publiceerde dat hij er zich terdege van bewust is dat in de politiek alles afhangt van de manier waarop mensen al of niet kunnen samenwerken.

 

Zaterdag laatstleden werden flyers uitgedeeld op het volle terras van café St-Georges, (hoek Voorstraat en St-Jansstraat) waar ik als buur toevallig zat te genieten van mijn koffie, toen een klant op het terras aan schepen Stefaan Bral met de flyers de vraag stelde of de carnavalstoet aan dit café voorbijkwam. Met onvoorstelbaar veel lef was Bral zijn antwoord : :”dit café heeft geen sponsoring gegeven, dus zal de stoet inslaan vóór de frituur in plaats van erna”

 

Nu komt het menselijk aspect:

Mijn buur, een rolstoelpatiënt, nam om 14.00u  (één uur op voorhand) netjes plaats op het terras van café St-Georges met de bedoeling d.m.v. zijn handicap, de carnavalstoet te bewonderen vanop het caféterras. De ongelukkige man heeft niets kunnen zien.

 

Wat bijna onmogelijk is en toch gebeurde, de stoet kwam richting Lange Steenstraat, Steenpoort, en …. inderdaad de afslag was net vóór de frituur …

Werd hier gebruik gemaakt van het afslaan aan de grote Kring NA de frituur, in plaats van VOOR de frituur, dan was er de mogelijkheid dat de consumerende klanten van café St-Georges ook meegenoten van het spektakel. Zie foto’s.

 

Dit caféterras werd hier wetens en willens buiten het parcours geplaatst, dit door toedoen van de organisatie, en daaruit volgend het toekijkende volk die aan de afslag stond.

 

Als inwoner van mijn stad Kortrijk vind ik deze handelswijze schandalig, en wordt hier duidelijk bewezen dat achter het zonnige gebeuren van dit soort aktiviteiten t.o.z. van de bezoekers aan de stad Kortrijk en de eigen inwoners van de stad een hemelsbreed verschil ligt.

 

Gelukkig had ik een fotograaf met telelens uitgenodigd die vanop mijn 2e verdieping een 80-tal foto’s heeft genomen, en die ter beschikking zijn voor de persmensen die de benadeelden hebben gecontacteerd.

 

Luc Lebon

Voorstraat 1

8500 Kortrijk

 

Vannacht viel weer een leuk geschrift in onze e-postbus :

 

Waldo komt versuft vanuit een lichte verdoving,een prikkend gevoel in
zijn heupstreek doet hem opschrikken!Zijn blik glijdt naar beneden en
stopt abrubt op zijn afzichtelijke,véél te grote GERUITE BROEK!!!!!
“C4 in de centuur,denk er maar niet aan ze uit te doen!’
De grijze man stapt naar Waldo toe haalt een knipkam tevoorschijn en
kamt er de weerloze man zijn borsthaar mee,met een middenlijntje!
“en o,ja,die snor en bril zijn er wel op getatoeerd hé, lul!!!
Waldo was er zich duidelijk van bewust dat de met superglue op zijn
kop gelijmde kaboutermuts er echt niet zomaar af zou gaan!evenzo was
de rode epoxieverfnagellak…en de felblauwe methyleenmondspoelig…
De maat 60 gele clownschoenen daarentegen was een ander verhaal,als de
ingebouwde staptoeters niet op geregelde tijdstippen een signaal
zonden dan zouden deze spontaan ontbranden…inclusief de op de punten
gemonteerde “ik ben een lul”-vlaggetjes…
De man in het grijs,zei met zijn haast engelachtige stem dat hij Waldo
nog een opdracht ging geven…en dat hij die beter zou uitvoeren of
dat hij wel eens in een alternatief scenario kon terechtkomen…
Waldo voelde aan dat dit géén kerel was om mee te dollen!maar de CVP
weer oprichten,dat was geen cinecure!!!!Hij zou zich wel eens voor
goed belachelijk kunnen maken… en dat is voor een cokedealer NIET
goed….

 

Filip Vinckier

 

Fata Morgana At The Villa !

 

Wedding/Trouw/Mariage/Matrimonio/Heiraten

 

Zaterdag 31 juli 2010 ‘AT THE VILLA’ te Mouscron : Fête Champêtre & Bal Populaire ter gelegenheid van het afleggen van eeuwige trouwgeloften van Yves Croky en Kortrijks seksmonument Ragna Vanhoutte !

 

Coucou,

 

We zijn allemaal zeer opgewonden om deel te nemen aan het groots trouwfeest van onze DJ Croky met het beruchte Kortrijks seksmonument Ragna ! De manhaftige Croky werd gedreven en bezeten door de onweerstaanbare toverkracht en de gekke fantasieën van deze geïdealiseerde virago-vrouw die zelf ten prooi viel aan de imaginaire macht van Croky’s fallus. Mekaar eeuwige trouw zweren was de enige denkbare uitweg uit het moeras van hun seksuele deviaties.  

 

En dat gebeurt op 31 juli. De cocktail overgoten met Picon pure en Bloody Mary’s zal om 4 p.m van start gaan, gevolgd door de cérémonie van ’Le Révérand Père Alexandre de Bruxelles’. Een geëxcommuniceerde Franciskaner Pater.

 

Wat betreft de kwestie van de ‘cadeau’s’ : deze trouw is gemaakt van ‘Amour et d’Eau Fraîche’. Dus zijn cadeau’s streng verboden, behalve diskrete enveloppen met dukaten.

 

Indien jullie echt willen deelnemen aan het geluk van het liefdeskoppel, zullen jullie zeer gewaardeerde enveloppen worden gebruikt voor een 14-daagse Royal Caribbean Honeymoon op het opperdek van The Oasis of the Seas.

 

We wensen ze geluk en vele kindjes maar is het daarvoor al niet veel te laat ?

 

J-c Vanloo

Campagneleider en ceremoniemeester

 

Uitnodiging : Wedding Party, AT THE VILLA, La Terrasse de la Villa, 369, Chaussée d’Aelbeke, 7700 Mouscron

 

Yves & Ragna nodigen u van harte uit getuige te komen zijn van hun levenslage trouwgeloften opgedragen door Le Révérand Père Alexandre de Bruxelles in de Villa te Mouscron op zaterdag 31 juli 2010 op klokslag 4 p.m.

 

Uw aanwezigheid is een morele verplichting, een cadeau niet tenzij het een enveloppe met dukaten betreft !

 

4 tot 10 p.m., outdoors (buiten)

10 p.m. … till KO, inside (binnen)

 

We Hope to See You At The Villa !

 

Kisses,

RAGNA, YVES & ATV KREW

André Vandenbroucke, promotor van Vlastreffen, verzocht ons zijn ‘Woordje van de promotor’ op te nemen.

 

Woordje van de Vlastreffen-promotor André Vandenbroucke

 

Beste Vlastreffers en liefhebbers van motorengebrul,

 

Als promotor van het Vlastreffen ben ik fier en gelukkig u voor de 21^ste keer al dit groots evenement te mogen aankondigen.

 

Inderdaad !

 

Vlastreffen is het feest van de vriendschap onder de motorbendes en de motorenbrullers en kwantiteit staat hoog in de driekleur. We zullen met zijn vijfduizend zijn ! Zullen ook Kortrijk met hun bezoek vereren : de Hell’s Angels met een stormram en hun nieuwste vuurwapens, Blood en Honour getooid met authentieke swastika’s, de Red Devils uit Leopoldsburg, gemaskerd en tot de tanden bewapend, verder de Blue Angels, de Bandidos en de Outlaws.

 

Nieuwigheden voor 2010 zijn : ons boekske is in vierkleurendruk, jonge motorfanaten vervoegen ons komiteit en onze moto-expo is in de K van Kortrijk, nu eigendom van een Duitsche Jodenbende, maar soit.

 

Top of the bill zoals elk jaar is onze eregast de onvermijdelijke Le Révérand-Père Pédé Gilbert ‘de Paris’ uit Vrankrijk. Père doet dit jaar een specialeke hetwelk een verrassing moet blijven. Ik kan wel verklappen dat alleen dezulke schandknaapjes die onder het kruis van de Père door kunnen passeren en groot genoeg zijn om aan zijn klepel te trekken, toegelaten worden voor een originele knapenshow met de Père in de hoofdrol. Dit gebeuren zal zich afspelen ofwel in één van de zeven leegstaande winkelpanden van de K. ofwel in het bovenzaaltje van Tine Lybeer’s Kneipe ‘In Den Waajnemenden Bujgejvadel’.

 

Dank aan jullie, motardgekken van heinde en verre voor jullie luidruchtig enthousiasme om er elk jaar bij te zijn !!! Wees solidair. Vlastreffen is een feest voor onze motardgekken en voor de proletarische massa’s die liever naar mijn paraderende motardbengels komen kijken dan een natuurpark te bezoeken.

 

Wees fier er bij te zijn want je rijdt voor een edel en hoger doel. Die avond moet namelijk Villa Vanthilt gesloopt worden, met de grond gelijk gemaakt terwijl de tv-camera’s draaien. Heel Vlaanderen moet er in real time getuige van zijn dat we ons niet laten wegjagen door die klotevent Vanthilt met zijn godverdoms autobokskraam. En laat de kritikasters en azijnpissers maar lachen. Ook de Kortrikske cafébazen van de Grote Markt aangevuurd door Lode Bogaerts doen met ons mee en de volle kruiken staan al klaar om naar Vanthilt zijn buffelkop te gooien.

 

We maken rendez-vous op zondag 29 augustus aan de Kinepolis te Kortrijk. Je bent er welkom vanaf de klok van 8.

 

We eindigen op de Kortrijkse Grote Markt bij de Villa Vanthilt alwaar de afbraakwerken te 22 uur precies te midden van oorverdovend gebulder een aanvang nemen. Er zullen geen courtisanes, publieke vrouwen of zwaartillende geesten de aandacht komen afleiden.

 

Mijn woordje bestrijdt de ontmoedigende blasfemie en de destruktieve verbale terreur van sommige zuurpruimen en van de Kortrikske intellektuele maffia om de gemeende vroomheid van gewaande burgervader Lybeer, pas terug uit Sardinië, tot mikpunt van hun spot te maken ! De ironie in mijn woordje legt de authenticiteit bloot van mijn boodschap : Vlastreffen is het feest van de Vriendschap !

 

See you at the Villa !

Be there !

 

Amicale groeten,

André Vandenbroucke

Promotor Vlastreffen

Dorpsfilosoof

Concierge van de Kortrijkse Zusters Karmelietessen

Penningmeester van de Berg van Barmhartigheid

Sekretaris van de Vriendenkring van de Moeder Teresa Stichting

Pandjeshuishouder

Lourdesbedevaarder

Kroegenloper

Professionele Weldoener

 

 

Beste Verdriet van Kortrijk,

Ik dank u voor het bericht op uw blog over het Vlastreffen van 29 augustus aanstaande. Er moet mij dienaangaande nog een korte kommentaar van het hart die u gerust kunt publiceren.

Inderdaad reageerde ik aanvankelijk als een razende gek op het verjagen van mijn motardbende naar de verste uithoeken van de stad. Zoals ik tegen Lybeer snauwde : voor die godverdomse Vanthilt zet ik geen stap opzij. Mijn motards zijn mij te dierbaar om er de vloer mee aan te vegen en ze zijn een vaste waarde geworden in het Kortrijks stadsbeeld jaarlijks op de laatste zondag van augustus. Het is toch godgeklaagd dat de verzekerde deelname van Laurent de Belgique met zijn scharrel Wendy Van Wanten als duozit op zijn yamasaki door de komst van Vanthilt in het water is gevallen. Onbegrijpelijk vond ik dat ! Een scandaleuze aanval op mijn persoontje en op mijn bestuur én tegen mijn Vlastreffen! Nu moeten we ons weer tevreden stellen met de eeuwige PéDé Père Gilbert en met Laurent zonder Wendy. Ik heb het dan maar op een akkoordje gegooid met Lybeer en tegen Vanthilt heb ik gezegd dat hij de grootste hypokriete poenpakker van de heel de Vlaanderens is en dat ik mijn Hell’s Angels wel eens naar zijn Villa zou kunnen sturen. En ja we moeten nu gedeeltelijk uitwijken naar de Koeiemarkt maar de apotheose met Laurent en Père grijpt toch plaats op de Grote Markt aan de ingang van den Damier. Dankzij mijn geprivilegieerde relatie met Annick De Clerck, de 26-jarige kleindochter van boer Roger De Clerck, krijg ik twintig kamers gratis ter beschikking voor mijn Angels plus een luxe suite voor PéDé Père en een half dozijn exotische escortdames voor Laurent. 29 augustus wordt toch opnieuw een hoogtepunt in mijn Vlastreffen carrière !

Genegen,

André Vandenbroucke

HorecaSol vzw. voor een gezelliger en charmanter Kortrijk.

 

Informatieve bevraging bij eigenaars/uitbaters van handelspanden in de omgeving van)

“K in Kortrijk”. Maart 2010

 

Begeleiding enquête.

 

HorecaSol wilde wel eens weten “hoe de kleine zelfstandige zich voelt te Kortrijk”. We gingen op pad met een bevragingslijst (= enquête) en schreven hun antwoorden op.

Uiteraard konden we niet alle ondernemers uit de stad ondervragen, dat kost tijd en héél veel centen. Als kleinere vzw hebben we beperkte inkomsten. Daarom hebben we ons moeten beperken tot steekproeven in het centrum van de stad en meer bepaald “het Handelsdistrict Kortrijk”. Maar we deden het ten zeerste om dat het écht nodig bleek en omdat nog geen andere vzw of organisatie de moed had om rechtstreeks én persoonlijk contact op te nemen met de mensen die investeren in de handel, en in onze stad.

Het is natuurlijk geen wetenschappelijke rondvraag geweest onder controle van een of ander organisme of gerechtsdeurwaarder, maar ze is in alle objectiviteit en onafhankelijkheid afgenomen en weergegeven hier op onze site.

We toetsten naar de gevoelens bij de mens achter de onderneming. De vragenlijsten werden anoniem afgenomen en we hebben getracht zoveel mogelijk handelsactiviteiten te bevragen.

Kwamen minder aan bod, de café’s omdat er op het moment van de bevraging intense werking was, waardoor we de uitbaters moeilijk konden ambeteren  tijdens hun job. Maar er zijn wel restaurants (buiten de service dan), schoenzaken, kledijwinkels, lingerie, kinderkledij, delicatessenzaken, interieurinrichting, vis-en kruidenierswinkels, kapsalons, fotografie, broodjeszaken, bakkers, schoonheidsinstituten en sportwinkels erbij betrokken. We hielden aan de eigen Kortrijkse winkels en niet aan handelszaken toebehorend aan winkelketens.

Meestal hadden we vrouwen voor ons, zeker méér dan negentig procent. Het juiste percentage is niet gemeten.. De ouderdom van de ondervraagden varieert tussen 25 en de 58 jaar. Dit is ook een gissing, je vraagt toch de ouderdom niet aan een dame. Bij de rondvraag kwamen zowel jonge starters ( 2 à 3 jaren bezig) aan bod als mensen die reeds 40 jaar een zaak hebben in Kortrijk-centrum.

Bij de antwoorden van de ondervraagden hebben we telkens een percentage gezet. Nu kan het zijn wanneer je de percentages van de antwoorden op één en dezelfde vraag optelt, je niet aan de volle 100% komt. Dat komt omdat de ondervraagde geen duidelijk antwoord kon geven op de vraag.

Een vraag zoals bv: “ Vindt u het kadastraal inkomen van uw eigendom waar uw zaak is gevestigd te duur?” en kregen we  het antwoord (schouderophalend) “ Wat is te duur”!, dan is dit niet genoteerd geweest. Dus ontbreekt dit percentage in de becijfering.

Dit alles ter inlichting om de uitslag beter te begrijpen..

Hopelijk kan deze rondvraag een aanzet zijn naar een méér gefundeerde en uitgebreider enquête. Indien dergelijke enquête er niet zou komen voelen wij ons geroepen binnen zes maanden het nog eens te proberen.
HorecaSol hoopt dat deze enquête zijn weg zal vinden naar de verantwoordelijken van het beleid in onze stad en dat het als basisrichtlijn kan gebruikt worden. Intussen wensen wij de medewerkers (en ook de niet-ondervraagden) alle succes toe bij hun ondernemingslust in Kortrijk. Hier komen de vragen.

 

 

Heden en toekomst

 

Deze buurt was hét handelscentrum van Kortrijk.

Hoe denkt u er nu over ? Is dat volgens u nog zo?

 

Ik sta positief 40%  eerder positief 16%   heb geen mening 4%  eerder negatief 28%  negatief 12%

 

Blijft u verder in uw handelszaak investeren in de toekomst en de buurt?

 

Ik sta positief  72%  eerder positief  12%  heb geen mening 0  eerder negatief  0   negatief 8%

 

Voorziet u naar een andere regio uw handelsactiviteiten te verplaatsen?

 

ja ik doe het  4%                       ben het van plan 8%                         nee, ik blijf. 88%

 

K in Kortrijk

De “K in Kortijk” heeft heel wat wegeniswerken teweeggebracht in de buurt.

 

Heeft u dat een verminderd inkomen bezorgd?

 

ja     64%                                                     nee   32%

 

Bleven uw eerdere klanten weg door deze werken?

 

ja, ernstig    40%                     toch een beetje      32%              nee, helemaal niet.     24%

 

Heeft u tijdens deze werken nieuwe klanten gekregen?

 

ja, zeker  24%                                 misschien  12%                         helemaal niet. 60%

 

Bent u voldoende duidelijk geïnformeerd geweest over deze werken door

het stadsbestuur?

 

ja, zeer duidelijk  72%         minder duidelijk  16%               helemaal niet duidelijk. 8%

 

Bent u naar de infovergaderingen geweest georganiseerd door het stadsbestuur?

 

ja  36%                                                     nee. 64%

 

Had u dan voldoende inspraak in het ganse gebeuren?

 

ja  28%                                                     nee. 40%

 

Heeft het stadsbestuur met uw inspraak daarna rekening gehouden?

 

ja, zeker 8%                           toch een beetje  52%                      helemaal niet. 36%

 

Wat denkt u over de inplanting van “K in Kortrijk” in het handelscentrum van Kortrijk?

 

dat is een goeie zaak  68%     minder goeie zaak  4%     effenaf slechte zaak  4%      geen mening. 24%

 

Is “K in Kortrijk” een meerwaarde voor de stad Kortrijk?

 

ja  84%                                        nee  8%                                           weet niet  8%

 

Is “K in Kortrijk” een meerwaarde voor het handelsgebied?

 

ja  84%                                         nee  8%                                                      weet niet 8%

 

Heeft u de mening dat “K in Kortrijk” een meerwaarde aan effectief kopende klanten zal brengen aan uw handelszaak?

 

ja  60%                                           nee  28%                                     weet niet 12%

 

Denkt u dat u een eerlijk evenwichtig concurrentiebeleid zal kunnen voeren tegenover “K in Kortrijk”? Inbegrepen de koopjesdagen?

 

Heel zeker  52%                           niet zeker 16%                            helemaal niet  28%

 

Heeft u vroeger al eens iets gehoord over HorecaSol?

 

Ja    8%                                   Iets    8%                         helemaal niks  84%

 

BID

 

Het BID, heeft u daar al over gehoord?

 

Ja    72%                                                          nee  28%

 

Weet u wat de afkorting BID betekent?

 

Ja  16%                                          ongeveer  24%                                             nee 60%

 

Kent u ook de volle betekenis van een Business Improvement District?

 

Ja volledig  40%                  beetje van horen zeggen  4%              nee helemaal niet  56%

 

Bent u op de hoogte dat een BID u een belasting per m² handelsruimte zou mogen opleggen?

 

Ja volledig  56%                   beetje van horen zeggen  16%                          nee helemaal niet  24%

 

Bent u akkoord met de verplichte belasting die het BID u zou opleggen omdat u een handelszaak runt in de buurt van “K in Kortrijk”?

 

volledig akkoord  36%                min of meer akkoord  12%               helemaal niet akkoord  52%

 

Heeft u intussen via pers of andere bronnen de recentste informatie vernomen over de opgelegde belasting door het BID?

 

Ja, volledig op de hoogte  20%          van horen zeggen    16%          helemaal niet   64%

 

Het BID organiseerde in het verleden de nocturnes in de Kortrijkse winkelstraten.

Winkels konden open blijven op bepaalde donderdagen tot 21u.

 

Was u daar voorstander van?

 

Ja    36%                                                                    nee  64%

 

Was u een enthousiaste medewerker aan die nocturnes?

 

Ja     60%                                                                   nee  40%

 

Brachten deze nocturnes, volgens u,  meer passanten op de been?

 

Ja zeker  4%                                               niet echt    10%                             helemaal niet  60%

 

Lokten deze nocturnes, volgens u,  méér effectief  kopende klanten naar uw zaak?

 

Ja zeker  0%                              niet echt  20%                           helemaal niet  80%

 

Had u reeds iemand op bezoek bij u in de zaak, van het BID, om specifieke vragen van u te beantwoorden?

 

Ja, zeker 8% , het was de centrummanager.

 

Nee, enkel vluchtige ontmoetingen. 4%  , ook de centrummanager

 

Nee, niemand  88%

 

Heeft u soms ideeën in het achterhoofd om van Kortrijk een aantrekkelijker en charmantere stad te maken?

 

Ja zeker  76%                              wil erover nadenken  4%                              geen interesse  16%

 

Wilt u uitgenodigd worden tot de bijeenkomsten van HorecaSol?

 

Ja  48%                                                           nee  52%

 

 

Actualiteitstest

 

Deze actualiteitstest was volgens de deelnemende zelfstandigen het leukste gedeelte van de ondervraging.

Dit onderdeel brengt ons wat verstrooiing in de dagelijkse beslommeringen.

Wij blij dat we met iets geestigs konden afsluiten.

Niettegenstaande het ontspannendste deel, toch zegt het iets over de inburgering en de omgevingskennis van de zelfstandigen/ondernemers in Kortrijk-centrum.

We vroegen: “Waaraan denkt u als we zeggen”:… Wie het onmiddellijk goed had kreeg een plus, wie twijfelde maar toch in de juiste richting dacht kreeg plus/minus en wie hopeloos de mist inging kreeg min op zijn rapport. Onderaan de test geven we voor de duidelijkheid de juiste gegevens.

 

 

Commerce 21 = een trendy restaurant aan de Veemarkt bij de woontoren van de “K”

Maarten Decramer = centrummanager

Nedervijver = het steegje tussen het Jozef Van Daleplein en Overbekeplein

Gaëlle = natuurlijk het (ex) lief van Claudio Del’anno

HorecaSol = aan wij. En dat wist iedereen op het einde van de bevraging. Natuurlijk.

De Zilvertorens = de nieuw te bouwen seniorenflats ook op de Veemarkt

Passe-Partout = het gratis huis aan huis blad

Golden River City Jazzband = een nog bestaande jazzformatie uit de zestiger jaren

Het Hoekhuis = het clubhuis van Habbekrats op de hoek van Oude Kasteelstraat en Kasteelstraat

Q = Vincent Van Quickenborne, minister van vereenvoudiging

Yvon Vanden Abeele = voorzitter van het BID of Handelsdistrict Kortrijk

Allez hop = nieuwe bierrestaurant op de Grote Markt

Attakwa = de Moskee aan de Stasegemsestraat

Waarnemend burgemeester = Lieven Lybeer

Speyetoren = de rechter Broeltoren uit 1385

Freya Deridder = (feuilleton “De Rodenburgs”) dochter van ceo Stijn Deridder van RIC

De Kaashoek = gespecialiseerde kaasdelicatessen in de Wijngaardstraat

De Kring = hiermee is het plein aan de Steenpoort bedoeld

De Kemels = de coverband uit Heule met Nederlandstalige pop en rock en veel meer

Tacktoren = de brouwerijtoren op Buda, naar de gelijknamige brouwerij Tack van weleer

Arne Quinze = Kortrijkse conceptueel kunstenaar, bekend om zijn grote, vaak controversiële, constructies

Gainsbar = meerbierenhuis aan de Vlasmarkt

Uit in Kortrijk = het programmablad met alle animatie te doen in Kortrijk

’t Kniphuisje = artistieke kapsels bij een kopje koffie Overbekeplein

Halal = beenhouwerij van ritueel geslacht vlees aan de Zwevegemsestraat

Mirakelstraatje = de vroegere benaming van de Kapucijnenstraat (zeer lang geleden)

Karel Rodenburg = (feuilleton “De Rodenburgs”) oprichter van de Rodenburg Investment Company,

Kortrijkwatcher = blog waar politiek Kortrijk, kritisch onder de loep komt te liggen

LODE BOGAERTS

VZW HORECASOL

www.horecasol.be

 

Beste vrienden en vriendinnen,

 

Wat vind ik mezelf toch geweldig !

 

Het valt niet zo gemakkelijk minister te zijn en nog minder om aan een aardig lief te geraken. Maar als doorwinterde politieker zag ik mijn kans schoon in Waregem. Een overbevraagde escortgirl annex paaldanseuse en lingeriemodel dan nog. Niemand onder mijn collega’s deed beter of het zou Miet Smet met haar impotente ouwe zak moeten zijn. Kijk, zolang ik maar een ordinaire parlementair was, logeerde ik bij mijn ma en pa te Kortrijk. Later bij mijn gescheiden zuster maar zij had te veel kinderen en ik kon mij niet koncentreren op mijn zware taak. Als minister van Ondernemen & Versimpeling moest ik ook een verblijf in Brussel hebben om aan al mijn society verplichtingen te kunnen voldoen en om op tijd en stond van bil te kunnen gaan, niet met Di Rupo, maar met Franceska Vanthielen of Tanja Dexters. Bovendien liet mijn hoge maatschappelijke status niet toe dat er voortdurend geroddeld werd over mijn zogenaamde anders geaarde seksualiteit. We hebben al genoeg met één Pascal Smet en één Di Rupo en met het showbizzkoppel Smet & Martens. In mijn ministerpostje is het mij niet om rijkdom noch om gekamoufleerde profijtjes te doen. De plicht is hard maar het is de plicht. Maar goed, ik heb nu Anouk die al zo dikwijls ongelukkig verliefd was – naar het schijnt de gewoonte bij lingeriemodellen – en zij voelt voor mij warme vriendschap maar nog geen liefde. Zij kan mijn hartstochtelijk hijgen gemakkelijker dulden dan de onstuimige pogingen van andere mannen om haar op de rug te krijgen. Het gerucht over onze relatie verspreidde zich vliegensvlug nadat wij door de conciërge op heterdaad betrapt werden op een hevige tongkusscène in de lift van mijn ministerieel kantoor. Zo’n net meiske en dan nog met een minister ! Toen zijn we uit de kast gekropen en willen nu onze liefde konsakreren tijdens een groot Tuinfeest in de Vier Linden van Heule.

 

Op 29 mei 2010, in de Groothandelsmarkt Vier Linden 1, te Heule-Kortrijk organiseer ik de 5e editie van mijn Tuinfeest. Quickie’s Tuinfeest !

Mijn Tuinparty staat elk jaar weer garant voor veel en boeiend volk en volkse leute. Ook in 2010 maken we er opnieuw een groots en dekadent feest van met partner-en huisruil kontakten en met veel BV’s en interessante BK’ers. En met het gewaande liefdeskoppel Meneerke Frans en de Heulse zigeunerkoningin Moniek. Dit jaar met goed-weer-garantie, dankzij een nieuwe overdekte locatie behoort het gevaar op regen definitief tot het verleden.

 

Als veredelde slavendrijver kan ik voor dit event weer rekenen op vele tientallen willoze slaafjes die zich belangeloos voor mij uitputten. En het resultaat is er, samen maken met mijn nieuwste escortgirl Anouk maken we van mijn Tuinfeest een grandioze fuif waarop iedereen aan zijn trekken zal komen. Vorig jaar waren er meer dan 20.000 bezoekers, ik heb met ze allemaal persoonlijk te doen gehad en heb ze geteld en op de foto gezet zoals u kan zien op de website www.verdrietvankortrijk.be

 

Dit jaar presenteren we u volgend programma:

 

19u30 Verwelkoming door mijzelf en Anouk in ondergoed

20u30 Uitreiking van de blauwe beer aan Koentje Byttebier

21u Modeshow ism Moniek Gheysens

22u Sexy lingerieshow ism paaldanseuse Anouk Sabbe
23u Topact met mezelf en Anouk, een ongecensureerde ‘Zundays’ (life act) op het hoofdpodium. Fotograferen en filmen niet toegestaan

24u Blijde intrede van Myriam Jacques met nachtburgemeester Adelbert waarna bal populaire tot het ochtendgloren

Vanaf 02.00 u is de goktent open. Blackjack en roulette. Croupier Eric Flo.

 

Kaarten zijn te verkrijgen via voorverkoop (www.QsTuinfeest.be) of na storting op rekeningnummer 738-0118238-17

Link: www.QsTuinfeest.be

VINCENT VAN QUICKENBORNE  Brederodestraat 9 - 1000 Brussel
E-mail: info@Quickonomie.be
tel: 02-792 99 00
fax: 02-792 99 01

Gsm 0495/846936

 

De prijs van een kaart blijft 50 Euro en de ruime parking is gratis.

 

Kaarten zijn te verkrijgen bij : Mike Tattoo, Nachtburgemeester Adelbert, Anouk Sabbe, bar Vera ex-Oskar, stadsdichter Rik Dereeper, Koentje Byttebier, Hans Masselis, de Crisco, Moniek Markiezin Gheysens, Kris Sherlock Holmes, Karl De Preter, Yvon Vanden Abeele, Valérie Descamps, Joris Denoo, Stef Vande Meulebroecke van de Eurometropool,  Machteld Claerhout de Courtrai, Ragna Vanhoutte, Wim van Respaille van Damier, Claudio Dell’Anno, Seine van afspanning De Heerlijkheid, Gaëlle en Jean-Jacques De Gucht, Peter Goossens, Buda Kunstencentrum, De Geverfde Vogel, Joost Fonteyne van Happy New Festival en Tine Lybeer.

 

Wil je meer weten, bezoek dan zeker de website www.verdrietvankortrijk.be

Ook wie ons feest wil steunen als sponsor kan steeds contact opnemen met Angélique Dekeyrel op tel 0478-32 75 10

 

Aarzel dus niet langer, bestel je kaart en feest mee.

See you at the Four Linden !

Be there !

 

Jullie toegenegen,

Vincent

0495/846936

Onderstaande annonce viel vannacht in onze e- postbus.

 

Mijnheer,

 

Ik werd geattendeerd op een passage op uw blog. Vanwaar haalt u het dat ik een eminent lid van uw fanklub (sic) ben?

 

Gelieve uw commentaar aan te passen, en schrap ook maar mijn zogenaamde vraag om integrale opname van mijn stuk op uw blog.
Een referentie naar de pagina op de krant van De Standaard volstaat.

 

Gegroet,
Koen Van Synghel

 

Beste Koen,

 

Dit is De Standaard niet met haar dolle verhalen en waargebeurde verzinsels.

 

 

 

Dag Walter,

 

Hier de perstekst die we recent lieten verschijnen over cinéPalace…

 

Vriendelijke groeten,

Brecht

 

De werking cinéPalace bewoog zich de laatste weken door zeer turbulente wateren. Maar de positieve speelse creativiteit die heerst in het gebouw vierden steeds hoogtij. 
cinéPalace gaat voor een goede beeldvoming en positive creatieve vibe en krijgt heel veel steun vanuit verschillende hoeken.

Brecht Soenen, Artistiek Leider en verantwoordelijke internationale werking: “Ik droom van een cinéPalace als jongerencultuurcentrum met een zeer open karakter, zeer laagdrempelig, straf creatief en intercultureel. Ik droom van een cinéPalace met een zeker Zen-gehalte, een plaats voor iedereen. Ik droom van een cP waar we mensen op weg helpen naar een betere toekomst en prikkelen om uitdagingen in het leven aan te gaan. Een duurzame gezonde werking, voor lichaam en geest en moeder aarde… Een cinéPalace als clash tussen culturele uitingen waar een rasta-bingo- avond kan en federaal ministers een gesprek voeren rond de waterpijp. 
cinéPalace moet een plaats worden waar iedereen open kan spreken en elkaar aanvaard in hun verschillen.”

cinéPalace

cinéPalace is een gebouw dat een huis biedt voor een aantal open creatieve interculturele jongerenwerkingen en socio-culturele activiteiten in het veld van jongerencultuur.

Naast de “georganiseerde” werkingen in het gebouw bereikt cinéPalace een zeer ruime groep allochtone jongeren, Europees vrijwilligers, bezoek van hogeschoolstudenten sociaal werk, erasmusstudenten en een grote groep individuele ‘creatief ondernemers’ met elk hun eigen talenten en passies. (Buda kunstencentrum, Wereldwinkel jongeren, Werkwinkel (JonK*), proMayo.be, Marabunta Family, BeatTheStreetz, jongeren uit de buurt, Afrikaanse gemeenschap, en vele andere…) Een creatieve soep en een huis van een hele reeks vernieuwende projecten die dreigen te verdwijnen als er geen extra financiële middelen komen…

Terug naar het origineel idee: open, creatief en intercultureel.
De jongeren (of liever jong denkers) binnen de werking houden van uitdagingen. Dromen, durven, doen! 

Wim Christiaens, de kerverse voorzitter van cinéPalace : “Ik zie mezelf als een bruggenbouwer tussen buurt, stadsbestuur, medewerkers en andere spelers in het veld. Recent nodigde ik alle buurtbewoners uit. Hiermee wil ik tonen dat we bereid zijn tot helder overleg en een vlotte samenwerking. Nu heerst binnen de werking een nieuwe wind, een nieuw team en een verfrist imago. Met andere woorden, we gaan terug naar het origineel idee. Geen fuifkot, maar een open creatief intercultureel centrum, met kunst, muziek, interculturele kookavonden. Een open plek voor iedereen.” 

De uitdagingen

“Op dit moment staan we voor drie grote uitdagingen: het contact met de buurt verbeteren en onderhouden, dure ingrepen om het gebouw onder andere brandveilig te maken en overlast naar de buurt toe weg te werken. Onze werking zien we als een barometer van de buurt. Ze is heel ruim en divers en mag zeker niet ontbreken in het stadsbeeld. Een financiele tegemoetkoming van het stadsbestuur zou meer dan welkom zijn, willen we overleven.”

cinéPalace ziet de toekomst rooskleurig. “Vanuit verschillende hoeken krijgen we veel steun, alle geannuleerde activiteiten konden snel doorgaan in Muziekcentrum Track*, JH de Slekke, JH Reflex, The Pits en JH Yump. We bedanken deze werkingen enorm. Medewerkers van kunstencentrum Buda installeerden tijdelijke noodverlichting in het gebouw, waardoor enkele activiteiten konden doorgaan. En brandweer en politie ondersteunen ons met een duidelijk advies naar ingrepen in het gebouw. Vanuit het stadsbestuur krijgen we alvast een reeks positieve signalen, en met dit opbouwend contact gaan we zeker verder.” aldus Brecht Soenen.

Om hun droom te verwezenlijken komt de werking op de proppen met enkele creatieve geldinzamel-acties. Pannenkoeken, sangria-avond, akoestisch optreden woensdag, zondag buurtdag, enz…

Steunkaarten

Al de sympathisanten laten zichzelf fotograferen met een steunkaart in de hand. Een steunkaart kost 10 euro en wordt in de toekomst omgezet naar een lidkaart. Doel: 3000€ tegen eind april. Steunkaarten zijn te verkrijgen in cinéPalace of bij een van de vrijwilligers, de foto-actie is te volgen op de facebook-pagina van cinéPalace. 

“We bedanken alvast iedereen die reeds voor de lens heeft gestaan. Aarzel niet en laat jezelf fotograferen en steun zo onze werking!”

Meer info:
www.cinepalace.be

www.facebook.com

Brecht SOENEN: 0477 79 35 09
Wim CHRISTIAENS: 0473 46 03 16

Aha architectuur door Koen Van Synghel

 

Tot op heden in de papieren perse nog maar één spottend stuk gelezen over ons gloednieuw megawinkelcomplex K in Kortrijk. Koen noemt zichzelf zonder gêne een topdeskundoloog in de architektuur. Het gaat zo. (Kortrijkwatcher)

 

Koen Van Synghel, gerenommeerd lid van de fanklub van ‘Het Verdriet van Kortrijk’, verzocht  ons om zijn badinerende column uit ‘De Standaard’ ongecensureerd op te nemen. Kortrijkwatcher, de kapoen, trok namelijk bepaalde passages uit hun verband waardoor de indruk ontstond dat Van Synghel de hele zaak van de K belachelijk wou maken. En dat is niet zo. Van Synghel vindt K in Kortrijk een ordinaire Koopmachine voor de slaven van de konsumptiemaatschappij. Mag daarmee de draak gestoken worden ? Het is jammer dat Kortrijkwatcher hierover valse informatie verspreidt en onheuse artikels pleegt. En daarmee een ernstige deskundoloog man als Koen over de hekelt haalt. Daarom plaatsen wij hieronder gaarne zijn ongekuiste column.

 

Met de K van Koopmachine

Is het fair om architectuur te lijf te gaan met cultuurkritiek? Kunnen we met de filosoof Walter Benjamin een hedendaagse shopping mall bekijken als het product van een laat-kapitalistisch systeem? Of gaan we dan voorbij aan de weldadige werking van de winkelpromenade, als pacemaker voor een middenstandsstad?

 

Benjamin kon in de jaren 1920-30 nog gefascineerd kijken naar de culturele dimensie van de Parijse winkelstraten. In de ‘passages’ huisden niet alleen winkels, maar ook cafés en bars waar kunstenaars en bohémiens afspraken. Nieuwe culturele producten en ervaringen zoals ‘diorama’s’ en ‘cinéorama’s’ werden er boven de doopvont gehouden.

In een nieuw winkelcentrum als dat van Kortrijk is het ver zoeken naar een extra culturele dimensie. Er is natuurlijk de architectuur, die genereus daglicht uitstrooit over vier verdiepingen en 34.000 vierkante meter koopvloer. Er is de zorgzame stilering van natuurstenen puien en de feilloze stedenbouwkundige inpassing. De oude Steenstraat, dé winkelwandelstraat van Kortrijk, verknoopt zich nu naadloos met de Veemarkt. Indoor en outdoor winkelen vloeien in elkaar over.

Met Italiaanse flair lijken de architecten Robbrecht & Daem modesteden als Turijn en Milaan naar de kroon te willen steken met genereuze ruimtelijkheid en piekfijne detaillering van materialen en proporties. ‘Shopping K’ kan zonder meer doorgaan als een toonbeeld van stedelijke commerciële architectuur.

In de eerste plaats omdat het complex het bestaansrecht in twijfel trekt van de voorstedelijke winkelcentra met hun plaatsloosheid en gebrek aan identiteit. Ze zijn klaar voor de sloop. In de tweede plaats omdat het past in een globaal plan. In functie van een betere mobiliteit werden panden gesloopt en toegangswegen heraangelegd om een ondergrondse parking te ontsluiten. Op topdagen veroorzaakt dit wel een opstopping en een vervelend spoor van auto’s tot aan de uitvalswegen. Hier raakt het concept stadskernvernieuwing en mobiliteit een pijnpunt. Shopping K, berekend op zo’n 11.000 bezoekers, doet de stad tijdens de weekends kreunen.

Bij K hoort ook een negen verdieping hoge woontoren, met zo’n veertig appartementen. De geschrankte en ‘dansende’ balkons schenken het gebouw een mooie, lichte geleding. De architecten hebben de woontoren op een commerciële plint gezet, waardoor hij samen met de belendende panden en het winkelcentrum een boeiend geheel vormt en de Veemarkt een krachtige nieuwe identiteit geeft.

Al die ingrepen maken de stad tot architectuur. Ze doen de wijk draaien als een goed geoliede koopmachine.

Met stijl en klasse stellen de architecten alles in het werk om het megaproject een menselijke schaal mee te geven. Terrassen of winkels met uitzicht op de skyline verweven het project optisch en gevoelsmatig met de stad. Het is de marge die de architecten zich hebben toegeëigend om het gebouw op te tillen tot een stedelijke ruimte die de traditie van de ‘grand bazar’ opnieuw eer aandoet.

Ondanks zijn verdiensten kampt Shopping K met een chronisch gebrek aan ‘stilteplekken’. Grote voorbeelden als de Emanuele II in Milaan of de Sint-Hubertusgalerij in Brussel hebben zijarmen of dode hoeken waar het goed pozen is met een koffie en een boek. Shopping K dompelt je echter onder in verdoving. En zo, ondanks de kwaliteitsvolle architectuur, kantelt het perspectief en wordt de gracieuze hal een schitterend reservaat voor de homo consumentus.

Op straat houdt het andere en het vreemde je alert. Dit complex houdt je gevangen in de logica van de rolband. De roltrap die de mens in slaap wiegt en herleidt tot een consument. Ten prooi aan het ‘warenfetisjisme’ waar Walter Benjamin ons nochtans voor wou behoeden.

Koen Van Synghel

 

Beste Verdriet van Kortrijk,

 

Samen met mijn lief Anouk lees ik alle dagen uw plezante blog en wij hebben veel leute. Maar wat u daar schrijft over Anouk klopt langs geen kanten. Zij is niet wat u denkt en schrijft. Zij is verre van een naaktmodel of een hersenloze barbiepop of een pinup, een soldatenmeid, een escorteuse, een stripteaseuse en alleszins verre van een paaldanseuse. Daarentegen is zij ook geen pilarenbijtster of begijn. Tijdens weekdagen poogt Anouk mij zo min mogelijk te bedriegen maar zij acht zich niet responsabel voor de plichtplegingen met tussendoorse slippertjes waar zij niet onderuit kan met enkele aantrekkelijke open liberalen en tsjeven van rijpere leeftijd. Enkelen zoals de oude De Gucht, Verhofstadt en Tsjefaan De Clerck blijven als bloedzuigers aan haar vel kleven. Er is maar ééntje die zij best kan verdragen namelijk Tsjefaan De Clerck die nog liever zijn inktpot neukt dan Mine te bedonderen. “Want ik wil wel bekennen dat ik sinds jaren geen geslachtsleven meer met Mine heb, Goddank”, fluistert Tsjefaan mijn lief in het oor tijdens eindeloze witte nachten waarna Tsjefaan altijd zin heeft in een pittig discours. Terwijl hij Anouk, wier goddelijk lichaam hij niet meer dan zo’n zes keer per jaar bezit, hartstochtelijk streelt wil hij steeds zijn obsessies, voorliefdes, manies, korruptieve neigingen en zwaktes blootleggen. Anouk, wier lekker geurende slipjes en muiltjes hij als een schat bewaart in zijn ministeriële bureaula om ze zo nu en dan, als hij zijn werk even onderbreekt en zich niet meer kan beheersen, te kunnen kussen en strelen. Van een perverse lozing gesproken.  De fetisjistische sfeer van zijn gedachtengangen doortrekt zijn politieke redevoeringen en zijn nieuwjaarsspeechen. Ik ben niet van plan me te wagen aan wilde analyses over Stjefaan of Mine en ik zal Anouk niet misbruiken om mijn ideeën over haar uitspattingen en haar legendarische ontrouw verder uit te rafelen. Wel moet ik zeggen dat Anouk een alom gewaardeerd sexylingeriemodel is met uitstraling en internationale allures en ambities. Verder drijft ze ook groothandel in erotische artikelen, sexy schoenen, luxe billenmode, prikkelende jarretels, avantgardistische SM-artikelen en vintage kalfsleren rijglaarzen met puntneus, beetje gothic, stijl hans van themse, jaren 60. Alles tegen de beste prijzen. Sexy lingerie shows good taste.

 

See you op mijn tuinfeest !

 

Genegen,

 

Vincent Van Quickenborne

Minister van Ondernemen en Vereenvoudigen

 

Van de heer Jan Gheysen van de Krant van West-Vlaanderen viel vannacht onderstaande column in onze e-postbus. Pakkend.

 

Durf kiezen (en schrappen)

 

Als er keuzes moeten worden gemaakt, durven we dan Buda Kunsteneiland in vraag stellen ?

 

De Vlaamse minister van Onderwijs maakt zich zorgen over onvoldoende motivering bij het uitreiken van attesten aan leerlingen van middelbare scholen. Maar hij zou zich beter zorgen maken om wat essentieel is : zorgen dat er voldoende scholen zijn om straks al die multikulturelen, Noordafrikanen, moslamisten en zwarten onderdak te geven. Hoe is het in godsnaam mogelijk dat er onvoldoende scholen zijn op basis van het inwijkings-geboorte- en gezinsherenigingscijfer ? Hoe kan het dat een overheid die ruim een jaar geleden nog tonnen geld over de balk gooide om zinloos door vensters en deuren te gooien – herinnert u zich nog dat liedje van het songfestival en de vervijfvoudiging van het subsidiebudget voor zogenaamde Nieuwe Kunsten door Bertje de Bleiter ? Of nog die belachelijke jobkorting ? Weet u nog wat u ermee aangevangen hebt of hebt u ze vergooid in de Antwerpse Villa Tinto ? En nu klagen ze daar in de Vlaamse regering over geldtekort om elementaire taken uit te voeren zoals het vullen van autostradeputten en voor de Lange Wapper. Wat we zelf doen, doen we beter, toch ? Vergeet het. Nog nooit was het zo slecht gesteld met onze wegen, nog nooit dreigden we scholen voor allochtonen te kort te hebben, nog nooit waren we zo krap bij kas. Op zo’n korte tijd. Veel vragen, veel behoeften, maar geen geld en dat betekent dus dat er keuzes moeten worden gemaakt.

 

Neem nu dat fabuleuze Kortrijk Kunsteneiland van Buda en die diezijn Swaffelbrug. Twee scandaleuze luxespeeltjes uit het brein van Tsjefaan De Clerck. Moeten wij echt geld investeren om dat toeschouwersloze Kunsteneiland overeind te houden ? Miljoenen dukaten per jaar om nog maar te zwijgen van de Kunstenfabriek (drie miljoen) in de bodemloze zakken van de nonnen van het Heilig Hart. En die nutteloze Swaffelbrug van zeven miljoen. Hoeveel toeristen lokken wij daarmee naar Kortrijk ? Geeneen. Rijsel, Brugge en Gent liggen op een steenworp, dus waarom al dat kostelijk gedoe te Kortrijk ? En hoeveel daglichtschuwende stadsdukaten werden in de K gestort en in de Veekaa van vriendje Joseph Allijns waar de multikulturele voetbalgoden koninklijk betaald en gesoigneerd worden terwijl de Kortrijkse plebejers meebetalen voor hun belastingsvrij liefdesnestje in Monaco of de Caraïben ? Wiens Appenzeller bankrekeningen werden er allemaal beter van ? Wat doen Tsjefaan en Mine des winters wekenlang daar in Gstaad ? Bovendien doet de Vlaamse regering duchtig mee aan het kaalplukken van Honoré Gepluimd en ik kan me voorstellen dat zelfs zakenlui hun neus niet ophalen voor grensoverschrijdend kultureel genot van Lille over Valenciennes tot Armentières. Alleen…wat moeten we dan met het Kortrijkse Buda Kunsteneiland ? Het kost handenvol geld, het is hinderlijk, met omhooggevallen pretentieuze en werkschuwe zotten genre Franky Devos en Barbara Raes, het wordt amper gebruikt en er zijn tientallen nabije alternatieven. Durven we stellen dat we het Buda Kunsteneiland voor artists-in-residence, charlatans, profiteurs, artistieke leeglopers, clochards-de-luxe en work-in-progressers niet nodig hebben ? Als we dan toch moeten kiezen en schrappen, dan zijn wij geneigd om te zeggen : gebruik die Kunsteneilandcenten dan maar om eindelijk eens die verwaarloosde wijken en straten zoals de Veldstraat, de Stacegemstraat en de levensnoodzakelijke volkstuintjes voor de blanke basse classe van de Venning op te kalefateren, om de nieuwe moskee van Sint-Paulus (met twee minaretten) te betoelagen en verder om financiële injekties te geven aan andersgekleurde kaartershuisjes, hoofddoekretailers en voor neukloze waterpijpcafé’s waar vrouwen verboden zijn.

En met wat dan misschien nog rest, kunnen de beloftes over de Toren van Kortrijk (120 m), het diezijnpolitiekantoor op Kortrijk-Weide, Buda naturistenbeach, een nieuw stadium voor de Veekaa, de wederopbouw van het oorlogsgebied van Overleie en de très Grande Bibllliothèque de Courtrai te bouwen – u weet wel, om die fameuze braindrain in te dammen, waarover alle partijen het eens zijn – worden waargemaakt. Schepentje Bral, onlangs weer ver boven zijn theewater en op heterdaad betrapt met Witrussische troela’s aan de bar van ’t Vliegend Peerd, staat al te springen. Laten we het voorstadium van de hedendaagse materialistische verwarring ontvluchten voor de omarming van de traditionele waarden waarbij Tsjefaan en Mine ons een voorbeeld willen stellen. Leve het neo-konservatisme en laat de kerken weer vollopen. Laten we een voorbeeld nemen aan de multikulturele etnische gemeenschappen die nog zo’n authentieke geborgenheid uitstralen. Laat ons afstand nemen van onze trendy mantelpakjes, de dwingelandij van de merknamen, het fake Louis Quinze nachtlampje op het notenhouten dressoir en de dure kitsch, het konsumptieslavendom en de ondragelijke lichtheid van de K.

Of nemen we dan toch alweer onze wensen voor werkelijkheid ? Kortrijk leeft ?

 

Jan Gheysen

Algemeen hoofdredacteur van de Krant van West-Vlaanderen.

 

Van Kortrijkzaan Johan Velghe viel vannacht volgend schrijven in onze e-postbus.

 

K te Kortrijk

 

Dezer dagen klinkt over K te Kortrijk alleen maar publicitaire peptalk. De media lopen in dat spoor blindelings mee. De loftrompet klinkt eentonig en eenzijdig voor dit zoveelste winkelcentrum waarmee we van Wijnegem over Gent-Zuid tot Auchan en andere Ikea’s opgezadeld worden.

Dat er iets moest gebeuren om het Kortrijkse centrum nieuw leven in te blazen…daar is iedereen van overtuigd, maar het resultaat is wel dat het de K van gemiste Kansen is geworden. Architecturaal kreeg Kortrijk geen blikvanger à la Guggenheim bij. In de door de (vorige) burgemeester zelfverklaarde ‘diezijnstad’ mocht het qua vormgeving wel een ietsje meer zijn.

In Charleroi en Brussel groeien plannen voor respectievelijk Città Verde (koopcentrum) en Brutopia (een zogenaamd ‘samenhuizen-project) met als vertrekpunt  : duurzaamheid, innoverende artikelen, ruimte voor sociale economie, milieubewustzijn bij de constructie tot en met het energieverbruik. Meer nog : over het aanbod aan producten dienen ethische charters afgesloten (geen kinderarbeid, geen ondermaatse lonen) over de herkomst van de koopwaar.

K in Kortrijk kiest echter voor de ordinaire commercie van het snelle geldgewin door winkelketens, die niet aarzelen de deuren te sluiten en het personeel te bedanken, eenmaal de winstmarges dalen. Carrefour en z’n GB-voorganger werden ooit als publiekslokker in het Ring shoppingcentrum bejubeld…

Geen architecturaal hoogstandje en geen duurzame handel in K in Kortrijk. Twee gemiste kansen. De achthonderd nieuwe jobs zorgen evenmin voor soelaas. Een broekzak-vestzak operatie, want hoeveel jobs gingen er al niet eerder door de jarenlange hardnekkig woekerende leegstand (veel te dure huurprijzen) verloren ? Hoeveel handelszaken sloten omwille van de ronduit hinderlijke werken aan K en de bijkomende aanslepende wegenwerken ? Hoeveel winkels gaan in de eerstkomende maanden op de fles door het aanvankelijke aanzuigeffect van K ?

Hoeveel van die nieuwe jobs zijn deeltijds ? Het zal die deeltijdse arbeidskrachten later zuur opbreken bij hun pensioenvorming.

 

Johan Velghe

Eentje om te lachen

 

Hahaha

Snorkelaarsters.

Cleo is een Algerijnse furie met de looks van een model en het organisatietalent van een Apple computer. Daarenbovenop is ze ook nog geboren onder het sterrenstelsel van de Skorpioen.

Inderdaad.

Geen katje om zonder handschoenen in het water te smijten.

Ewel, Cleo wou, hier in Bali, eens gaan snorkelen. Ne keer naar een viske gaan kijken. Een zeester zien.

PFFFFFFtttt Na een goeie 10 minuten kwam ze terug met barstende koppijn.

Verdoeme.

Dat snorkelen beviel haar slecht! Dat was haar ding niet.
Dat ze gewoon in haar zwembroek scheet van de peur vertelt een Algerienne natuurlijk nooit.

Echter, het andere deel van haar groep was wel blijven kijken naar de vissen en zij vonden het fantastisch.

Een uurtje of twee later zegt Cleo, nadenkend, tegen hare vent Seba, een rasechte Oostendenaar,:

‘’ Zoetje, ik denk dat ik snorkelen toch nog ne keer ga proberen, maar dan alleen. ‘’

Seba, hare vent, zit op dat moment na te genieten van zijn snorkelbeurt met een pintje in gezelschap van een zekere tattoo-artist. Zijn antwoord is de start van volgend verhaal en woordenspel.

‘’ Ewel liefje, ik vind dat echt een goed idée. Jammer dat je het daarjuist wat gemist hebt‘’
Cleo : Helaas, ik vind dat ook, maar ik denk als ik zo alleen zou gaan, dat er minder druk op me komt en dat ik er meer ga van kunnen genieten.
Seba : Dat is heel goed geredeneerd schat, ik zou zelfs zeggen laat u maar eens goed gaan.
Cleo : Maar chou, zou je dat wel vertrouwen. Zo alleen, in mijn plaats. Is dat niet gevaarlijk?
Seba : Banneen beestje, dat is ok hoor. Heel goed te doen.
Cleo : Maar een uurke geleden zei je dat ik toch moest oppassen voor vanalles.
Seba : Jaja zoetje, voor het rif en zo dat ge u niet snijdt. Maar ja, tis te doen hoor. Als ge maar oppast.
Cleo : A gij ne rotzak, en mij daarjuist de hele tijd zeggen dat het gevaarlijk is.
Seba : Maar ja, ongevaarlijk is het ook wel niet echt he.
Cleo : Onnozelaar, wat is het nu eindelijk. Gevaarlijk of niet? Wat wilt gij mij eindelijk aandoen? Mij laten verdrinken of wat, of mij gewoon bang maken. Ge zijt nen toffen. Een meiske zoals ik vrees aanjagen voor de zee. Tof, ne mens zo laten sukkelen.
Seba : Maar zoetje toch… weet je wat, laat mij eerste mijn pintje uitdrinken en dan ga ik met je mee.
Cleo : Dat is de bedoeling niet e. Tegensteker. Moet ge eerst een pint drinken eer ge met mij mee wilt of wat? Allee, het is gevaarlijk en dan moet ik nog gaan snorkelen met nen dronkaard of wadde? Don’t drink en dive. Of kent ge dat gezegde niet misschien. Ja dat zal wel zeker niet geschreven staan op de bodem van u glas zeker.
Seba : Maar neen neen liefke , kijk , ik ga direct met je mee.
Cleo : Het is al niet meer nodig. Ik heb er al geen zin meer in. Ik ga naar mijn kamer. Jaag andere mensen de daver op het lijf met al unen dronkemanspraat. En ge kunt zien dat ge binnen 5 minuten in de kamer staat, anders sluit ik de deur nadat ik je de kop heb ingeslegen met diene stomme snorkel hier. Ge gaat sterren zien in de plaats van vissen. Onnozelaar. En ge zult gij miljaardedju geenen bril nodig hebben ervoor. OK? Maak maar dat je hier niet te lang meer blijft hangen aan uw rif. Begrepen!
Seba : Gasten, ik ben er hier mee weg ee. Ik herinner mij juist dat ik nog iets moet uitpakken uit mijn valies. En ik zou zo denken dat het een goed moment is daarvoor nu. Tot morgen e.

’s Anderendaags zitten Miek en ik aan het strand te luieren. Seba en Cleo komen toe en de gedachtenwisseling van de voorbije avond is al lang bijgelegd.

Het is 11.00 uur.

Cleo wil graag gaan snorkelen. Het toch nog ne keer proberen.

Wij pissen in ons broek van lachen.

We zitten op Gilli Trawangan. We moeten de boot terug nemen naar Gilli Meno om 16.00.
Samen met Miek aanhoor ik volgend gesprek :

Cleo : Skeetje, vandaag gaan we het beter doen e. Ik heb echt zin om te snorkelen met je.
Seba : Natuurlijk ,mijn duifje, maar we hebben onze snorkelgear niet mee nietwaar?
Cleo : Ach lieverd, dan huren we er toch gewoon voor een paar uur. Ok ?
Seba : Ammo vaneigenst da ,mijn dartele zeemeermin.

Maar Seba is een rekenkundig wonder. Een snorkelgear daghuurprijs is hier 25000 roepia. Dus voor een halve dag zou dat moeten 12500 zijn.
Hier op de Gillis echter doen ze niet aan zulke rekeningen. De enige rekening dat ze hier kennen is : de volle pot.
Seba moet die volle pot dus betalen aan de verhuurder/tegensteeker en weigert dat. Begrijpelijk.
Echter. We zagen bij het aanmeren in de haven een verhuurstandje die wel per halve dag verhuurt.

Dat was een wandeling van een half uur geleden.

Hupla daarheen dus. Vol goede moed stapt ons koppel naar de reeds voorbijgewandelde verhuurstand.

Miek en ik genieten van een drankje. Vers geperst limoensap. Met wat ananas erbij. Het is zeker 38 graden. De zon geselt de naakte onbeschutte lijven genadeloos de verbranding in. Het drankje is verfrissend , zoals het hoort te zijn, en onder onze bamboobeschutting is het heerlijk met de zomerse zeebries. De drank smaakt naar nog en Miek en ik sluiten een weddenschap af. Voor een nieuw drankje.

De weddenschap luid als volgt.

Wedden dat, de snorkelbeurt minder lang duren gaat dan de wandeling achter het snorkelmateriaal?

We ijken de tijd op 30 minuten.

Na een uur zijn Cleo en Seba terug met het nodige snorkelmateriaal. Ze hebben toch het materiaal van de onhandelbare verhuurder bij!
Een wandeling voor niks dus.

Seba : Diene andere verhuurder was toch wel uitverhuurd zeker. Miljaardegodvermiljaardeverdoeme. Ik heb bijna het gedacht dat je kan kreeften koken in mijn rugzweet.

Ikke : Die verhuurders bellen natuurlijk hier naar mekaar e Seba. Die gasten zijn daarop getraind e maatje. De uitverhuurde krijgt om niks te verhuren 25 % van zijn verhuurprijs en kan zijn materiaal dat hij overheeft nog verhuren. Tjing tjing. Kassa

Maar nu, niet getreurd, onze maten gaan in het water.

Ik en Miek klokken af.

29 minuten later stappen ze er weer uit .

GEWONNEN.

Ik verdien een drankje.
Heerlijk, verfrissend en bovenal gratis.

Santee  !!!!

Miketattoo

Ps
Wat is het hier heerlijk. Wat een toffe mensen om me heen. Wat een avonturen! Seba en Cleo doen het zo goed samen en zijn gelukkig. Miek en ik ook. Wat een toffe dag vandaag, voorbijkabbelend als een beekje. Geen tv nodig hier. Soap op tstrand, suspens en romantiek in ‘t zand. En Seba zijne rug word vanavond dan nog eens liefdevol ingesmeerd door zijn Cleo. Ik wou dat ik hier blijven kon.
Alle dagen in de zon.

 

 

Geachte Verdriet van Kortrijk,

 

Hierbij een woordje van op de Mipim vastgoedbeurs te Cannes.

 

Mijn interview op uw geëerde weblog heeft deining veroorzaakt op de aan de gang zijnde Mimip internationale vastgoedbeurs van Cannes (16-19 maart 2010). Vrijpostige vastgoedjongens klampten mij aan met de vraag of het waar is dat K in Kortrijk aan de Moffen verkocht werd voor 200 miljoen dukaten, winst 50 miljoen. En of ik daar echt serieus niet financieel beter ben van geworden. Neen dus. Dat vinden ze allemaal scandaleus. En over mijn Appenzeller bankrekeningen werden besmuikte opmerkingen gemaakt tijdens de openings cocktail party in de bar van de Carlton. Gelukkig dat Mine thuis zit.

 

Inderdaad daar te Cannes ben ik zoals elk jaar weer zonder Mine aanwezig met mijn vrienden uit de internationale immo-jetset. Wat een leven ! Samen met Machteld de Courtrai mijn gulpsekretaresse heb ik dit jaar mijn intrek genomen in het Carlton hotel (*****) waar wij een komfortabele suite van 200 m2 met een waterbed van 2,75 meter diameter ingenomen hebben, met zicht op de Promenade de la Croisette en de baai van Cannes. De stadskas van Kortrijk kan daar best tegen liet mijn direktie van financiën bij monde van Geertje Hillaert mij weten.

 

Alle cocktail party’s, soirée’s-exotique, nabesprekingen en afterparty’s gaan dit jaar door in de VIP-bar van de Carlton in plaats van op de klipper ‘Nieuw Amsterdam’ die tijdens de laatste februari-storm op de klippen liep. Het gaat er hier financieel, relationeel en amoureus geweldig aan toe. Ik word overstelpt met nieuwe grootschalige investeringsvoorstellingen, en niet alleen van Foruminvest, dewelke de grandeur van Kortrijk nog meer kunnen opkrikken. Bij mijn terugkeer zal ik Kortrijk voor de zoveelste keer verbazen. En verder zit ik in het gezelschap van andere visionaire stedelijke politieke leiders zoals Charles Picqué en het puikje van de Gentse politiek Daniël Termont en Matthias De Clercq. Michel Daerden loopt hier ook rond met champagneflessen in de hand en gechaperonneerd door kortgerokte Russische blondines. Zelf heb ik eigenlijk genoeg aan Machteld de Courtrai maar de langbenige blondines uit het Oosten mogen er ook zijn. Aaah, mooi, ’t leven is mooi, zolang ik in Cannes kan bewegen en liefde geven, zolang er zon, strand en blondines zijn. De ochtendzon schijnt door het raam, Machteld ligt in mijn armen en wat heb ik toch weer zin naar mijn vriendin, en om met haar piano te spelen en door te gaan, ik zie het leven door een roze bril en de problemen met Mine zijn zo gering, want ik ben toch zo blij dat ik opnieuw kan zingen…opnieuw kan zingen, als de zon weer opkomt, hou ik nog van haar, ik sus m’n geweten, want hoe kan ik weten dat zij nooit denkt aan mij, ik ben in m’n sas als ik weer denk aan love en aan de kas, ‘k zie Mine’s beeld verschijnen in iedere plas, als ik weer denk aan haar, dan worden dromen waar en is het leven mooi, maar eens zal de dag komen dat zij niet meer droomt van mij, zie ik de Broeltorens en de lichtjes van de Leie…daar aan de Damkaai zeven, ooit in huisje weltevreden…

 

Een greep uit ons gevuld programma : ‘MIPIM is one of the world’s must-attend venues for the international Real Estate community. It offers great opportunities for both networking and investing.’

 

Opening Cocktail Party

Tuesday, March 16, at 19.30, Carlton Hotel. MIPIM kicks off in style with a social cocktail party. The vibrant social setting allows you to effortlessly engage with key industry leaders and extend your business network. Open to all participants.

 

Mayors’ Lunch

Wednesday, March 17, at 13.15, Majestic Hotel. Following the Mayors’ Think Tank, the Mayors’ Lunch, is an exclusive event allowing mayors and real estate VIP’s to share experiences in an informal atmosphere. By invitation only.

 

Join the 2010 Mayors’ Think Tank

A closed-door event dedicated to Mayors and Political Leaders, which will be held on Wednesday 17th March at the Majestic Hotel. This invitation-only event will allow participants to share their experiences, thoughts and best-practices related to sustainable urban strategy.

 

March 16-19, 2010, Cannes, France

 

Genegen,

 

Stefaan De Clerck, minister van Justitie

Titelvoerend burgemeester van Kortrijk

 

 

 

 

Van de notoire vliegtuigenhater zuurpruim Rudy Dewilde uit Bissegem viel navolgend schrijven in onze e-postbus.

 

Van zijn éénmanskomiteit ‘Samen Sterk tegen het vliegveld’ heeft beroepskankeraar Rudy zijn levenswerk gemaakt. Het zou zonde zijn onderstaande literaire jeremiade aan onze lezers te onthouden. Laten we even genieten van dit hoogfeest van chagrijn.

 

Beste,

 

Ter info stuur ik u in bijlage de brief die ik vandaag naar Hilde Crevits, minister van Mobiliteit, heb gestuurd in verband met de financiering en de verdere uitbouw van het vliegveld van Wevelgem.

 

Beleefde groeten,

Rudy Dewilde

Heulsestraat 42

8501   Bissegem

 

 

Rudy Dewilde                                                         Bissegem, 17 maart 2010.

Heulsestraat 42

    BISSEGEM

 

 

Aan mevrouw Hilde Crevits

Vlaams Minister van Mobiliteit & Openbare Werken

Graaf de Ferrarisgebouw

Koning AlbertII-laan, 20, bus 1

1000 Brussel

 

 

Betreft:   overlast vliegveld Wevelgem-Bissegem (Airport Kortrijk)

 

Geachte Mevrouw de Minister,

 

Vanmorgen las ik in “Het Nieuwsblad” dat u besloten heeft om de subsidie van 5,5 miljoen euro toe te kennen voor de ontwikkeling van het vliegveld Wevelgem-Bissegem.

Mag ik zo vrij zijn daaromtrent mijn visie te formuleren. 

Wilt u zo vriendelijk zijn om even dit schrijven door te nemen.
Ik woon al mijn hele leven (56 jaar) in Bissegem, onder de aanvliegroute van dit vliegveld. Ik weet dus waarover ik spreek.

 

Daarnet heb ik mijn reactie op bovenstaande artikeltje in de krant doorgemaild naar “Het Nieuwsblad”.  Het is de perfecte synthese van mijn mening daarover.

 

Inderdaad is deze luchthaven uniek.  Gelegen in een van de dichtst bevolkte verstedelijkte regio’s van Vlaanderen, (>1650 inwoners/km²) met de aanvliegroutes boven twee dorpskernen. Vorig jaar 38% minder zakenpassagiers. Amper 16 (zestien!) zakenpassagiers gemiddeld per dag. Virtueel failliet. Elk jaar honderdduizenden euro’s subsidies door gemeenten, provincie en het Vlaamse Gewest.  Zegen voor de werkgelegenheid in de streek: 30 werknemers op de loonlijst, waaronder 15 werkloze brandweermannen en 4 werkloze luchthaven-politieagenten.  Nachtvluchten.  Geen draagvlak, maar onvoorwaardelijk gesteund door vooral de CD&V- en Vlaams Belang- politiekers. Zo’n unieke luchthaven is uiteraard de 5,5 miljoen euro subsidie van de Vlaamse Overheid méér dan waard.  Bedankt Hilde Crevits, je bent goed bezig!

 

Ik kan maar niet begrijpen dat u mee doet aan de ontwikkeling en uitbouw van een luchthaven in het meest verstedelijkte deel van West-Vlaanderen.

Dat dit vliegveld geen toekomst heeft, is zondermeer duidelijk. Al 20 jaar wordt gepoogd om een zakenluchthaven uit de grond te stampen, met als resultaat dat, vele jaren en miljoenen euro’s later, er per dag amper 16 zakenpassagiers gemiddeld op Wevelgem landen of opstijgen. De resultaten die het vliegveld publiceert zeggen wel iets anders, maar om de cijfers op te smukken worden de piloten meegeteld in het cijfer van de passagiers! 
Er is doodgewoon geen markt, geen vraag, geen behoefte, geen draagvlak voor een tweede luchthaven in West-Vlaanderen.  Vorig jaar namen de zakenvluchten af met 38% en niet alleen wegens de economische crisis. 
En wat als Europa straks beslist om de korteafstandsvluchten van minder dan 150 km te verbieden, dan houden alle binnenlandse vluchten vanuit Wevelgem op…

 

De geografische inplanting van de luchthaven is zo slecht, tussen twee dorpskernen in, dat de milieuoverlast voor de omwonenden nu al onaanvaardbaar hoog is geworden.

In Bissegem beginnen de landingsbanen op amper 200 meter van de “Plaats” van Bissegem, met in de onmiddellijke buurt de Lagere School (250 leerlingen), de Kleuterschool (185 kleuters) en het Rust- en Verzorgingstehuis van Bissegem.

Het hele verstedelijkte dorp (ruim 1600 inwoners/km²) ligt volledig in de baan van de landende en opstijgende vliegtuigen.

 

Nu al wordt op geen enkele manier rekening gehouden met de realiteit. Maar wat indien de uitbreidingsplannen voor het vliegveld écht zouden uitgevoerd worden en slagen?  Dan wordt het in Bissegem gewoon onleefbaar.  De laatste jaren is de verloedering, de verkrotting, de achteruitgang van de woonkwaliteit duidelijk zichtbaar in het straatbeeld.  Mede omwille van het vliegveld trekken de jonge gezinnen weg en komen meer en meer kansarmen zich vestigen in Bissegem. 

En ik kan het weten, als onderwijzer te Bissegem stel ik vast dat mijn lagere school 8 jaar geleden 365 leerlingen telde. Nu nog amper 235; volgend jaar nog minder.  De jeugd trekt weg.  De kansarmoede neemt toe.  De woon- en leefkwaliteit daalt.

 

Dat het vliegveld weigert om voldoende rekening te houden met de omwonenden illustreren deze paar voorbeelden:

- Op zaterdag, 12 december, hield ik gedurende één uur een telling van de sportvliegtuigjes die boven mijn huis passeerden. Tussen 15 uur en 16 uur waren dat er in één uur welgeteld 21. Gemiddeld dus om de drie minuten (of om de 180 seconden) een opstijgend vliegtuig. De geluidsproductie ging van 82 dB tot 97 dB met een gemiddelde van rond de 85-88 dB, want er was die dag oostenwind en er werd opgestegen via Bissegem.

Het is voor mij onbegrijpelijk dat in Deurne bijvoorbeeld de maximum lawaaiproductie van sportvliegtuigjes niet boven de 74 dB mag.  Recent nog werd daar een vliegtuig geweerd omdat het 2 dB te hard ging, terwijl bij ons niet één sportvliegtuig aan deze normen beantwoordt.

Waarom gelden deze normen in Deurne wél en in West-Vlaanderen niet?  Dat is mijn vraag.

- Op 11 december deed een buur wat verderop, in de Peperleenstraat, volgende waarnemingen tussen 14.40 uur en 15.42 uur:  28 sportvliegtuigen, 1   C130, 
4 helikopters.

Dit betekent één uur non-stop lawaaioverlast. Deze luchtactiviteiten werden hierna nog urenlang ongelimiteerd verder gezet.

Uiteraard kunt u deze cijfers laten natrekken op het vliegveld, waar men zegt alles nauwkeurig bij te houden. Ik schrijf geen leugens!

 

Neem nu de nachtvluchten.

Waarom worden nachtvluchten verboden in Deurne, maar in het dichtbevolkte Bissegem wel toegelaten. Vorig jaar kon ik met cijfers in de hand bewijzen dat 80% van deze nachtvluchten mij in het holst van de nacht wakker maken. Ik woon immers perfect in de aanvliegroute van het vliegveld en de vliegtuigen passeren op een paar tientallen meter boven mijn huis.  En ik woon daar niet alleen, want mijn huis ligt in het historische centrum van het dorp.  Geen goedkope bouwgrond dus. Mijn huis(je) werd gebouwd in 1902 en is dus ouder dan het vliegveld.

Vorig jaar waren er 114 nachtvluchten. Circa 85 keer werd ik hierdoor wakker gebruld. Gemiddeld om de 4 dagen ’s nachts uit je bed worden gevlogen is écht geen pretje. Gelukkig zijn er bij mij thuis (en straks in geheel Bissegem!) geen kleine kinderen meer.

Probeert u zich, mevrouw de minister, eens in te leven in mijn situatie en deze van mijn buren.

 

Neem nu het toegenomen helikopterverkeer.
In Wevelgem is, wegens het dalende zakenverkeer, al wat vleugels heeft welkom, ook de helikopters.

Op sommige dagen, vooral in de weekends en op zondag,  lijkt Bissegem meer en meer op de filmset van een goedkope Vietnamfilm.  En helikopterlawaai is van het ergste soort lawaai dat een vliegveld kan produceren.

In het cijfermateriaal dat aan de omwonenden werd ter beschikking gesteld op de verplichte infovergadering van februari laatst, staat letterlijk te lezen dat “na de groei van de laatste jaren, er een stagnatie is van het helikopterverkeer”.

Vanwaar die leugenachtige beweringen? Als je naar cijfers vraagt, om de toename van het helikopterverkeer op papier te kunnen bewijzen, dan krijg je als antwoord dat “helikopters niet apart worden geteld!”   Geen tellingen, maar wel conclusies!!  Wevelgemse logica.

 

Neem nu de oefenvluchten met straalvliegtuigen (jets)

Vindt u het normaal, mevrouw de minister, dat vaak buitenlandse piloten en grotere vliegtuigen, komen oefenen met jets boven een verstedelijkte omgeving zoals het Kortrijkse?  Om nog te zwijgen van de C130 van het leger die regelmatig komt landen op Wevelgem.

 

Tenslotte mevrouw, wil ik u nog een voorbeeld geven van hoe anderen denken over het vliegveld van Wevelgem.

De (Kortrijkse) overheid heeft ingezien dat het met de leefbaarheid en de woonkwaliteit in Bissegem meer en meer bergaf gaat. Daarom hebben ze een prestigieus plan uitgewerkt: het “Masterplan voor Bissegem“. In de komende tien, twintig, dertig jaar zouden alle (infrastructuur-)werken in Bissegem, in functie moeten gebeuren van dit Masterplan.
Drie onafhankelijke studiebureaus , BUUR, NERO en URBAIN, werden aangesproken om hun voorstellen uit te werken en op papier te zetten.
Op 8 december 2009 werden in het OC van Bissegem hun plannen, hun visies, officieel voorgesteld aan het Bissegemse publiek. Twee onafhankelijke studiebureaus haalden als belangrijk punt in hun studie voor een grotere leefbaarheid in Bissegem aan: de sluiting van het vliegveld Bissegem-Wevelgem.  Eén studiebureau schreef letterlijk over “de annulatie van het vliegveld“.
Zijn die onafhankelijke studiebureaus dan zo’n dommeriken?  Of zijn ze alweer bevooroordeeld?  Of …?  Zo ziet u maar wat de conclusies zijn van een objectief en onafhankelijk onderzoek.
Ook deze studie is te consulteren in het Kortrijkse stadhuis, dienst leefmilieu.

Alleen jammer, mevrouw de minister, dat de politiek daar geen oren naar heeft;

dat de politici in dit land eerder dansen naar de pijpen van de betere klasse die uit zijn op prestigeprojecten, in plaats van rekening te houden met de leefkwaliteit voor de gewone burger.

 

Nogmaals, mevrouw de minister, ik begrijp niet wat de politiek bezielt om honderden miljoenen euro te willen pompen in een monster van een vliegveld dat een aanslag betekent voor de leefkwaliteit van zoveel burgers;  om een vliegveldje te gaan uitbouwen tot een luchthaven, want dat moet toch de bedoeling zijn.  Men kan na dergelijke miljoeneninvesteringen toch niet tevreden zijn met 16 zakenpassagiers per dag!

Of vindt u een luchthaven met alles erop en eraan in een verstedelijkt gebied als Zuid-West-Vlaanderen nu echt een goed idee?

Wilt u a.u.b. nog eens nadenken over het project dat u op dit moment financieel mogelijk aan het maken bent. 

Als West-Vlaamse politica kent u toch Bissegem. In Bissegem leven ook mensen. 
Heeft niet elk mens recht op een bewoonbare leefomgeving?

 

Nog niet overtuigd?  Neem dan eens contact op met volksvertegenwoordiger Bart Caron van “Groen!”  Hij is een jeugdvriend van mij en woonde zijn gehele jeugd in Bissegem.  Hij weet en begrijpt waarover ik nu schrijf.

Laat u informeren door en luister a.u.b. naar mensen die het kunnen weten.

 

Ik dank u voor de aandacht die u aan dit schrijven wilt voorbehouden.
Het zou mij deugd doen mocht ik van u een bondig antwoordje terug krijgen.

 

Beleefde groeten,

 

Rudy Dewilde, Bissegem

 

PS:  Geïnteresseerd in het reilen en zeilen van de actiegroep tegen het vliegveld:  lees, kijk en luister naar   www.vliegveldwevelgem.be

 

Beste Walter Maes

 

Ik heb even vluchtig uw site “Het verdriet van Kortrijk” overlopen. Het lijkt me dat u niet onaardig fulmineert over de wantoestanden ivm het nieuwe winkelcentrum K in Kortijk en de zwendelpraktijken van Foruminvest.

 

Zelf woon ik in Verviers (jazeker, een Vlaming in Wallonië) en ook hier hebben wij te maken met de geldwolven van Foruminvest. Aanvankelijk wilden zij een gelijkaardig centrum als K bouwen - hou u vast- bovenop de rivier de Vesder die door onze stad stroomt. Intussen heeft een Waalse minister dit verboden (oef!) maar het project van een overmaats winkelcentrum (25.000 m² voor een klandiziezone van 200.000 mensen; dit tegenover 32.000 m² in Kortrijk, met een klandiziezone van 600.000 kopers (of waren het er nog meer? Men heeft mij deze cijfers maar terloops in het oor gefluisterd…) Bovendien verschilt de nieuwe bouwplaats nauwelijks van de vorige: vlak naast de Vesder, op één van de zeldzame rustige, groene sites die onze binnenstad nog rijk is. Daarbij komt nog, dat het zicht op enkele historische gebouwen zal worden weggenomen, dat het licht in vele omstaande huizen zal worden weggenomen, dat een in de jaren 70 aangelegde tunnel die het verkeer diende te ontlasten zal worden omgevormd tot ingang van de parkeergarage en dus gesuprimeerd wordt in zijn huidige functie… ik kan zo nog wel even doorgaan…

 

Misschien kan u beter even een kijkje gaan nemen op onze webstek: http://www.vesdre-avenir.be/index.php (Ik stel net vast dat men de niet-franstalige versies heeft weggehaald wegens niet meer up to date.)

 

Ik mail u natuurlijk niet om u dit alles te melden. Graag hadden wij informatie gekregen over elk eventueel protest, verzet, bezwaar… tegen het project in Kortrijk. In oude on-line krantenartikels vond ik al wel een spoor van protest van de aanpalende handelaren wegens verlies (klanten bleven weg tijdens werken) en schade (Wijngaardstraat). Ook uw site is duidelijk genoeg… Dit is voor ons al zeer nuttig, maar een echte organistatie (en/of uzelf) die zich tegen het project in z’n geplande en nu reeds bestaande vorm verzet(te) zou ons nog veel verder kunnen helpen.

 

Want wat is nu het geval? Foruminvest en het stadsbestuur, die over enkele maanden aan de bouw zouden willen beginnen, verwijzen nu allemaal naar K om ons duidelijk te maken dat het daar toch wel heel goed loopt / liep (tijdens de werken). Zij durven zelfs beweren dat K ook op de oever van een rivier ligt, hoewel het gebouw blijkbaar op 500 m van de Leie zou liggen…

 

Het zou handig zijn mocht u als contactpunt in Kortrijk kunnen optreden voor onze organisatie Vesdre Avenir. Dit houdt in geen geval een volledige dagtaak in, het zou gaan om een uitgebreid gesprek over te telefoon en eventueel een bezoek aan K in Kortrijk.

 

Wat ik nu graag van u zou weten is of u daartoe bereid bent en of dat ook in het Frans kan. Ik kan altijd als tolk optreden, wanneer ik mij kan vrijmaken of zij moeten anders hun plan maar trekken in het Vlaams… (’t zijn tenslotte Belgen nietwaar?)

 

U kan mij terugmailen in antwoord op deze mail of rechtsteeks contact opnemen met Vesdre Avenir Adresse postale : rue Spintay, 83
4800 - Verviers Adresse e-mail : info@vesdre-avenir.be Graag in het Frans dan!

 

Alvast bedankt

Met vriendelijke groet

 

Peter Smets voor Vesdre Avenir, Verviers

Een godgeklaagd jaar !

 

Andermaal een dramatisch jaar voor Buda Kunsteneiland, “maar het weer was wel goed”. Het bestuur van vzw Buda Kunstencentrum heeft zijn jaarrapport 2009 af. De teneur is haast euforisch, maar de naakte cijfers liegen niet. Droefenis is troef. Het toeschouwersaantal daalde in 2009 met meer dan 35%. En er kwam al haast niemand op de toonmomenten, workshops en work-in-progress af. Op een gans jaar kreeg het Buda Kunsteneiland niet eens 130 kunstenconnaisseurs over de vloer. “Wanneer we dit verrekenen naar het aantal werkdagen, komen we uit op een zielige tweetal toeschouwers die doordeweeks aanmeren en weer afmeren van het Kunsteneiland.” stelt Vlaams Parlementslid Bart Caron (Groen!) vast. 130 bezoekers op een vol jaar tijd, dat is toch belachelijk ! Qua aantal is dat vergelijkbaar met het aantal gepensioneerden dat de lijnbus Kortrijk-Bissegem neemt op een halve dag… Zelfs het kanaal van Bossuit haalt 20 keer meer pleziervaarders dan het naburige Kunsteneiland. En enkele jaren terug werd dit kanaal toch wel met dichtgooien bedreigd zeker wegens onrendabel. Toch vindt de direktie van het Kunstencentrum dat de cijfers nog meevallen. Het totale aantal toeschouwers bleef immers stabiel, dankzij de toonmomenten, work-in-progress, de één-op-één exploten van Eric Joris en de memorabele Fresh festivals die blijkbaar niet onder de crisis te lijden hadden. In december-januari was er een opmerkelijke stijging vast te stellen, die volgens het rapport van Franky Devos en Kristof Jonkheere makkelijk te verklaren is: “door een maanden aanhoudende klimaatafkoeling werd de behaaglijke warmte van de Paardenstallen en de Budatoren opgezocht”. Zeg maar: “lekker weertje voor een toonmoment”. Nu gunt Groen! ieder diertje zijn pleziertje, maar daar hoeft de belastingbetaler niet voor op te draaien. 2009 was ook een historisch jaar wat de financiering betreft. In 2009 draaide het Buda Kunstencentrum meer subsidie-omzet dan bedrijfsomzet. Terwijl de eigen inkomsten met ruim 90 % achteruit boerden, kwam er wel een extra subsidie van 97.000 euro vanwege de provincie West-Vlaanderen. Zo komt de totale inbreng van de gemeentes, de provincie en het Vlaams gewest op net geen twee miljoen euro. “Ik heb het eventjes snel uitgerekend: Elke toeschouwer krijgt zo 185 euro overheidskorting op zijn zitje bij elk toonmoment.” stelt Bart Caron vast. “En dan nog slaagt Buda Kunstencentrum er niet in een break-even te draaien. Ze klokken af op een bedrijfsverlies van een goede 150.000 euro.” Groen! begrijpt dan ook niet waarom er overheidsgeld blijft gepompt worden in de toeschouwersloze ballentent van Buda. Door de gestage uitbouw van de Kortrijkse Revue, de Spatjes, de operette, Claudio en Gaëlle, het Kortrijks Lyrisch Toneel, de K, de Vekaa, de Begijnhofvertellingen uit de Decamerone, HorecaSol, de naakte danssessies van Pé Vermeersch en de uitbouw van het bal populaire op de Vlasmarkt! zijn er voldoende alternatieven voor de fanatieke kulturalisten. De Kunstencentra van Gent, Brugge, Estaimbourg, Lille, Diksmuide, Wattrelos, Armentières en Valenciennes liggen bovendien maar een steenworp hier vandaan. Het Buda Kunsteneiland heeft volgens Groen! een toekomst, maar niet langer als gesubsidieerde ballentent. Het eiland is heel goed ontsloten, via de oude en de nieuwe Leie, de Broeltorens, Buda beach, de nonnen van het Heilig Hart, de Swaffelbrug, de jachthaven en diverse groene wandelpaden. Bovendien huizen Tsjefaan en Mine De Clerck er. Dit maakt dat het ideaal is voor de ontplooiing van een vogelgebied, een riet-en tarweveld, een waterzuiveringsinstallatie, een moskee, een dennenbos, een lust-of kruidentuin of een overstromingsgebied van de oude Leie, hetgeen een veelvoud aan tewerkstelling oplevert, in vergelijking tot de 25 verdoken werklozen van Buda Kunstencentrum. “En dan herhalen we ook nog graag eens ons pleidooi voor de inplanting van een kleinschalig windmolenpark op deze unieke locatie”, besluit Bart Caron.

 

Bart Caron Vlaams parlementslid Groen!

Carlo De Winter Voorzitter Groen! Wevelgem

David Wemel Voorzitter groen! Kortrijk

Auteur: Bart Caron
Email: bart.caron@vlaamsparlement.be
Organisatie: Groen!
Adres: Leieweg 4
Plaats: Marke
Telefoon: 0477/495810

 

Fragmenten uit een interview met ex-Kortrijkzaan Peter Wullen voor een niet nader bepaald medium.

Peter, je laatste papieren publicatie dateert van november 2008. We zijn nu maart 2010. Waar blijven je poëtische uitspattingen?

Wat wil je daarmee zeggen?

Poëzie is de plaats in jezelf waar anderen niet bij kunnen komen. Het is er soms eenzaam en donker. Ik heb die plek verlaten.

Waar ben je nu?

Alles spande plots samen om me gelukkig te maken. Het was onontkoombaar. Ik leef waar ik wil leven. Ik ben met de vrouw waar ik bij wil zijn. Ik heb een werk dat me niet al te veel stresseert. Gedichten komen er voorlopig niet meer uit.

En de poëzie dan?

De poëzie is ok! Ik heb een omvangrijk corpus van in totaal 300 à 400 gedichten die ik in enkele jaren bijeenschreef. Dat daar op dit moment niet veel mee gebeurt, is niet erg. Een schrijver moet kunnen stoppen. Het is genoeg geweest! De rest is voor zij die na me komen. Ik heb in bijna alle literaire media gepubliceerd. Eén van mijn laatste gedichten werd overal gepubliceerd waar ik het aanbood. Wat kun je nog meer verwachten? Ik wou dat proces niet uitbuiten.

Volg je de literatuur nog?

Ja, vanop een afstand volg ik alles op de voet… Ik lees heel vreemde dingen. De mercantiele uitgeverij Lannoo heeft Boekerij Meulenhoff overgenomen. De Vlaamse pers juicht dat toe. Maar het is een Pyrrhus-overwinning. Lannoo heeft al jaren geen poëzie meer uitgegeven wegens onrendabel. Dat wordt dus een literair bloedbad.

En verder?

Wel, nog zo’n raar bericht: ik las dat Willy Tiberghien nog minstens drie jaar aanblijft als directeur van het Gentse Poëziecentrum. Dat is zeer nefast voor de Vlaamse poëzie. Het betekent dat we nog minstens 3 jaar moeten wachten op hoop, verjonging, evolutie en vernieuwing in de poëzie. De stasis is compleet.

En de jonge dichters in Vlaanderen en Nederland?

Ik lees te weinig lijden in hun poëzie. Ik zie een jong literair koppel dat op het punt staat om te trouwen en dolgelukkig met elkaar omgaat en elkaar letterlijk literair bevrucht. Dat lijdt tot een soort middelmatige Humo-poëzie die me vreemd is. Ze zouden beter ophouden en gewoon gelukkig zijn met elkaar in plaats van literatuur te willen schrijven. Het leidt toch tot niks! Geef mij maar de onmogelijke liefde tussen Paul Celan en Ingeborg Bachmann. Dat is bloed, slijm en tranen.

Zijn er ook lichtpunten?

Jazeker! Ik verheug me erop dat de hoogebejaarde Vlaamse dichter Willy Roggeman de laatste twee jaar weer volop publiceert. Hij staat terug in de belangstelling. Bij Het Balanseer kwamen in een paar jaar tijd drie nieuwe boekjes uit van Roggeman. Dat is misschien een positief neveneffect van de dood van de mediatieke Hugo Claus. Met de dood van Claus is Roggeman eindelijk uit zijn schaduw getreden. Men vindt Roggeman hermetisch en cerebraal. Zijn werk noemt men soms een ‘stenen engel’. Ik ben het daar niet mee eens. ‘Mythologica – Tien lyrische veren op gedeukte hoed’ uit ‘De gedichten 1953-2002’ vind ik een zeer ontroerende, gevoelige en geraffineerde gedichtenreeks. Hij is de allergrootste. Veel groter dan Claus. Dat zal nog blijken.

Wat lees je nu?

Ik lees Peter Sloterdijk over E.M. Cioran in het nawoord van “Cafard”, de prachtige audiouitgave van Supposé met foto’s, interviews en persoonlijke documenten van de Roemeense doctor desperationis. “Er ist nach Kierkegaard der einzige Denker von Rang, der die Einsicht unwiderruflich gemacht hat, dass keiner nach sicheren Methoden verzweiflen kann.”

http://peterwullen.blogspot.com/

 

Bart Caron deelt ons mee :

 

Heeft de stad Kortrijk geld teveel? ‘De Vlericks’ steunen?

Zijn ze nu helemaal zot aan het worden in het schepencollege van Kortrijk? De stad Kortrijk zou opnieuw van plan zijn om de VTM misdaad reality-serie ‘De Vlericks’ financieel te ondersteunen. Om het goede, sociale en innovatieve Kortrijk te promoten? Schandalig! Belachelijk! De maffiabende van de VTM besliste nog 18 afleveringen te maken, dit najaar. De stad Kortrijk en would-be burgemeester Lybeer wil daar weer een paar honderdduizend dukaten tegenaan smijten, maar wil dan wel dat er een ‘Vlericks-dag’ in Kortrijk aan gekoppeld wordt, en wil de beruchte protagonisten Philippe Vlerick, Patricia Bouckaert (in joggingspak), Tsjefaan De Clerck en Ignace Gheysens op praalwagens en gemaskerd de stad rondrijden. Ze de stoet van Kortrijkse plebejers minzaam laten toezwaaien. Zoiets, of nog belachelijker met Lybeer in boxershort op de schoot van Patricia ? Heeft de stad zijn geld echt niet beter te besteden? Zijn er geen grotere noden of opwindender stoeten? Onze burgemeester vond het belangrijk dat de stad voldoende in beeld kwam. Tja, dat is totaal niet gebeurd want bijna alle taferelen werden elders en kilometers ver buiten Kortrijk opgenomen. Geen enkel beeld van restaurant Ripasso, de Aubergine, Vlerick headquarters, het bureel van Xavier Marescaux van het Comité van Aankoop noch van de Pollepel in Reninge. En los daarvan, weet de burgemeester eigenlijk wel waar de misdaadserie over gaat? Toch niet over sociaal voelende en solidaire Kortrijkzanen die opkomen voor die kansarme multikulturelen en voor de doortrekkende roversbenden van de Kromme Olm die het iets moeilijker hebben dan de Vlericks en de Clerckies ? Over Kortrijkse flikken die de onveiligheid met stoutmoedige razzia’s bij de cocaïnedealers op de Vlasmarkt en de zwarte medemensen in de Zwevgemstraat te lijf gaan ? Over foefelende stedelijke ambtenaren en korrupte politiekers? Over de Buda-artists in residence of over Mike Tattoo die de naam en faam van Kortrijk wijds en zijds uitdragen? Over het omkoopbaar Kortrijks zakelijk-politiek sanhedrin (De Vlericks en de Clerckies in de vier oktoberzaak) ? Wil Lybeer Kortrijk positief promoten met de Vlericks ? Welk beeld wordt er over Kortrijk verspreid ? Het beeld van een stad die opgevreten wordt door politiek-zakelijke machtsverstrengeling, kuiperijen, omkoopbaarheid, samenzweringen, geheime deals met commerciële woestelingen (Foruminvest) en Appenzeller bankrekeningen ? En dan het toeristische effect is zelfs negatief. Wie wil er nog naar zo’n bedorven stad afzakken ? Dat de VTM-maffia gekozen heeft voor een nieuwe misdaad realityreeks is haar keuze. Geen probleem. Maar heeft de stad Kortrijk nog niet door wat de reeks voor negatieve effecten dat allemaal heeft? Toeristische promotie? Laat me lachen. Nooit iets van opgemerkt! Dat kan ook niet, uit navraag van ‘Het Nieuwsblad’ bij Dienst Toerisme blijkt dat de impact van de reeks nihil om niet te zeggen negatief is. Ook het euvele plan voor een wandelroute o.l.v. stadsgids Jules Debaere naar de versterkte manoir en de uitgestrekte domeinen in Bellegem van Philippe en Patricia Vlerick-Bouckaert bleef in de kast van de goede bedoelingen maar foute plannen steken. Natuurlijk zijn er vooral locaties van buiten de provincie te zien. En de Kortrijkse plekken liggen zo ver van elkaar dat ze niet eens in een wandeling te plakken zijn. Te voet van het bouwcentrum (Marescaux en Ripasso), het diezijnhotel in Marke, de burelen van de Stichting Vlerick, ’t Vliegend Peird op de Pottelberg, de canapé van Stjefaan De Clerck, Aubergine in de Groeningestraat en de Pollepel in Reninge heen en terug, dat is toch niet te doen ? Kortrijk toont zich weer eens van zijn belachelijkste kant. Niet voor het laatst vrees ik. Er waren eerder al plannen voor een Vlericks-dag. Maar de doortrapte geldzakken van de VTM zwegen stoïcijns. Ze wachten wellicht tot de domme sufferd Lybeer nog meer zal bieden. Ze hebben nog gelijk ook. Eerlijk gezegd, als de stad niet goed weet wat doen met haar geld, dan stel ik voor dat ze het toch maar in de hoek van Joseph Allijns gooien en van zijn geldverbrassende Veekaa met zijn poenpakkende multikulturele voetbalgoden, nog zo’n voorbeeld van krapuleuze geldwegsmijterij voor de dekadente voetbalvriendjes van Bral en het stadsbestuur. Of een extra-duwtje om de Kortrijkse backbenchers in de salons van De Vlericks gratis patience te laten spelen of ridder te laten slaan in het legioen van eer. Gans Kortrijk lijkt waanzinnig geworden ! Het schepencollege en Lybeer, hebben ze dan allemaal hun verstand verloren ? Is zijn dikker salaris en zijn klim op de sociale ladder bij Lybeer in de kop geslagen ? Weigert Connie nog langer te coïteren met die omhooggevallen dikkenek van een Lybeer? Wat betekent al zijn woordenkramerij die niemand verstaat ? Bevindt hij zich op een karnavalsbal waar geen einde aan schijnt te komen ? Lybeer vergist zich deerlijk als hij denkt de basse classe van de politieke loopjongens ontstegen te zijn. Daar vergist u zich beste Lieven, het is een ijzeren wet dat een loopjongen heel zijn leven lang loopjongen blijft. U kunt nu voor de rest van uw nepburgemeesterschap aan zelfverheerlijking doen maar ik neem niets terug van mijn verwijten. Tot weerziens, en vergeet mijn belangrijk devies niet : de grandeur van Kortrijk ligt niet in uw handen! Dan nog liever een nieuwe Fata Morgana met Ragna Vanhoutte. Ik kies uiteraard voor deze laatste. Van een ravissante mokkel gesproken ! Saluut !

 

Bart Caron

Vlaams volksvertegenwoordiger gemeenteraadslid Groen!

Email: bart.caron@vlaamsparlement.be
Telefoon: 0477 49 58 10

 

Beste Verdriet van Kortrijk,

 

Ik wil mijn ongevallenlijstje nog aandikken met hetgeen volgt :

 

In de nacht van zondag op maandag gebeurden een vijftal ongevallen in de politiezone Vlas. Dat was het geval in de Brugsesteenweg, de Oude Vestingsstraat, de Visserskaai, in de Brugsesteenweg in Kuurne en in de Heulsestraat in Lendelede. Oorzaak was de gladde weg.

 

Genegen,

Vanhee Kris Kortrijk (vkk)

 

Waarde Meneerke Frans,

 

 

Denkt u echt interessant te zijn met uw belachelijke brief aan Hare Koninklijke Hoogheid Koningin Paola en haar schoondochter Claire Coombs ?

 

Ik kan u wel meedelen dat Paola en Claire u nu vierkant staan uit te lachen. Of denkt u dat zij ook maar iets te maken hebben met die zogezegde vieroktober omkoopaffaire dewelke u volledig uit uw duim gezogen hebt ? U gelooft toch niet àlles wat de heer Vanhee in uw oor komt fluisteren ? Boskabouter Vanhee is een nietig journalistje, een bijklusser voor den brode, een dikdoener die zich veel beter met lokale beenbreuken, schuifdeur inbraken, saccochediefstallen en het blussen van keukenbrandjes zou bezighouden in plaats van zich in te laten met roddels en halve waarheden. Grote Kortrijkse politiek-maatschappelijke vraagstukken zijn niet iets voor zijn bek.

 

Ten gepaste tijde zal ik met de nodige stukken van de Stichting Thérèse Vlerick en Cie voor de pinnen komen om mijn onschuld te bewijzen. Ik heb ook de aanwezigheidslijst opgevraagd van alle klanten die op de middag van 4 oktober 2005 getafeld hebben in de Ripasso zowel als in de Aubergine. U zult daar staan van kijken. Ik kan u nu al verklappen : Paola noch Claire waren daar tegenwezig. Ok, ikzelf was er wel, maar niet in ongeoorloofd of verdacht gezelschap en zeker niet met een del van ’t Vliegend Peird op mijn schoot.

 

Ik wil hier mijn trots niet misbruiken, het zou een wrede remedie zijn die voor gevoelige lieden als u niet bruikbaar is. Tot binnenkort dus en steeds tot een ontmoeting bereid. Hieronder mijn coördinaten.

 

Ik groet u.

Ignace Gheysens

 

 

Nieuwe coördinaten :

 

Vlerick Vastgoed
Doorniksewijk 49
8500 Kortrijk
België
tel +32 (0) 56 230 180
fax +32 (0) 56 257 630
info@vlerickgroup.be

 

Dertig jaar geleden werd het Kunstenhuis Limelight opgericht

 

TEGEN DE PATISSERIECULTUUR

 

Jan Persijnstraat 6 in Kortrijk

 

LIMELIGHT vzw 

 

Dertig jaar geleden werd vzw Limelight- Film- Theater- en Muziekcentrum boven de doopvont gehouden. Het centrum is uiteindelijk vijfentwintig jaar geworden, kende een woelige geschiedenis en heeft een verleden met vele gezichten. 

 

Veel naslagwerk over Limelight is er niet te vinden. Een eerste studie, een eindverhandeling van Limelightvrijwilliger René de Wever dateert van 1983. Andere documenten zijn verjaarsdagbrochures uit 1990 en 2005. Een recentere bron is Limelight: 25 jaar kunstencentrum (1980–2005), de eindverhandeling van licentiaat in Geschiedenis Bram Vansteenkiste. We mochten zijn thesis inkijken. “De zoektocht naar documenten was niet de gemakkelijkste opdracht die ik al gedaan heb in mijn leven” lacht Bram, “veel mensen hadden wel ‘iets’ liggen, maar waar? Uiteindelijk was het Willy Malysse die nog wist dat het bewaarde deel van het Limelightarchief verhuisd was naar het Vlaams Theater Instituut te Brussel.”

 

De Gouden Lanteern

 

Willy Malisse, zijn vrouw Francine Verbeke, Filip Sintobin en Toon Vandendriessche liepen niet zo hoog op met de cultuur in Kortrijk. Door hun studies in Gent waren ze in contact gekomen met een heel nieuwe circuit van alternatieve films, links cabaret en zanger Roland. In Kortrijk bestond dat niet. Willy verweet de stad een ‘patisseriecultuur’ en zij besloten daar iets aan te doen met het stichten van vzw Limelight- Film- Theater- en Muziekcentrum met als doel een aanvulling en een tegenpool te zijn voor het bestaande cultuurgebeuren. Op 10 april 1980 werd een informatievergadering gehouden in ’t Salonske op de Grote Markt van Kortrijk. Op 5 mei was de vzw een feit. Tweeënveertig mensen kregen samen genoeg geld bijeen om de leegstaande bioscoop De Gouden Lanteern, later Cinema Orly, in de Jan Persijnstraat te huren. Op 8 december 1980 opende Limelight feestelijk de deuren, maar in die beginjaren was het zeker niet alle dagen feest. Het werd een geschiedenis van vallen en opstaan. De initiatiefnemers merkten dat zonder overheidssteun deze privé-initiatieven ten dode waren opgeschreven. Ook problemen met personeel en infrastructuur staken de kop op. Dieptepunten waren een financiële crisis in 1985 en 1992. Om te overleven moest er zwaar gesaneerd worden. Een absoluut hoogtepunt dan weer was het optreden van Urban Sax en alternatieve sinksenstoeten. Limelight bouwde midden de jaren 80 een artistieke werking uit met films, theater- en dansproducties en concerten. Vanaf 1985 werden zelf zaken gecreëerd en gemaakt. Vanaf 1990 richtte het centrum zich op hedendaagse klassieke muziek en jazz. In 1993 werd Limelight officieel een kunstencentrum door het podiumkunstendecreet van cultuurminister Hugo Weckx.

 

Buda

 

In 1997 breidde de infrastructuur gevoelig uit met een apart filmhuis in de voormalige Pentascoop. En in 1999 kwam er een echt productieplatform in de Tacktoren op het Buda-eiland. Nog in 1999 nam artistiek directeur Malysse afscheid van zijn Limelight en werd hij opgevolgd door Joost Fonteyne. In de laatste jaren van zijn carrière waren de artistieke wijzigingen in Limelight niet meer te volgen. De banden met andere Kortrijkse cultuurorganisatoren werden steeds beter en uiteindelijk zouden zij samen gaan voor een nieuw project. Limelight, Dans in Kortrijk en Beeldenstorm werden op 1 januari 2006 het Kunstencentrum BUDA. 

 

(Peter Van Herzeele, Kortrijks Handelsblad, 29 januari 2010)

 

Van een mysterieuze rijmelaar viel vannacht volgend verhaaltje in onze postbus…

 

Ma moke es e zwètte !

 

Onlangs zat ik weer eens op een exotische plage. Miljaardedju, in mijn veel te lange gespikkelde onderbroek van Calvin Klein dan nog. Jammergenoeg was het daar al zo warm. 54 gr. ! Ja, mijn kortere exemplaren lagen thuis met wat t-shirts en wat hemden in de nieuwkuis. Gelukkig vragen ze voor 9 stuks maar 9,5 dollars. Ik zat dus weer eens in een ver land op een heet strand, halverwege tussen Mauritius en onze Kongo. Al voor de tiende keer. Ik krijg nooit genoeg van een luiaardsbestaan midden de vroegrijpe negerinnen. Het leven bij de zwartjes is er nog spotgoedkoop. Toen ik vertrok meldde ik dit op Facebook en ik kreeg een reaktie van Branco. Wie kent er Branco nog ? Hij was jaren shopmanager in de Zwevegemstraat van de Erotheek. Baatte ook een tijdje cafe Burning Love uit. Samen waren we bewoners van de Vlassemarkt. Hij hokte samen met een Creoolse van 17, ik met een mulatje in 6. Op ’t eerste. Ik kende hem al van vroeger. Hij was een afgedankte vrijer van mijn eerste scharrel Anouk de Waereghem. Samen waren we bezig de wereld en onszelf te verbeteren. Later stapte Branco terug mijn leven en mijn hybride sauna binnen. Hij liet zich veelvuldig door mij verwennnen. We kwamen zelfs in het Kortrijks Handelsblad met intervieuws door Lukske Demiddele en getrukeerde naaktfotos. ’t Was juist een gay-model. Met de rockzangeres Lady Lin en Willem Vermandere vertoonde hij een grote gelijkenis. Hij was excentriek en verkleedde zich graag als entraîneuse van Het Vliegend Peird, de travestiet! De janette ! We spendeerden graag onze weekendnachten in de janettendiscotheek de Catacombes aan de havenkaai in de schaduw van voeders Hanekop te Roeselare, door prentieuze Kortrijkse spelmakers ‘Boerelare’ genoemd. Maar volgens mij vond Branco nooit echt zijnen draai in t Roeselaarse uitgaandersleven. Ik heb hem dikwijls in relatie geweten, de ene keer met een andere travestiet, de andere keren met een Kongoleese zwartje, zelden met een blonde Vlaamsche del en één keer met Myriam Jacques maar wel niet beantwoord verliefd. Op een dag was hij het kotsbeu. Hij vertrok naar Azie. Bleef jaren weg. Sloot zich aan bij de Bagwan sekte, werd Boedhistische monnik in Tibet, ging in het vreemdelingenlegioen, trouwde met een Zen-boedhiste, liep er weer van weg, verzeilde tenslotte op Phi-Phi waar hij ei zo na in de tsunami verzoop. Het bracht de als internationale landloper geseinde Branco tot inkeer en hij zette ginds een actie op poten om de slachtoffers ervan te helpen. Samen met de hypocrieten van huis van Vanwonterhem te Kuurne, waar hij vroeger dj was, bekwam hij een goed resultaat. Iedereen steunde. Hij kwam nog even terug naar zijn vaderland. Nu monterde hij mijn toenmalige medewerkster Kimberley op, door in een voor haar zwarte periode zesenvijftig zwarte sterrekes op haar autovoorruit te schilderen. Ze reed vanaf nu met een brede grijnslach de buitenwereld tegemoet. Dit typeerde hem. Den deugniet. De gangster. Zo was hij. Ne ongelooflijke vermeende positivo. Niet veel later was hij weer weg. Voorgoed ? Wie weet. Azie of bij de negerinnen in Kongo liggen hem misschien beter. Positivo is hij nog steeds maar met mate. Zijn reactie dat ik daar op een wit strand tussen Mauritius en de Kongo rond lummelde, was simpel: Welkom, in mijne kant van de wereld M. ! En weet je, ik voelde me daar ook goed thuis op dat verre witte zandstrand. Relax. Goedkoop op de wijze van voor den euro en den oorlog. Iedereen met de glimlach. De zwètte meiskes zijn er zo lief, Branco mijn vriend. The good-life. Ik begin je te begrijpen mon cher Branco !:-)

M.

 

(Maar wie in godsnaam is M ?)

 

 

Geachte heer Maes,

 

Bij het lezen van uw laatste blogberichten geraakte ik in een huilstemming.

Uw modderstroom van gefingeerde berichten over de door u fel opgeklopte zogenaamde ‘vier oktoberzaak’ waarbij ik zou gepoogd hebben de tegenpartij in eethuis Ripasso te intimideren en om te kopen, ben ik beu. Met een enveloppe onder tafel (25.000 euro’s) om hen te doen afzien van verdere biedingen bij Xavier Marescaux op een stadspand in de Persynstraat? Dat het genootschap Vlerick-De Clerck ten alle prijze voor de vzw Habbekrats in de wacht wou slepen, maar hun financiële draagkracht was gelimiteerd. Waar haalt u het ? Toch niet bij Kris Vanhee, beruchte roddeltante van de stad ? Dit uit het brein van een neuroot ontsproten snertverhaal verdraag ik nu al meer dan vier jaar lang zonder verpinken op uw rioolblog ‘Verdriet van Kortrijk’. Het kant noch wal rakend vieroktobergedaas blijft maar aanslepen en het komt niet van de heer Lavaert, alias Kortrijkwatcher, die ik goed ken en die mij onlangs nog op het hart drukte dat de brief op uw blog, zogezegd van de hand van Vanhee, niet meer is dan een scandaleuze vervalsing opgeschoten uit uw morbide geest. Ook de geslachtloze mierenneukende Komposteur, het sujet Per Ongeluk heeft het niet gedaan. Per Ongeluk (“lees mij gewoon en je weet wie ik ben”) is een relikwie uit de tijd waarin fascistische horden of het kommunistisch proletariaat de plak zwaaiden maar nu door de invoering van de demokratie en het internet veroordeeld werd tot een virtueel leven in de marge. Zijn ‘free flow of information’ is niet in staat de onderste steen boven te halen, laat staan dat hij mij zou verdenken van maffieuze praktijken. Ik mag hem graag, de Komposteur van Kortrijk. 

Als de hetze niet stopt dreig ik gek te worden. Daarom smeek ik u : in ‘s hemelsnaam hou er mee op. Zeg dat het een verzinsel is, om te lachen of zoiets. Onlangs belde mij nog een zakenrelatie uit Belgrado op – hij was toevallig op uw blog verzeild geraakt - om mij uit te vragen over die pseudo omkoopaffaire waarin ik internationaal geseind sta. Hij begon mij te wantrouwen, mijn zaken beginnen er onder te lijden en ik heb hem moeten zweren op het hoofd van al mijn gezinsleden dat ik daar niks maar dan ook niks mee te maken heb en dat de hele zaak ontkiemd is in het brein van een intellektuele lyncher. Ik vind het zielig. Maar het is godverdomme wel vreselijk. Ik word misselijk. Kom ik er ooit over heen ? Het moet stoppen. Nu ! Ik ben inmiddels weer zachtjes gaan huilen.

 

Gegroet,

Ignace Gheysens

 

Ignace Gheysens

Gedelegeerd bestuurder Vlerick Vastgoed NV

Asset Management

Gsm 0475/62.87.62

ignace.gheysens@bic-carpets.be

asset.management@bic-carpets.be

Vlerick Vastgoed
Doorniksewijk 49
8500 Kortrijk
België
tel +32 (0) 56 230 180
fax +32 (0) 56 257 630
info@vlerickgroup.be

 

Beste,

 

Sta mij toe u voor de volgende 50 weken van 2010 nog even het allerbeste toe te wensen. Tevens wil ik van de gelegenheid gebruik maken om u mee te delen dat ik ook dit jaar nog steeds voor u paraat sta om al uw artistieke of decoratieve schilderwerken uit te voeren.

 

Adelbert (Bart ALGOED)
Maraillestraat 50
8582 Avelgem
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

 

Nieuwjaarswensen van onze burgemeester

 

Beste inwonej,

 

In naam van het college van bujgemeestel en schepenen wens ik je van hajte een wajm nieuw jaaj toe. Moge 2010 een jaaj wojden waajin je je thuis voelt in je stad. Een ‘thuis’ is een plaats waaj je je veilig voelt, waaj het goed is om te vejtoeven, te leven, te wejken en te vjijen.

En zo’n plek wil Kojtjijk zijn.

 

Kojtjijk is een stad in tjansfojmatie. Dat mejk je aan de vele bouwwejven hej en dej in de stad. Dat is soms vejvelend, want met de auto moet je omjijden en te voet kom je al eens thuis met moddejvoeten. Maaj dat zijn de ongemakken die ej nu eenmaal bijhojen. Beetje bij beetje wojdt de nieuwe stad zichtbaaj.

 

In 2009 zijn heel wat wejken in gang gestoken of afgejond : de Collegebjug, in de volksmond de Swaffelbjug, de wegenwejken in de omgeving van K in Kojtjijk, de vejkoop van K aan den Duitsch, het Hoekhuis van vzw Habbekjats, het bedjijventejjein Evolis, de viej Daltons, de uitbjeiding van Kojtjijk Expo, de Kjeun, de Kunstenfabjiek van de nonnen van het Heilig Hajt, Buda natujisten Beach, de Noojdbjug, de tjès Gjande BibLLLiothèque en de achtejkant van het station. In 2010 gaan de wejken en plannen vejdej die de stad een nieuw uitzicht zullen geven.

 

De nieuwe stad is geen vejhaal van Tsjefaan De Clejk alleen, noch van bakstenen en beton, ook niet van diezijn, innovatie, kjeatie of ajchitektuuj en esthetiek. Het is een vejhaal van simpele Kojtjijkzanen en vejenigingen. Een vejhaal van Jan met de Pet waaj ook jij deel van uitmaakt.

 

Waaj in godsnaam is het Kojtjijkse vejval en haaj vejgane glojie gebleven ? Het wojdt gekamoufleejd en aan het oog van de doojdeweekse Kojtjijkzaan onttjokken dooj middel van aanhoudende, niet vejslappende vejnieuwing. Ej mag geen spjake meej zijn van ghetto’s voor Tujken, Tulbandejs, Majokkanen, Zwajtmensen in de Stasegemstjaat, de Zwevegemstjaat, de Pluimstjaat en de Venning of vooj buujten van de witte basse classe achtej de Veekaa. Asociale multikultujelen die weigejen zich te voegen naaj de wensen van mijn geest en naaj de aloude Kojtjijkse Kjistelijke waajden en nojmen wojden gedepojteejd naar hun land van hejkomst. Dakloze Kojtjijkse inboojlingen hebben bestaansjecht in onze stad in zovejje ze zich met die status tevjeden stellen, ja, ej zich mee identificejen. Hun beklagenswaajdig lot moeten ze waajdig en zondej zeujen lejen djagen.

 

We wejken ook aan een veilige, nette, gjoene en milieubewuste stad en we moeten onze ekologische voetafdjuk in bedwang houden. Met aandacht vooj kindejen, jongejen en nieuw samengestelde gezinnen, vooj onze andejs genaajde medemensen, zondej onze seniojen en de doojtjekkende ziehendej gaunej van de Kjomme Olm uit het oog te vejliezen. De gebiedswejking zojgt vooj een aanspjeekpunt die het stadsbestuuj een gezicht geven in elke buujt.

 

In onze milieubewuste stad Kojtjijk wil ik in de stjijd tegen de Opwajming van Moedel Aajde als bujgejvadel het goede voojbeeld geven dooj mij nooit meej met de moto of met de auto met chauffeuj te vejplaatsen maaj met de jiksja, getjokken dooj Connie mijn hondstjouwe eega. Op mijn vele buitenlandmissie’s naaj Cebu en andeje uithoeken van de planeet, teneinde ej de vjede te gaan stichten en de ajmoede uit te joeien, ga ik mij voojtaan niet meej gedjagen als een Ottomaanse Pasha of de Gjote Jan van de Sejail uithangen. Alhoewel ik me daaj wel pjettig voelde. Het wejd op het laatst wel een vejslavend spelletje van me, daaj zondej Connie in Cebu. En ik had ej ook allejlei voojjechten. Het was wejken en zweten maaj ook veel leute en pleziej met de exotische gigolo’s en javissante geisha’s. Daajovej schaam ik mij nu toch een beetje. Alhoewel ik Connie altijd vejzekejde dat alles keujig vejliep, want ik ben een nette mens, en dat ik ej ooit uit zou stappen, geloofde ze mij niet en begon ze scènes te maken. Bij het laatste afscheid van mijn favojiete geisha kjeeg ik een week gevoel in mijn geslachtsdelen. Ik had het naje gevoel dat ik haaj nooit meej tejug zou zien en zo geschiedde…Aldus bjacht Connie me weej op het diepkjistelijke jechte pad van deugdzaamheid en zondebesef. Ej is al genoeg Opwajming en CO2 uitstoot.

 

Kojtjijk is een stad waaj iedejeen die jong van geest is, goed aan zijn tjekken  komt. Het winkelaanbod bjeidt aanzienlijk uit dankzij de commejciële fjatsen van Fojuminvest die K in Kojtjijk vooj een bom dukaten aan den Duitsch vejlapt hebben. Dankzij de autojitaije impulsen van den Duitsch, die bewezen heeft van aanpakken te weten, zal Kojtjijk gjoeien en bloeien als weleej, zal het vjijetijdsaanbod vejbjeden en vejdiepen en zal zich een hoogstaand ondejwijsaanbod aandienen en zal ook om te wejken en te ondejnemen Kojtjijk in een aantjekkelijke stad omgetovejd wojden.

 

Ik wil dan ook iedejeen opjoepen om mee de stad in handen te nemen. Beleef Kojtjijk, doojleef Kojtjijk en voeg ej elk op je eigen maniej een vleugje humoj en wajmte aan toe. Mindej pjetentie, mindej zelfingenomenheid, mindej ijdeltuitejij, mindej beuzelajijen, meej intellektueel vejmogen.

 

Samen maken we van Kojtjijk de wajme thuis waaj we allemaal nood aan hebben.

 

Lieven Lybeer

Waarnemend burgemeester

Een lezer over Foruminvest :

 

Ochere, ochottekes toch. Mag er dan echt niet meer gelachen worden? En dan maar lullen over de “verzuring” van de maatschappij!!! Pispaters zijn het, schijtlaarzen, mafketels, driftkikkers, zeureikels, klerelijers, en al dat soort dingen. Ze zouden eigenlijk verheugd moeten zijn, het is allemaal reclame.

 

Bart

Anouk Sabbe, de voluptueuze amante van minister van Ekonomie & Versimpeling Vincent Van Quickenborne, stuurde volgend recht van antwoord :

 

Beste Verdriet van Kortrijk,

 

Het loos bericht op uw blog ‘Verdriet van Kortrijk’ van 27/11 over het einde van onze verkering heeft mij diep getroffen.

 

Onlangs bracht mijn ex-vriendje Mike Tattoo, die een gewaagde tattoo in mijn lies kraste, mij in kennis van uw verhaaltje over het gewaande einde van mijn liaison met Quickie. Het kon Vincent niet veel schelen. Hij is veel gewoon zoals de schunnige praatjes als zou hij door een duivelse lust gedreven zijn, de achterklap over zijn homoseksuele neigingen, zijn onstelpbare honger naar de ondeugd en zijn legendarische trouweloosheid, tenslotte over de valsche uitspattingen op zijn Brussels flatje waarbij de escortgirls Inge Vervotte, Francesca Van Tielen, Wim De Vilder en Hilde Vautmans de revue passeren. Met een zure glimlach stamelde Vincent in mijn oor dat ik mij niks maar dan ook niks moest aantrekken van deze obscene fabels. Toch voel ik mij in mijn eer gekrenkt, vandaar mijn wederwoordje.

 

Om dus tot de kwestie te komen, zweer ik, op het hoofd van mijn toekomstige schoonmama, dat er totaal niks aan de hand is met onze amourette, ondanks de aanhoudende vertelsels. En ook de geruchten, onbeschaamd door het Kortrijks middenklassevolk verspreid, over het Brussels flatje blijven de ronde doen maar ook daar is niks van aan bezweert Vincent op het hoofd van zijn mama. Waarom zou ik mijn fel geplaagde vrijer niet willen geloven ? Mijn geluk kan haast niet op. Meer heb ik daar niet over te vertellen.

 

Anouk de Waereghem