Hoe onduits is de Duitse hoofdstad?

Nachtburgemeester Adelbert op studiereis naar Berlijn. Een verhaal van Johnny Turbo, Bitburgers, Jevers, Warsteiners, Berliners, Königsbachers, Krombachers, Flensburgers, Diebels, Veltins, nieuwkunst, curryworsten, boulettes, schnitzels, U-bahnen, S-bahnen, Trabanten, muren die er niet meer zijn en ampelmannen.

Eerstdaags het verslag op VvK.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
+ 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Zatte Mie heeft het weer gekund!!! Zatte Mie (of Zatte Myte, in ‘t Kortryks) heeft zichzelf de laatste tijd weer van haar beste zijde laten zien. Er gaan steeds meer stemmen op om Zatte Mie voor te dragen als nachtburgemeester van Londen. Dat zie ik wel zitten, Zatte Mie als collega drinkezuster. Wie Zatte Mie ziet zitten als nachtburgemeester van het centrum van de wereld, stuurt een berichtje met de tekst “Amy Winehouse for mayor-of-the-night of London!” naar The Sun op hiernavolgend e-postadres. talkback@the-sun.co.uk Eens zien of het helpt.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester

I saw this article in The Sun, and I thought you might be interested - Amy Winehouse falls off the wagon .

Wijngaardstraat nieuw leven ingeblazen.

Ondanks de onheilstijdingen van Maaik, den tatoeëerder van op het Cafébazinnenplein, is er wel degelijk nieuw leven ingeblazen in de Wijngaardstraat en omgeving. Wat Maaik verzwijgt, of enigzins verdoezelt, is dat hij zijn verkenningstocht met fotoreportage ’s morgens vroeg heeft afgelegd. Hij zei nochtans hetzelfde nog eens over te doen in de namiddag maar daar hebben we niets meer van gezien. Kijk, ’s morgens om 9u30 is er inderdaad nog maar weinig volk op pad want een stad die leeft doet dat vooral in de vooravond en avond. Zeer levendige steden doen dat zelfs tot diep in de nacht. K-stad is daar nu toevallig eentje van en ik kan het weten, daarom ben ik ook nachtburgemeester. “Oooh i love the nightlife…”

Ten bewijze: eerst en vooral is er natuurlijk het Cafébazinnenplein met zijn drie kroegen en een frituur. Daar moet in de nabije toekomst nog een horecazaak bijkomen in de hoek van de voormalige blote-konten-en-tettentent. Hopelijk is het weer een waardin, dan blijft het plein zijn naam waardig. Laatst werd “Bar Oskar” overgenomen door Rebecca en omgedoopt tot “Bar Vera”. Men neemt toch geen zaak over in een buurt die op sterven ligt.

Dan hebben we nog “Oud Cortryck”, in de Wijngaardstraat, dat onlangs aangekocht werd door Brouwerij Verhaeghe uit Vichte en helemaal zal gerestaureerd worden om er een kroeg in te starten. Hopelijk wordt het weer een waardin. De schepenen Wout Maddens en Jean de Béthune hebben al aangekondigd om er hun stamkroeg van te maken.

Verder in de Wijngaardstraat hebben we nog “Theodore Thienpondt”, wijn- en champagneproeverij en nieuwste stek van ons aller Theo De Vlieger: virtueel wijnkenner, whiskydrinker met stamboom en meesterafpingelaar. Hier werden, na ettelijke pullen champieter, de plannen van Kabouter FLOp gesmeed om een nieuwe politieke partij te stichten. Dat zal weer lachen worden. Vaste waarde in de zaak is de klapekster, praatjesmaker, snoeshaan, kletsmajoor en gebuisde meester-oplichter Polle Ploate die er elke dag spreekuur houdt in de vooravond. Waar heb ik dat nog gezien? Naar het schijnt heeft Theo onlangs een nachtvergunning aangevraagd omdat het steeds later wordt eer hij kan sluiten.

Wat verder heeft de Mexicaan zijn deuren weer geopend.

Nog verder in de straat is er alweer een café opengegaan. Laatst nog fel besproken in de kranten en de boekskes, de zaak van Tine. Velen denken dat de zaak “K-Rambla” heet maar niets is minder waar. De officiële naam is: Afspanning: “In den Waajnemenden Bujgejvadej”. Velen noemen de waardin ook “Conchita”, maar ik zou niet weten waarom. Tine heeft grootse plannen: ze zou verbouwingen doen om ex-zaal “De Bosse” in haar café te integreren zodat ze dan flinke feestjes kan organiseren. Met haar connecties zal dat een fluitje van een cent zijn. Trouwens, schoon meiske die Tine, gelukkig heeft ze de snor van haar vader niet mee. Twee pintjes, graag!

Naast de afspanning van Tine opent binnenkort een gloednieuwe koffiebar. Nog iemand die zo stom is om een zaak te openen in een buurt die bijna dood is, Maaik?

Op het einde van de straat, even naar rechts is alweer een nieuw café: “Radio Kinshasa”. Marie-Jeanne heeft het huis van een oud-koloniaal nog maar eens ingericht als café. En wat voor een? Open tot vroeg in de morgen, constant Afrikaanse muziek en tropische sfeer met Jupilers van 75 cl, heerlijk ijskoud. De oud-koloniaal staat er steeds bij als een echte “Monkey-Man”. Mamy van “l’ île M’bamu” zal ongetwijfeld concurrentie krijgen. Naar het schijnt heb ik er zelfs al met mijn kop op den toog gelegen. Dat moet waarschijnlijk bij de inwijding geweest zijn.

In de Zwevegemsestraat, K-stads meest kleurrijke straat, is er ook eentje bij: “de Palace”. Ook reeds ingewijd, er was toen verse ‘vol au vent’ met frieten te krijgen en hij was zelfs lekker ook. Men plant er regelmatig iets gastronooms te doen. Nu en dan zijn er ook ‘rare’ films te zien zoals “Shortbus”, een schitterende film over twee homo’s die op consultatie gaan bij een sextherapeute die zelf nog nooit een orgasme gehad heeft, Dr Donut loopt regelmatig over het scherm en men zit er regelmatig in een heerlijk geschift ‘partyhouse’, op het einde is er een prachtige ‘partouze’ met fanfare, verrukkelijk. Veel jong volk en ik had er zelfs een politieke discussie met enkele van hen. De jeugd denkt na, heerlijk.

Wat meer naar het noorden heb je “Eirekedeirie”, een tijdje geleden overgenomen door ene Tim. Alweer iemand die zo gek is om een zaak over te nemen in een dode buurt. Prachtige kroeg met oneindig veel bieren, ook enkele van het vat en deze wisselen vaak. Laat u leiden door de waard, Maaik!

En dan op het einde van de Koeiemart, alweer twee nieuwe:

B’elle, waar vroeger “Café Locale” en nog vroeger “Het Vlaams Bierhuis” was. Ondanks dat ze nog maar pas open is, hebben er al enkele flinke bachannalen plaats gevonden, vooral met eten. Bacchus kan tevreden zijn. B’elle doet je smelten.

Daar schuin tegenover heb je nu “le Q de Vincent”. Naar het schijnt zou een of andere minister hier met zijn centen in zitten. Ik ben er nog niet binnen geweest maar dat zal binnenkort wel gebeuren. Het schijnt een bar voor beoefenaars van de Griekse kunst te zijn, maar ik ben wel een en ander gewoon.

Laat ons dan ook niet voorbij gaan aan de vele eet- en koffiehuisjes die er bij gekomen zijn, ik denk maar aan “Karo”, “Paul’s Boutique” van mijn goede vriend Paul, “Jack it” van Flibie, “Bamboudda” en al deze die mij nu net niet te binnen schieten waarvoor mijn verontschuldiging.

U ziet, beste Maaik, ga eerst op onderzoek alvorens onheilsprofetieën te orakelen! Maar ik neem het u niet echt kwalijk, hoor. Je kan het echter goedmaken met een Duvel bij Carmen, in “het Duivels Paterke” aan de Gentsepoort, open tot vroeg in de morgen en je kan er zelfs overnachten.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
+ 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Fees’ op het Cafébazinnenplein.

Een Stedebouwkundig Fees’, compleet met werfkledij. Schitterend, dat ik dát nog mag meemaken. Kijk, ik was net van plan om de Stad en gans de Wereld kond te doen van dit schitterend initiatief, en iemand is me voor geweest. Goed, het belangrijkste is dat iedereen het nu weet. Ik kijk er al naar uit om samen met Britain’s Greatest Talent op de foto te staan in de gazet van Kris Vanhee. Spijtig dat iedereen nú al weet dat Susan B. en ik samen “K” zullen openen. Ik ben zelfs speciaal naar Brussel gereisd om Fabiola’s schaartje te halen om het lint door te knippen, want zoiets moet met officieel gereedschap gebeuren. Die toernee general zal me weeral veel geld kosten, maar goed, niets is te veel om het fees’ aan de gang te houden. Toch denk ik er aan om subsidies aan te vragen voor dit soort kosten. Gelukkig kan ik nu al rekenen op de steun van de schepenen Béthune en Maddens, die ook hun duit in het zakje zullen doen. Er is trouwens nog goed nieuws op komst, want schepen Maddens liet de Stad en gans de Wereld weten dat K-stad’s oudste kroeg terug de deuren zal openen: “Oud Cortryck” in de Wijngaardstraat. Misschien kunnen we Filip Roose er weer bij roepen om het krocht te openen. Ik durf te wedden dat de man staat te popelen om weer café te houden. Maar dit is slechts toekomstmuziek, eerst is er elders nog fees’.

Afspraak 13 maart 2010, op het Cafébazinnenplein.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Wat heeft Elisa, behalve een mooi buikje, nog dat mij zo aantrekt? Juist, ze is cafébazin, mijn favoriete soort vrouwen. Ze is bovendien de waardin van een café zoals ik er vroeger een had. Zo eentje waar, liefst op zondagavond, van die spontane feestjes ontstaan om u tegen te zeggen. Gisteren dus ook weer. Een klein schattig meiske (ik ben haar naam vergeten!) aan de draaitafels, maar wat een vuur uit de luidsprekers! Er is heel wat bier nodig geweest om dat te blussen. Het is vanmorgen dus heel laat geworden daar aan het Cafébazinnenplein, en zo heb ik het graag. Daarom ben ik ook nachtburgemeester en dus verdienen dergelijke café’s mijn onverdeelde aandacht. Als er dus nog uitgaanders zijn die niet meer weten waarheen na middernacht, aan het Cafébazinnenplein moet je zijn.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Prijsvraag van de maand : waar ligt het Cafébazinnenplein ?

Prijs : Eén nuit blanche met Elisa

“…let’s all chant…, …Nadia is gone…, …long live Nadia…, …let’s all chant…”

Het is zover, het moest er van komen en nu is het zover. Na maandenlange wegenwerken in de Oudenaardsesteenweg heeft Nadia van de “Plaza” (zie: artikel van 9 september 2008) er de brui aan gegeven. De inkomsten gingen dermate achteruit dat het wicht zelfs moest gaan bijklussen in een andere café teneinde de meubelen te redden. Nu is ze er dus vandoor, waarschijnlijk met haar beige Opel Manta van 35 jaar oud die nog altijd te koop is. Het café stond er dus een tijdje verlaten bij maar er is weer leven in de brouwerij. Gwyn en Kurt, de nieuwe uitbaters, nodigen ons zelfs uit op de opening van hun nieuwe zaak. Vrijdag 29 januari 2010 zal de zaak open zijn vanaf 15uur, met ijskoude Bockors. Zaterdag 30 januari 2010 is er de officiële opening met hapje en drankje van 19uur tot 21uur. Natuurlijk zal nachtburgemeester aanwezig pleiten, maar ook belleman Caesens en waajnemend bujgemeestej Lybeej zullen de honneurs waarnemen. Pé Vermeersch zal er ook zijn, in haar blootje, om de belleman tot dansen te bewegen. Benieuwd of de Plazastoters (onder leiding van Michel, vader van Nadia en leider van de seniorenbende “de bende van de Plaza”) het zullen aandurven om waajnemend bujgemeestej Lybeej uit te dagen tot een matchke biljart in het achterzaaltje. Naar verluidt zou ook minister Q er bij zijn en achter de draaitafels het loeiharde beste van zichzelf geven. Hopelijk verlaagt hij zich niet tot het draaien van “les lacs du Connemaragh” en “de Marie-Louise”. We kijken er al naar uit.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

“…OMA’s aan de top…’t feesten kan niet op…”

Alweer een nieuw fenomeen in K-stad, de OMA’s. ’s Avonds laat op een gewone weekdag, de goesting bekruipt me om nog eens een café in te wijden en de keuze valt op de “Reflex”, een in K-stad wereldberoemd jeugdhuis sinds jaar en dag. “Jeugdhuis” mag tegenwoordig met een korreltje zout genomen worden want er is evenveel volk van iets oudere jeugd. Er woedt een fuifje en dus moet men er langs de zijkant naar binnen. Ik voel me er direct in mijn sas, koude Bockors, stevige muziek en een flinke troep 40-jarige vrouwen aan den toog, inderdaad, ‘t feesten kan niet op. Ik bestel er ene en kom al gauw in gesprek met een van de 40-jarige vrouwen die een beetje afzijdig staat. Gedurende het gesprek kom ik te weten dat ze lid is van de OMA’s, een collectief van 40-jarige vrouwen. Ze komen steeds naar de “Reflex” of andere fuifoorden om hun dochters of zonen discreet in het oog te houden, een soort stewards, zeg maar. Ze hebben zich zelf de “OMA’s” genoemd, en dat staat voor “Organized Mama’s Association”. Schitterend, dat ik dát nog mag meemaken. Ik tracht haar een beetje uit te horen om alles te weten te komen over de OMA’s, daarom ben ik ook nachtburgemeester, en ze vertelt wel een en ander. Ze gaan dus, elke keer als er ergens een fuif plaatsvindt, mee met hun zonen of dochters en plaatsen zich dan ergens afzijdig om niet te veel op te vallen en toch maar een oogje in het zeil te houden teneinde hun kroost op het goede spoor te houden. “Hoe zou ik dat nu in het honderd kunnen doen lopen?” vraagt mijn duivelse geest zich af, kwestie van mijn reputatie alle eer aan te doen. Het gesprek gaat verder en ik heb zo’n vaag vermoeden dat het lang geleden is dat zij nog eens mannelijke aandacht kreeg. Ik strooi nog wat complimentjes in het rond, betaal nog een drankje, nodig haar ten dans uit, en vraag haar dan mee uit naar een ander cafeetje. Natuurlijk wil ze niet want ze moet haar dochter in het oog houden, doch de charmes van de nachtburgemeester blijken sterker dan het OMA-verantwoordelijkheidsgevoel en dus stemt ze in. Het dichtst bijgelegen cafeetje in de buurt is de “Burning Love” van Ghyslain met zijn veel te klein toogske en het spreekt dus voor zich dat we daarheen gaan. Ghyslain heeft sinds kort een ’swaffelhoekje’ in zijn café en dat wilde ik haar per sé eens tonen. Ze vind dit leuker dan haar dochter in het oog te houden en zegt dat het zeker voor herhaling vatbaar is, waarna ik prompt een papiertje met haar telefoonnummer in de hand gedrukt krijg. Mijn missie als nachtburgemeester kan dus geslaagd worden genoemd daar ik er alweer iemand van overtuigd heb dat uitgaan zalig kan zijn, doch dit even geheel ter zijde. Het wordt laat en de plicht roept voor haar. De dochter hoort al thuis te zijn en dus gaan we terug naar de Reflex. Bij het terug binnegaan krijg ik heel wat norse blikken van de overige OMA’s maar ik trek het me niet aan, tenslotte heb ik iemand iets bijgeleerd. Ze vertrekt met haar dochter huiswaarts, maar eerst krijg ik nog een tongzoen om van te duizelen en ze fluistert me toe: “Vergeet mij niet te bellen!”. Natuurlijk zal ik dat niet vergeten. Terwijl ik ze nog eens flink omhels voel ik de dodelijke blikken van de overige OMA’s in mijn nek en ondertussen roept haar dochter: “Gauw ma, ‘k wille naar huis!”. Ik doe ze uitgeleide en wuif ze uit bij het weg gaan. De moeder loopt op rozen en de dochter heeft zich stierlijk verveeld, wat een heerlijke gedachte denk ik bij mezelf. Op naar de volgende OMA, gnagnagna…! Heerlijk zo’n café, ik kijk al uit naar het volgende avondje uit met… hoe heet ze nu ook alweer? Enfin, de nacht gaat flink door en voor ik het weet is het al weer dag. Wie zegt daar dat K-stad geen nachtleven heeft?

K-stad, een stad om te zoenen!

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

P.S.: Ondertussen heb ik haar al opgebeld, Sabine heet ze. Ze zal met mij mee gaan naar de 1917, dat moet immers nog ingewijd worden en dat boeit haar uitermate.

“Sylvester”

Als er één nacht in het jaar is waarop ik nooit uitga, dan is het wel oudejaarsavond. Dat is de avond dat de niet-uitgaanders de Stad en heel de Wereld overnemen en alle uitgaanders aan de kant duwen ten einde handdoekzwaaiend het nieuwe jaar in te stormen op de tonen van “les lacs du Connemarats” en de “Marie Louise”. Gelukkig duurt het maar een dag. Zeg nooit “nooit!”, doch de laatste twintig jaar ben ik steeds thuis gebleven op deze avond, en dit jaar heb ik me kostelijk geamuseerd. Op TV was er van alles uit de oude doos te zien, onder andere “Sjef Van Oekels Discohoek”. Schitterend! Voor de jongsten onder ons, dát was nog eens tegen-de-schenen-schoppende televisie. Schandaliserend voor de moraalridders was dat, maar des te prettiger voor ons averechtsen. Leun achterover met een glas Champieter en geniet samen met ons van een wel heel speciale uitzending op kerstavond 1974.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

“De dans van de belleman”

Het hing al een tijdje in de lucht en nu is het zo ver. Belleman Caesens werd betrapt op het volgen van danslessen in het geheim. Laatst werd hij opgemerkt op de bovenste verdieping van de Tacktoren terwijl hij schuchter zijn danstechniek trachtte bij te schaven, en wel in het bijzijn van Pé Vermeersch. Hij zou tegen de volgende Rollegemse Folklorefeesten een danske klaar willen hebben om publiekelijk ten toon te spreiden ten einde zijn houterige imago wat op te krikken. Naar het schijnt, en zo te zien op de video, brengt hij het er al aardig van af. Wie zegt daar dat dikkerds niet kunnen dansen? Geniet samen met ons van den Belleman zijn voortreffelijke danske!

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

“…heb je eiven vooj mij…, …maak wat tijd vooj me vjij…, …iedej uuj van de dag…, …denk ik steids aan je lach…”

Alweer een nieuw fenomeen in K-stad.

In navolging van Frans Bauer is het K-stadse schepencollege een charmeoffensief gestart met de “voordeursconcerten“. Schrik dus niet als de bel gaat en u de deur opent, dat u daar het voltallige schepencollege, compleet met bujgemeestej Lybeej op kop, voor u ziet die u een serenade brengt teneinde hun blazoen wat op te poetsen. Kwestie van de bevolking wat te sussen voor de alomtegenwoordige werken in K-stad. Stel je voor, bujgemeestej Lybeej met zijn hele ploeg die de polonaise dansen aan de voordeur, dat we dát nog mogen meemaken.

K-stad, een stad als een danstent…

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Kabouter FLOp wordt circusdirecteur.

In Heule stond tot voor kort een circustent opgesteld, doch van circusartiesten was in de verste verte geen spoor meer te bekennen. Er werd dus maar een oproep gelanceerd om plaatselijk talent aan bod te laten komen en zie, de eerste kandidaat liet niet lang op zich wachten. Niemand minder dan Kabouter FLOp, altijd te vinden om eens de aap uit te hangen, bood zich aan als circusdirecteur. Filip De Coene had zijn clownspakje uit de kast gehaald doch zijn rode neus was verdwenen, waarschijnlijk was ex-schepen Sansen er mee van door. Juul Debaere bood zich aan om de “bedelaarsact” te vertolken, doch er werd gevreesd dat hij zijn verhalen té breed zou uitsmeren en dat daardoor de voorstellingen te lang zouden uitlopen. Daarom werd hij niet aangenomen. Frans Destoop had enkele bezoekers van het doortrekkersterrein mee om de verdwijntrucs te vertolken. Bujgemeestej Lybeej hejinnejde zich nog zijn tjapezekunsten in “leopardbroekje” van in de lageje school en bood daajom zijn eigenste zelf aan terwijl minister Q een patent nam op het dansen op een slappe koord. Claudio van Dell’ anno werd aangenomen als vuurspuwer terwijl Meneerke Frans het jongleren met flessen Champieter probeerde onder de knie te krijgen. Tenslotte mocht het Internationale Vetex Orkest de hele bedoening muziekaal omlijsten in hun eigenste uitzinnige stijl. Helaas, er waren ook geen toeschouwers te bespeuren en daarom verliep de vertoning, ondanks een gastoptreden van Frans Bauer & Laura Lynn, een beetje in mineur. Gelukkig had ik mij, samen met belleman Caesens,  aangeboden om de kantine uit te baten. Wíj hebben ons althans niet belachelijk gemaakt en hebben ons niettemin kostelijk geamuseerd. Alweer een bewijs dat de thuisblijvers ongelijk hebben.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Open brief aan Mike, tatoeëerder/piercer/spiegelglazenbrildrager en publieke Vlasmarktfiguur met ballen.

Beste,

In uw reactie op het artikel “Oorlog op de Vlasmarkt” van 30/09/2009 op “Het Verdriet van Kortrijk”, stelt u dat “creatieve jongeren met een door alcohol benevelde hersenpan” uw uitstalraam hebben ingegooid. Een spijtige zaak, vind ik zelf als collega zelfstandige, doch wie zegt dat het wel degelijk creatieve jongeren met een door alcohol benevelde hersenpan zijn geweest? Echter als nachtburgemeester voel ik mij, in naam van alle uitgaanders, beledigd omdat ik ook dikwijls als creatieve jongere met een door alcohol benevelde hersenpan door de stad dwaal maar daarom nog geen vandalenstreken uithaal. Het kunnen dus even goed creatieve jongeren met een niet door alcohol benevelde hersenpan geweest zijn, of niet creatieve jongeren met een al dan niet door alcohol benevelde hersenpan. Het kan immers ook een ontevreden klant geweest zijn die een paar tiental sterren te veel op zijn bast kreeg terwijl hij er maar drie gevraagd had. Het kan trouwens ook een concurrent met minder goede bedoelingen geweest zijn. Misschien kan het ook een jaloerse echtgenoot geweest zijn, of een jaloers sletje dat vindt dat ze te weinig aandacht krijgt van u. Het kunnen ook allochtone jongeren geweest zijn die de rellen van Molenbeek willen overdoen, of een neger die zich door u racistisch bejegend voelt, of een Kossovaar die een maffiaterritorium tracht uit te bouwen waarvoor u niet wou plooien. Waarom zou u het niet kunnen zelf gedaan hebben om (bijna) gratis publiciteit te krijgen? U ziet, Mike, dat er genoeg kandidaten rondlopen om de titel “winkelruitenstukgooier” te krijgen en dat u dus beter eerst het onderzoek afwacht alvorens iets of iemand te beschuldigen. Begrijp me echter goed: het blijft een misdaad, de dader(s) moeten gestraft worden, en het slachtoffer een vergoeding krijgen.

MVG

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

“…deze neger komt zo hard…, …deze neger komt zo hard…”

Een verloren maandag, laat op de avond. Tijd voor iets speciaals, en dus loop ik de Papenstraat in. Helemaal beneden naar links, daar is ze dan, dé homotent, de homotent der homotenten, dé tempel der Griekse kunsten. Ik bel aan en word binnengelaten. Ik hoop hier enkele gekende gezichten te zien, doch ik sta heel alleen in een broeierig hete duistere tent. Tijd voor een pint, dus. Ik word keurig en beleefd bediend. Uit de duistere hoeken van de tent zie ik drie paar ogen naar mij staren. Uit de glinstering zie ik de geilheid er uit druipen. Een grote neger met een zwartlederen pet en ontblote torso komt op me toe gestapt en stelt zich voor: “Hey man, ik ben de neger des geils, ik wed dat jij een aardig kontje hebt.”. “Dat klopt.”, zeg ik maar denk er tegelijk bij dat het niet voor hem bestemd is. “Moet je eens kijken man, helemaal hard, en helemaal voor jou.”. Inderdaad, een joekel van jewelste in zijn broek, en hij ontpopt zich tot een meesterswaffelaar. Er wordt mij nog een pint voorgezet, en een tweede figuur komt op me toegestapt. Korte gestalte, zwartsatijnen hemd dat half open staat met wat goudenwerk om de gladgeschoren borst te accentueren, een ‘George Michael’-snit uit de jaren ‘80 en ‘Jimmy B.’-bril. “Hey man, ik ben Dr. Reet.”. “Dr. Reet?”, vraag ik. “Ja man, Dr. Reet, en ik kom je genezen.”. Ik frons de wenkbrauwen. “Ik kom je genezen van dat ziekelijke heterogedachtengoed.” voegt hij er nog aan toe. De neger des geils swaffelt nog steeds met zijn enorme erectie, en een derde figuur met de hand in het kruis komt op me afgestapt. “Hey man, dat is Willy Wanker…”, weet Dr. Reet mij te vertellen, “…en hij is zo geil als boter.”. Ik word overstelpt met pinten en zie de geilheid van hun gezicht druipen. Niet voor niets heten ze zoals ze heten. De neger des geils, nog steeds met een knoert van een erectie, gedraagt zich als de hogepriester van de tempel der Griekse kunsten en danst heen en weer in opperste vervoering. Ondertussen word ik gekust en bepoteld en men nodigt mij uit naar de ‘Dark Room’. Dat wil ik zien, denk ik bij mezelf. Dr. Reet wijst mij de weg langs een mysterieus verlichte trap, en ik word achternagelopen door de neger des geils met zijn enorme bobbel in zijn broek en Willy Wanker die nog steeds aan zijn kruis wrijft. Vreselijk donker in de ‘Dark Room’ waardoor we niets zien en dus gaan we naar een andere kamer. Ik word uitgenodigd om plaats te nemen op de ’sling’, een soort gestyleerde gynaecologische stoel met lederen ligvlak en met kettingen aan het plafond bevestigd. Dr. Reet heeft al zijn kleren uit en neemt plaats in de ’sling’. Eindelijk kan de neger des geils zijn erectie loslaten en ze wijst al naar Dr. Reet. Ondertussen laat Willy Wanker zijn broek zakken en staat zich al als een bezetene af te rukken. “Godverdomme, ik kom zo hard…” brult de neger des geils terwijl Dr. Reet ligt te briesen en te hijgen. Ik kijk nog wat toe en hou het dan voor bekeken en verdwijn in alle stilte. Terug beneden bestel ik mij nog een Duvel. Ik heb hem nog maar half uit of daar is de neger des geils alweer, en nog steeds met een boom van een erectie, “Hey man, je hebt iets gemist, zeg…”. Geraakt die man dan nooit vermoeid? De waard verwent ons nog met een drankje, en de tijd is aangebroken om de tempel te verlaten. De neger des geils swaffelt nog even en groet mij dan in een pose die mij aan Priapus doet denken. Het begint al te dagen en mijn geest is vervuld van geile gedachten, tijd om de bedstee op te zoeken.

De “Crisco”, een tempel om u tegen te zeggen.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Geruchten gaan dat raadslid Hans Masselis in een genootschap met raadslid Eric Flo de zaak zou overgenomen hebben.

“…daar in dat kleine café aan de haven…”

Een beetje verscholen aan de vroegere mosselhaven van K-stad, is sinds kort weer een nieuwe waard actief. “…Tommeke, Tommeke, Tommeke waddoedenu?”, zou een overijverig wielercommentator geschreeuwd hebben bij het vernemen van dit feit. Inderdaad, Tommeke, in een vorig leven waard van de “Falstaff”, nu terug opgedoken aan de oevers van de Leie. En hoe? Alvast een nieuwe uitgaanstempel er bij en dan nog eentje die het vroege daglicht niet schuwt. Net wat we nog nodig hadden, want het uitgaansleven in K-stad stond op een tamelijk laag pitje. Gelukkig waren er de cafébazen die hun zaak illegaal openhielden vóór het openingsuur, maar nu is er weer eentje bij die open houdt ná het sluitingsuur. Sluitingsuur dat trouwens dringend moet afgeschaft worden. Heel vroeger was daar een ‘naftepomp’ die later omgevormd werd tot café: de “Philip II”. Nu is het een eerder bescheiden café, bevolkt met klanten uit de vroegere “Saxo”. Eerder bescheiden, doch dat kan nog veranderen, het is tenslotte nog maar enkele maanden open.

“Au Comptoir des Amis”, een café vol frisse jonge knapen…

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

“…i got the power…”

Velen weten het niet, maar in K-stad zijn er ook veel verborgen cafeetjes. Cafetaria’s, kantines, winkeltjes en zelfs particuliere huizen, men kan het zich niet gek genoeg bedenken. Eentje daarvan is de “Powerclub”. Totaal onbekend, want feitelijk heet het niet zo. Die naam is heel spontaan ontstaan. Het spijtige van de “Powerclub” is dat hij straks verdwijnt. Jammer maar helaas. Officiële reden van de stopzetting is dat “er klachten zouden zijn geweest”, aldus de verantwoordelijke van de Power-brandstofketen. Katrien en Ludwig zijn nochtans uitstekende gastvrouw en -heer, doch het zwaard van de herstructurering slaat nu eenmaal onverbiddelijk toe. Ten teken van afscheid wordt er dus nog een laatste keer een uitbundig pintje gedronken en voor de gelegenheid zal de aanpalende ex-garage van Opel geopend worden om het feestje te laten doorgaan, compleet met hostessen, barbeque, tombola en bovendien een optreden van niemand minder dan de in-Kortrijk-wereldberoemde Stefaan L. die onvermoeibaar liedjes van Will Tura zal brengen tot in de vroege uurtjes. Tenminste,… als de politie het toelaat. Zaterdag 30 mei is het zo ver, de “Powerclub” is open van ’s morgens vroeg, doch het feestje barst slechts los om 18 uur. Toegang gratis voor allen die een hoog feestgehalte bezitten, geschenken hoeven niet.

De “Powerclub” aan de Meensepoort, alweer een parel die verdwijnt.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

“…Cyriel Buysse achterna…”

Om professionele redenen zat ik vorige week in Zomergem, en wat doet een plichtsbewuste nachtburgemeester in dergelijke omstandigheden na het werk? Juist, een klein ommetje maken langs Hansbeke om een bezoekje te brengen aan Vlaanderens sympathiekste, gezelligste en meest authentieke cafeetje. Ons aller Leon staat nog immer paraat om zijn klanten, die van heinde en verre komen, te bedienen op zijn eigen manier. Geruchten dat hij in het rusthuis zou verzeild zijn, zijn uit de lucht gegrepen. Hij moest enkel een paar weken in het rusthuis verblijven omdat hij, na een operatie aan de knieën, moest rusten en hij niet ziek was en zodoende niet in het ziekenhuis kon blijven. We kunnen dus weer met een gerust hart gaan slapen want Leon is vast van plan om 90 te worden. We hebben dus nog een decennium of twee te goed. Ik zou zeggen, wie in de buurt is, spring zeker eens binnen. Leon zal het zeer op prijs stellen en trouwens, als er één café de titel “strafste café van Vlaanderen” verdient, dan is het wel de Reisduif zeker.

“…café de Reisduif, café de Reisduif, bij Leon en bij zijn Ma, Cyriel Buysse achterna…”

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Hopelijk sterft er geen beer(naert) in de Taïga.

Sedert enkele dagen is er geen contact meer met Hogan Beernaert die het bevroren Baïkalmeer wilde oversteken. Zondag moest hij in Koultouk aangekomen zijn. Ik weet wel beter, volgens mij is hij samen met Iwan Perestrovska, de nachtburgemeester en notoire zuipschuit van Koultouk, op reis naar de diepste krochtjes van de stad. Wedden?

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

8 maart 2009, Internationale Vrouwendag

Wat hebben Magda, Linda, Wendy, Brigitt’je, Carmen, Tine, Nadia, Jaklien, Christine, Marjan, Els, Debbie, Frieda, Maureen, Laurence, Annie, Elisa, Carine, Isabel, Marie-Ange, Christiane en Chantal met elkaar gemeen? Juist! Het zijn vrouwen, maar vooral, het zijn cafébazinnen. Mijn favoriete soort vrouwen. Tijd om hen eens in de bloemetjes te zetten. Laten wij een straat of plein omdopen tot “Cafébazinnenstraat” of “-plein”. Ik dacht aan de Vlasmarkt. Hier wordt toch geen vlas meer verbouwd of verhandeld, dus kunnen we net zo goed dat plein een andere naam geven. Dus, vanaf nu, het Cafébazinnenplein!

Wie niet akkoord gaat moet het maar laten weten en kan reageren via deze webstek.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

“…you gotta fight… for your right… to paaaaa-aaaaarty…”

Ooit al eens een woedende nachtburgemeester gezien? Nu ziet u er een. De wereld wordt eens te meer op zijn kop gezet. Stel u voor, men voert een puntensysteem in om de horecazaken hun nachtvergunning te kunnen afpakken. En dit terwijl iedereen van alles verzint om meer volk naar stad te lokken. Dit tart alle verbeelding.

Als nachtburgemeester verzet ik mij hier ten stelligste tegen. Ik pleit voor een puntensysteem voor omwonenden die te vaak naar de politie bellen voor futiliteiten. De stad is aan de levenden, wie complete rust wil hoort op het kerkhof thuis.

IK EIS HIEROVER EEN DEBAT!!!

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

“…paradise by the dashboardlight…”

Lang geleden dat ik nog eens in “the Craft” geweest was. “the Craft” is een cafeetje in de Gasstraat (vroeger de “Valentino”), opengehouden door ene Luc die de stiel geleerd heeft aan het station in K-stad. Al vanaf het eerste moment dat men binnen stapt, waant men zich in een videoclip van Meatloaf. Ja zeker, u staat er van versteld wat K-stad allemaal te bieden heeft na 23 uur. Lambrizering van aluminium carrosserieplaten, blacklights, monsterachtige figuren aan de muur en muziek om Erik van den “Deugniet” jaloers te maken. Luc, die immer goedlachs en beleefd is, nodigde me uit voor een wel heel speciaal weekend. Voor de eerste maal in K-stad: Cowboys- en Indianentreffen. In de Gasstraat dan nog wel, gans het weekend van de 10de januari 2009.

10 januari om klokslag 10u.

10u00.: Het 27ste Cavalerie van de U.S.Army komt te paard (en in uniform uit 1860) de Gasstraat binnen gestormt om vlak voor de deur van Luc halt te houden. Commander Williamson stapt af, groet de waard en krijgt luid applaus van de omstaanders (een bont allegaartje van hardrockers, indianenaanbidders, country&westernfans, KVK-supporters, cowboy-attributen verzamelaars, negers van in l’île M’bamu, motards, nachtburgemeester, notoire uitgaanders en uiterst verbaasde omwonenden!!!). Hij gebiedt zijn soldaten af te stappen en hun paarden onder de bomen ter rust te plaatsen.

10u15.: Een witte limousine van 7m lang, getooid met koeienhoorns op de motorkap en gevolgd door een karavaan Indiaanse krijgers in open ‘Cherokee’-jeeps en een Amerikaanse 30-tonner, komt de Gasstraat binnen gereden en stopt voor de deur van Luc. Uit de limousine stapt een Indiaans opperhoofd, gevolgd door zijn voltallige familie en de medicijnman. Het opperhoofd groet de waard en krijgt luid applaus. Hij gebiedt zijn krijgers uit te stappen, de ’Cherokee’-jeeps onder de bomen te plaatsen en vervolgens de 30-tonner uit te laden.

10u30.: De cavaleristen krijgen de opdracht om, vlak voor de deur maar aan de overkant, de mast te planten terwijl de Indiaanse krijgers ernaast hun totem oprichten. Daarna worden de tenten en de tipi’s opgericht.

11u00.: De vlag wordt gehesen onder het geschal van de klaroen.

Tijd voor de aperitief!!!

12u00.: Klaroengeschal, in de tent onder de bomen wordt het middagmaal opgediend: soep van ratelslang, kippenvleugels ‘Buffalo Bill’, maïsbrood met witte bonen in tomatensaus en bizonworstjes, vanille ijs met cactusvijgen in mezcal, thee en koffie. Hemels heerlijk.

Tijd voor wat actie!!!

14u00.: Vervaarlijk tromgeroffel: De Indianen op oorlogspad, de medicijnman bezweert de boze geesten, de squaws en de papooses in de tipi’s, “MC Lallende Bever” zweept de krijgers op, opperhoofd “Boerende Beer” tuurt in de verte met de armen gekruist: “Oeloeloeloeloeloeloeloeloeloeloe!”. De pijlen in aanslag.

15u00.: Klaroengeschal, “Aanvalleuh!”, daar komt het 27ste Cavalerie aangestormd, hier en daar valt er een van zijn paard, ze scheuren rakelings langs de felgekleurde Indiaanse krijgers en stormen verder naar de Leie toe. De eerste drie kunnen niet tijdig stoppen en hun paarden springen over de reling het water in. “Rechtsomkeert!”, een nieuwe aanval, tot aan de rotonde van de Recolettenstraat. “Rechtsomkeert!”, alweer een aanval…

16u47.: Klaroengeschal, “Terugtrekkeuh!”, het 27ste Cavalarie druipt flink uitgedund af, de Indianen strekken de armen ten hemel, “Woehaaaaaa!”, de medicijnman dankt de Goden, de squaws en hun papooses rennen hun krijgers tegemoet, opperhoofd “Boerende Beer” is overduidelijk een tevreden man, “Oef!”. Het 27ste Cavalerie likt zijn wonden.

Het wordt stilaan donker, de Indianen maken een vreugdevuur en roken de vredespijp met het 27ste Cavalerie, commander Williamson wordt helemaal groen en begint visioenen te krijgen, hij wordt naar zijn tent gebracht. De medicijnman prevelt enkele heilige woorden terwijl “MC Lallende Bever” onbegrijpelijke taal uitkraamt. Een na een komen ze stilletjesaan het café van Luc, die de handen reeds vol heeft, binnengestapt en in een mum van tijd zit het café vol pluimen en cowboyhoeden.

22u30.: Een omwonende komt de zaak binnengewaaid en begint luidkeels te roepen dat het er te luid aan toe gaat en hij bijgevolg niet kan slapen, de arme man wordt onderuit gehaald en, met pek en veren, buiten gedragen.

Het vuurwater begint te werken en een paar van het 27ste gaan op de vuist met een hardrocker, een neger en een Indiaan. Het pleit wordt, tot geluk van Luc, met een Duvel beslecht. “Boerende Beer” zet zijn klankkast open en werkt een flink kreunende boer naar buiten, daarbij zijn naam alle eer aandoende. Dat is voor “MC Lallende Bever” het signaal om zich meester te maken van de muziekinstallatie en aldus alle-verbeelding-te-boven-gaande muziek ten gehore te brengen. De medicijnman verkeert in opperste staat van levitatie en kan nog net op tijd van bij de ventilator geplukt worden, waarbij hij toch een schampschot oploopt.

23u57.: De medicijnman tracht de boze geesten te bezweren maar kan niet verhinderen dat, om klokslag 12u, de squaw van “Boerende Beer” binnentreedt om met priemende ogen te vragen waar hij blijft. Hij laat nog een flink kreunende boer en “MC Lallende Bever” zet de muziek nog wat harder. “Boerende Beer” kan, met behulp van de medicijnman, zijn squaw overtuigen en flink morrend gaan ze weer heen. Bij elke boer wordt de muziek nog wat luider gezet en het mag een wonder heten dat de politie niet ter plaatse komt.

04u58.: In een vlaag van complete teneergeslagenheid rent “Boerende Beer” naar buiten en begint, waarschijnlijk zonder het zelf te weten, de regendans te doen. “MC Lallende Bever” kan de muziekcomputer niet meer de baas en Luc acht de tijd rijp om het roer weer over te nemen. Samen met een behulpzame hardrocker en “Mokkende Kat”, de volslanke dochter van het opperhoofd, help ik hen (”MC Lallende Bever”, het opperhoofd en de medicijnman) naar hun tipi. Vol dankbaarheid geeft ze mij een tongzoen om van te smelten, om dan als een hazewind in haar eigen tipi te verdwijnen. Begint het nu wel te regenen zeker. Ik leg me in de tipi bij de medicijnman, hij geeft me nog een snoepje “…om lekker te slapen…” mompelt hij nog voor hij achterover valt en flink ligt te snurken. ’s Nachts krijg ik nog een visioen van “…volledig naakte ‘Dartele Hindes’ die achterna gezeten worden door tot-leven-gekomen totems met enorme fallussen…”, Tot opeens…

06u00.: Klaroengeschal, “Opstaan!”.

Miljaaaar…, kan hij nu echt niets beters verzinnen, geen enkel respect voor de uitgaanders. Het blijft opvallend stil in de tipi’s, ik draai me nog even om.

10u00.: Klaroengeschal, tijd voor de zondagsmis. Dat is al een meer aanvaardbaar uur om op te staan. Luc serveert koffie en boterkoeken, heerlijk! Maar gaat die man dan nooit slapen?

12u00.: Klaroengeschal, tijd voor het middagmaal: gebakken kip met perziken en kroketten.

14u00.: Klaroengeschal, tijd om op te breken, de vlag te strijken en met de noorderzon te verdwijnen. Het 27ste Cavalerie, onder leiding van commander Williamson, vertrekt terwijl de medicijnman een lied aanheft: “…yeha noha, yeha noha…”.

16u09.: De totem wordt neergehaald en de tipi’s opgeborgen. “Boerende Beer” en “MC Lallende Bever” worden in de limousine gehesen en de karavaan vertrekt naar het westen. Van “Mokkende Kat” krijg ik nog snel een vurige tongzoen alvorens ze in de limousine glipt, en van de medicijnman nog een paar van die ‘…snoepjes om lekker te slapen…’.

“…yeha noha, yeha noha…”, tot ziens in North Carolina!!!

Bij deze bedanken we Luc voor dit schitterend feest dat men ons alweer niet meer kan afnemen en waarmee nog maar eens bewezen is dat de thuisblijvers ongelijk hebben.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

“…draai dan nul vijf negen vijf zes vijf twee vijf zes…”

Alweer een nieuw fenomeen dat de kop op steekt in het Kortrijkse socio-culturele leven: de Belbusvrienden. Je vind de adepten ervan in diverse café’s zoals de “Plaza”, “Oprit 234″, de “Expo”, de “Blauwe Poort”, de “Drie Hofsteden”, ‘t “Pleintje” enz. Het zijn schijnbaar doodgewone mensen, doch ieder van hen heeft of kan toch iets speciaals, zeer boeiend. Mijn aangeboren antropologische nieuwsgierigheid doet mij telkens weer nieuwe mensen met al hun (on)hebbelijkheden ‘ontdekken’. Ze komen van uit de verste hoeken van Hoog Kortrijk en aanpalende randgemeenten met de Belbus, bestuurd door ‘Fredje Vitesse’, aan Kinepolis aangedonderd en verspreiden zich dan via de “1″ en de “12″ richting Centrum. Hier en daar stapt er dan eentje af en allen stappen ze dan weer op om om 20uur de laatste Belbus terug naar huis te nemen. Leuk om te ervaren dat elk nieuw initiatief van de overheid op zich weer nieuwe fenomenen teweegbrengt. Nachtburgemeester steunt van harte dergelijke initiatieven en hoopt dat de Belbus nooit afgeschaft wordt omdat hij mensen op de been brengt, nieuwe vriendschappen doet ontstaan en de café’s van nieuwe klanten voorziet. Het is nu wachten tot de fameuze ‘Cirkel lijn’ wordt geïnstalleerd en zien welk volk dat op de been zal brengen. Ik kijk er alleszins al naar uit.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

“Baie leuk berigjie vanuit daar sy die verre Kaap.”

Vorige week mocht ik een ‘berig’ ontvangen van ons aller Alfie Skoorfoeters uit Bloemfontein met een ‘baie leuke boodskap’. Alfie kijkt met veel genoegen terug op zijn reis door de Lage Landen bij de Noordzee alwaar hij heenreisde ‘om die geur van se wortels op te snuif’. Inmiddels is Alfie ook ‘nagburremeester’ van zijn geboortestad geworden en brengt hij alle Bloemfonteinders bij wat hij hier ‘gesien en gehoor het’. In Bloemfontein is er geen gebrek aan ‘uytgaansgeleëntheid’ en daarom nodigt hij ons allen uit om zijn stad met zijn uitgaansleven te bezoeken. Verder weet hij te vertellen dat hij ‘baie fortuinlyk es’ om terug thuis te zijn niettegenstaande hij toch een en ander zal missen. ‘Biltong’, ‘boerewors’, ’spiesjie volstruisbrokkies’ en ‘maalvleisballetjies’ zijn enkele van Bloemfonteins lekkere specialiteiten maar Alfie mist ‘die rooiworstjies van bij die Arabiese sakemans’ in de buurt van de Zwevegemsestraat. Verder bedankt hij eenieder die hem onderdak, spijs en drank, leute en plezier verschafte en kijkt hij uit naar onze komst om ‘hem met een besoek te vereer’.

Baie veel groetjies van uit daar sy die verre Kaap!!!

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

De Kortrijkse nachtburgemeester Adelbert op “De Stoel” bij Luc Demiddele in Het Kortrijks Handelsblad van 16 januari 2008.

Bart Algoed is alias Adelbert de officieuze Nachtburgemeester van Kortrijk

Bart Algoed werd geboren in Kortrijk op 20 september 1963. Hij woonde als jongeman in de Leiestraat en batte later lange tijd het populaire café ’t Fonteintje aan de Handboogstraat uit. Hij probeerde ook even zijn geluk in Portugal maar woont nu met echtenote Martine Deleersnyder aan de Maraillestraat, 50 in Outryve. Hij is Nachtburgemeester van Kortrijk en kenner van de lokale horeca.

“Vol buitenmaatse ideeën”

Hij is een volbloed Kortrijkzaan maar woont in Outrijve. Hij is zelfstandig schilder en kunstenaar. Maar Bart Algoed is vooral de officieuze Nachtburgemeester van Kortrijk en brengt daar via zijn blog verslag van uit.

U heeft meer dan één favoriet zitje ?

“Mijn eerste is eigenlijk een ligje : mijn hangmat, die ik in Brazilië ontdekte en van daar meebracht. Daarin moet je voor niks moeite doen, zelfs niet om recht te zitten. Dat is echt om te luieren. Maar het meest inspiratie doe ik eigenlijk op achter het stuur van mijn wagen.”

U trok niet toevallig naar Brazilië, u spreekt zelf een aardig mondje Portugees.

“Ik werkte een aantal jaar in Portugal en heb daar de taal geleerd. Ik werd het horecaleven hier beu en wilde mijn geluk in het zuiden beproeven. Frankrijk leek ons te chic en in Spanje zijn er al te veel Belgen. Dus werd het Portugal. Of ik daar iets ontdekt had ? Neen. Geloof het of niet : ik pakte de kaart van Portugal en een vogelpik en zo bepaalden wij onze bestemming. Wij verkochten hier have en goed om daar een zaak uit de grond te stampen.”

En nu bent u rijk teruggekeerd ?

“Het omgekeerde is waar. De huren zijn nochtans belachelijk laag daar. Voor amper 50 euro per maand kan je in Portugal al een deftig iets huren. Maar je valt dan weer achterover van de hoge overnameprijzen. Voor zo’n goedkope zaak moet je daar 2.500 tot 50.000 euro neertellen. Zelfs voor een leegstaand café! Dat was dus niet haalbaar voor ons en zo ben ik daar begonnen als publiciteitsschilder. Wat eigenlijk tegenviel en dat komt vooral omdat ik in het begin de taal niet kende. Uiteindelijk raakte het geld op en moesten wij terugkeren. Maar het was niet van harte.”

Hoe kwam u dan in Outrijve terecht ?

“Simpel : wij zochten een goedkope woning en hebben die daar gevonden. Maar ik ben toch nog altijd het meest in Kortrijk. Ik heb hier het meest werk als schilder, als kunstenaar en natuurlijk schuim ik als Nachtburgemeester de kroegen af.”

Eigenlijk bent u niet officieel Nachtburgemeester ?

“Klopt, Geert Vandepitte is de officiële burgemeester. Maar toen Walter Maes op zijn site ‘Het Verdriet van Kortrijk’ een oproep deed, meldde ik mij meteen aan. Ik vond dat ik meer kende van het nachtleven dan Pitje en zo werd ik uiteindelijk de officieuze Nachtburgemeester. Verslag over mijn nachtelijke escapades kan je regelmatig vinden op Walters site.”

Hoe kent u zo goed het lokale horecagebeuren ?

“Ik baatte zelf tien jaar café ‘t Fonteintje uit aan de Handboogstraat. In 1996 verhuisde ik naar café Het Ornament in de Brugsesteenweg. Maar ik hield het al snel voor bekeken. De reden ? De veel te rigide reglementering. Je moet nu bijna hotelschool gevolgd hebben om in België een croque monsieur te mogen verkopen. Vandaar de beslissing om naar Portugal te verkassen.”

Maar Kortrijk kent u wel op uw duimpje ?

“Zeg dat wel. Ik groeide op naast de bib in de Leiestraat. Wij woonden ook op Sint-Jan, aan de Reepkaai en in Heule. Mijn vader, Romaan Algoed, was daar in het zwembad ondermeer trainer van de Heulse Bevers, waar Brigitte Becue ooit begon.”

U bleef ook nog naast de horeca actief ?

“Ik kreeg een opleiding in de schildersschool in het VTI en ben eigenlijk nooit gestopt met schilderen. En ook nooit met kunst. Ik zit trouwens vol buitenmaatse ideeën. Nu broed ik op een zestal vrij concrete projecten die ik zo snel mogelijk wil realiseren. Eén daarvan is Groeiende Stad. Ik dacht eerst aan objecten die op elkaar gestapeld worden op een rotonde. De vormen moeten de stadsgroei symboliseren. Maar men besliste om geen kunstwerken meer te plaatsen op rotondes. Het idee is echter niet opgeborgen. Ik overlegde al met de burgemeester, die dat wel zag zitten. Ik moet alleen sponsors vinden daarvoor, omdat het project anders te duur uitvalt voor mij. Ik dacht aan een bedrijf per object.”

U kantte zich ooit zelf tegen de kunst in de Paardenstallen ?

“Ik noem mij zelf ook een conceptueel kunstenaar. Maar dat koord- en buisgedoe - als introductie voor kunst in het nieuwe AZ Groeninge - vond ik er toch ver over. Dan is mijn atelier ook een kunstwerk !”

Bent u liefst schilder, kunstenaar of Nachtburgemeester ?

“Als ik mag kiezen, dan toch liefst kunstenaar. Ik denk dat kunst een beetje een familietrekje is. Karel, mijn oudste broer, is muzikant bij verschillende groepen, ondermeer bij Koen De Cauter. Dan volgt Eric, die kunstschilder is in Italië. En ook Bruno is artistiek bezig. Hij schildert eveneens en vervaardigt ook sculpturen. Ik ben de jongste en ben ook al van jongsaf aan bezig met schilderen en kunst. Ik doe de meest verschillende dingen. Zoals bijvoorbeeld het kaartershuisje aan het Plein in Kortrijk.”

Luc Demiddele

Redacteur Kortrijks Handelsblad

Doorniksewijk 83B, 8500 Kortrijk

Tel. 056 27 00 34 - gsm 0474 61 04 15

E-mail luc.demiddele@roularta.be

“…shake that ass, shake that ass…”

24 oktober, Nationale Knuffeldag, prima dag om een café in te wijden, dacht ik bij mezelf. De daad bij het woord voegende, trok ik richting “Koeiemart“, daar is nog heel wat potentieel. De “Promenade” leek mij de geschikte stek want enkele maanden geleden berichtte ik reeds dat zich hier, bij Claire, een knuffeleiland had genesteld. Claire was reeds vertrokken naar andere knuffeloorden en dus werd ze vervangen door Veroniek, bijgestaan door Christine (van café “Bavikhove” geweest). De muziek halfzacht doch hoorbaar, hing er een opgewonden sfeer. De mannen reeds halfdronken aan de rechterkant van de toog, de vrouwen ook al halfdronken aan de linkerkant van de toog. Het publiek bestond uit ex-kroegbazen en -bazinnen, ex-notoire uitgaanders, horecamedewerkers, Habbekratsers*, Mr Baba (van in ‘t Pleintje!), Madame Tiffanny (die half Frans sprak omdat dat sjieker staat), een ex-bajesklant zonder tanden, een verkoper van vliegtuigreizen, Saïd “van op den buiten” en nachtburgemeester. Een puik allegaartje om Nationale Knuffeldag te vieren. Saïd “van op den buiten” vertelde me hoe hij ooit, tientallen jaren geleden, van uit Marokko vertrok en hier moederziel alleen toekwam met zijn valieske en zijn werkvergunning om er te gaan werken in de Prado. Niemand had hem ooit gezegd dat men hier Nederlands spreekt, dat de meiskes hier roken en drinken en rondlopen met blote armen en benen, maar daarom nog geen hoeren zijn, dat men hier zwijnenvlees eet, dat men hier mag zeggen wat men wil, en nog meer van die aardse geneugten die blijkbaar verboden zijn in “vrome streken”. Niemand had hem dat ooit verteld en dus kwam hij hier terecht in een, voor hem, totaal vreemde wereld. Nu ja, het was in België gaan werken of 3 jaar in het leger om dan in de Westelijke Sahara te gaan strijden tegen het Polisário Front. Ik zou óók weten wat gekozen. Hij vertelde verder dat hij dus “Vloms” geleerd had in ‘t fabriek, en zich verder heeft aangepast door op café te gaan. Hij drinkt bier, eet varkensvlees, bekijkt de vrouwen nu uit een ander oogpunt, gaat niet meer naar de moskee, leest Vlaamse gazetten, kijkt naar de Vlaamse televisie en vindt vooral dat zijn leven geslaagd is. Wie ben ík om hem dat tegen te spreken? Ondertussen was de bajesklant zonder tanden aan het vertellen over zijn “verre reizen” terwijl de verkoper van vliegtuigreizen lucht aan het verkopen was. Ze werden regelmatig in de rede gevallen door een Habbekratser die het ook al allemaal meegemaakt had. Madame Tiffanny zat regelmatig in het ijle half Franse zinnen uit te kramen en Mr Baba (onverbiddelijke zoener, meesterknuffelaar en Duveldrinker met stamboom!) beaamde alles terwijl hij rustig van zijn Duvel dronk. Aan de linkerkant ging het er wat rumoeriger aan toe en dat kwam vooral door Svetlana, een boom van een meiske, met een stem als een klok. Ze was kamionchauffeur, lesbisch, van Oekraïense afkomst en in een vorig leven man. Geen wonder dat ze op Joestenko leek. Het gezapige toogleven ging rustig verder zijn gangetje met nu en dan een toernee general, tot plots de deur openging en Patricia binnen kwam. Patricia, 45, blond, mooie tanden, bloot buikje en prachtige benen die van onder een veel te kort rokje kwamen. De rechterhelft van de toog verstomde en de blikken werden ten hemel gericht omdat ze zoveel schoonheid niet meer aan konden. Svetlana daarentegen trok met een bulderende “Hahaa…” Patricia tegen zich aan en gaf haar een flinke knuffel zoals alleen kamionchauffeurs dat kunnen. Daarna kwam Mr. Baba aan de beurt, want hij is tenslotte meesterknuffelaar en onverbiddelijke zoener bovendien. Iedereen werd gekust en geknuffeld door Patricia en niet in het minst mezelf want we hadden elkaar al 20 jaar niet meer gezien. “Aaah, j’ aime bien quand on se queneuffle…” stamelde Madame Tiffanny in het ijle. Mr. Baba beaamde en ze werd door hem nog eens “gequeneuffleerd”, het was tenslotte Jour Queneufflière National. De sfeer begon al flink te verhitten en werd nog meer opgewonden toen “…i love it when you feel like getting nasty…” van de “Scissor Sisters” door de luidsprekers klonk en dus de volumeknop een flinke draai kreeg. Dat vraagt om een toernee general, en toen ging het hek helemaal van de dam. Patricia kon niet meer stil blijven en begon haar prachtig lijf te kronkelen op de dansvloer. Ik werd uitgenodigd tot de dans en liet me dus eens flink gaan. Plots werd ik “van langs achter” gegrepen door een paar mannenhanden die van Svetlana bleken te zijn. Hoewel lesbisch, bleek ze toch niet vies te zijn van een mannenlijf en ze betoonde zich een meesterswaffelaarster. De sfeer werd nu nog meer opgewonden en er werd gefluisterd dat Patricia sliploos onder haar veel te korte rokje zat en bijgevolg blootkonts door het leven stapte. Saïd “van op den buiten” gaf handjeszwaaiend toe dat hij wel een mooie vrouwenkont lust. Mr. Baba beaamde en dronk nog eens rustig van zijn Duvel. Wie ben ík om hen dat tegen te spreken. De vele toernee generals noopten me toiletwaarts te gaan en dat deed ik dus. Bij het handen wassen werd ik door Patricia verrast en besprongen en ze gaf me een tongzoen om van te duizelen. Ik vroeg haar of het waar was dat ze sliploos en bijgevolg blootkonts onder haar veel te korte rokje zat, en dus werd ik getrakteerd op een privéshowke. Ze glimlachte naar mij, duwde me achteruit, draaide zich om, stak haar kont achteruit, zwaaide er wat mee en trok vervolgens haar veel te korte rokje omhoog…, o jee.  Inderdaad, geen slipje!!! …maar wel een string. Ik werd nog wat geswaffeld en toen werden we onderbroken door de waardin met de woorden: “…en geen vuile spellekes op ‘t WC hee!!!…”. Allee vooruit, dan maar nog nen toernee general, zeker? Mr. Baba beaamde en dronk nog eens rustig van zijn Duvel.

Bij Veroniek in de Promenade op de “Koeiemart”, een knuffeleiland in een boze wereld.

Oftewel: Un café qui se lesse queneuffler (dixit: Madame Tiffanny).

Alle dagen open vanaf 11u00. Elke vrijdag en zaterdag dansavond. Op 7 februari 2009 is er een speciale “country”-avond.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

*Philippe Vlerick en Ignace Gheysens (Vlerick complice in de VZW Habbekrats 4-oktoberzaak) bijgestaan door de twee legendarische Kortrijkzaanse Schonen Tine en Vive, die de kroeggangers verlustigden en de nachtelijke zwerfkat ‘Heisse Patricia zonder broek’ deden vergeten.

 De Oppernar van het Stadhuis

Stront aan de knikker!

Marianne van den “Eiriekedeirie” is in alle staten. Ze is niet te spreken over de houding van burgemeester Steffy en die van Foruminvest. Ze zouden hun toezegging om een rechtstreekse doorgang van “K” naar de kelders van “Eiriekedeirie” te realiseren ingetrokken hebben, en daar is ze helemaal niet mee gediend. Officieel is er geen ruimte meer in het budget, doch er doen geruchten de ronde dat er wel een rechtstreekse doorgang zou gerealiseerd worden naar de winkel van Rahman in de Zwevegemsestraat. Dat doet Marianne vermoeden dat er meer aan de hand is. Als je het mij vraagt: Stront aan de knikker, of zoals een goedbedoelende voetbalpresentator het ooit verwoordde: Kaká blijft aan de bal plakken.

Wij zullen echter niet nalaten om Marianne zo nu en dan een bezoekje te brengen.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

De free flow of information van het genootschap der Kortrijkse Vuilspuiters transformeert het gerucht over een rechtstreekse doorgang naar de kelders van Eiriekedeirie. Deze doorgang wordt vervangen door een rechtstreekse geldbuis van Foruminvest naar secret kelderkluizen aan Damkaai numero zeven.

“…and i just need some sugar on my plum, plup plum…”

Wegens de “Grote Werken” in K-stad heeft de uitbater van mijn favoriete pitatent er de brui aan gegeven tot september 2009. Dan zal hij terug opendoen, althans dat beweert hij toch middels een briefje dat aan de ruit hangt. Ik moest dus dringend op zoek naar een nieuwe tent voor de smakelijke snelle hap. Niet ver daar vandaan had ik al beet, ook in de Zwevegemsestraat aan de overkant: “Snack Oriental“. Veelbelovend, gezellig, proper en achteraan de zaak een afdeling zoet gebak om de zoetekauwen onder ons te doen verbleken van de goesting, lekkere muntthee inbegrepen. De kaart ziet er ook veelbelovend uit, en allemaal voor geen geld. Wat echter mijn meeste aandacht opeiste was de rubriek “tajines”. “tajine met kip”, “tajine merguez”, “tajine royale”, maar ook “tajine met pruimenvlees“. Dat ik dát nog mag meemaken. Zou dat het vlees van de pruim van Aphrodite zijn? Ga gerust eens proeven, ze zijn nog vriendelijk ook.

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Aan alle uitgaanders heil!

Nachtburgemeester was een week op non-actief gezet wegens hevige krampen aan de buikspieren na het in een deuk schieten bij het genieten van de spijskaart van een leuk eethuisje ergens in het zuiden bij onze op-onze-kosten-levende-medelandgenoten. Mijnheer en mevrouw Hamkaas deden me van mijn stoel vallen, ik verslikte me in een stuk Skandinavische ananas, het Amerikaanse net deed me de das om, gemengd van het hoofd was er te veel aan en de Plotselinge Dode Gueuze was lauw en bezorgde me de behoefte aan Imodium. Ik verwed er de fluit van Champagne op dat je bij het woord ”Casanova” al niet meer kan.

Geniet mee van deze prachtige Belgische specialiteiten!

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester
Tel. + 32 (0)473 801 496
Adelberto@telenet.be

Maandagmorgen, niets te doen, en dus prima gelegenheid om nog wat café’s in te wijden. Echter niet zonder eerst langs de Maandagmarkt om te gaan. Daar staat sedert enkele maanden de Koffiequeen, oftewel Dorine met haar koffiekraam. Een prachtig vehikel, zowel Dorine als haar koffiekraam. Uit haar caravan tovert ze de meest uiteenlopende heerlijke warme drankjes: “Tralalakoffie”(een koffie met veel tralala aan, of wat had je gedacht?), koffie met diverse “smaakjes”(speculoos, praliné…), “capucino’s”(in Italië “café belga” geheten), koffie met “drankjes”(whiskey, Amaretto…), enzovoort. Nachtburgemeester steunt van harte initiatieven die zich ten dienste stellen van diegenen die te lui zijn om zelf ontbijt klaar te maken na een avondje stappen, en dus kunnen diegenen die op zondag op stap gingen nu zonder veel moeite koffie genieten op de markt terwijl ze hun boodschappen doen. Dorine haar koffiekraam begint al aardig op een cafeetje te lijken en dus kan men het lukken dat men vrienden en kennissen ontmoet aan het leuke caravannetje. Geen pinten maar wel koffie’s, prima startschot om op stap te gaan en nog wat café’s in te wijden. Op naar de “Koeiemart”!!!

Adelbert, kunstenaar/nachtburgemeester

www.koffiequeen.be

P.S. Dorine en haar kraam zijn te huur op al uw feestjes, festijntjes en festivalletjes.