Dag Walter,

voor geen andere reden dan dat het vandaag gedichtendag is heb ik dit gedicht deze week gemaakt, zoals we weten heeft powezie bijna geen reden van bestaan doorheen het ganse jaar - of het zou moeten zijn dat iemand trouwt of alweer doodvalt - maar op de gedichtendag is dat anders, op die dag (vandaag) leven wij met zijn allen voor een dag in het geschreven woord. Waar of niet? Vandaar deze bijdrage.

Hartelijk gegroet,
Peter Van Synghel

yes we can

en vraag niet hoe kan
maar vraag wat jij kan
uitsparen of bijdragen

Dag Walter Maes,

Zonet hoorde ik op de informatieradio iemand die preventief zijn ‘antibioticaoverschotten van het voorbij jaar’ innam en zo komt het dat deze nooit last had van de griep die ons lieflijk land splitst in zij die griep hebben en zij die geen griep hebben.
Hij wist wel beter.
Zo’n man wordt op zijn wenken bediend, zolang het betaalbaar blijft.

Nee de werkelijke gekheid die is alleen in gedichten te vatten.
Dat is ook een mening.

Hartelijke dank,
steeds met genoegen,
Peter Van Synghel

light

ik koop een nieuwe fles limonade
omdat de oude uit is
de bedenking makend dat het er niet toe doet
zolang we gezond blijven
zo low-fi is deze limonade
altijd verkrijgbaar als vredesdrank
om de vrede doordeweeks te vieren
in andere stukken koelen ze hun woede
bij een glas limonade en is
een anderhalveliterfles geen evidentie
maar zij hebben minder te vieren
dus is het toch weer rechtvaardig

AZ Groeninge

(ter inhuldiging van het nieuwe ziekenhuis)

Men heelt er grootheidswaan, artrose

versleten heupen, klaplongen en griep

ook polsfracturen, schurft, myxomatose

bloemkooloren, hoest, acute horlepiep

klier- en plankenkoorts, tuberculose

chronische syncopen, vrouwenallergie

chineesrestaurantsyndroom, plasmose

skiduim, tenniselleboog en voetbalknie

men heelt er bakkersastma, rijmneurose

HIV, ADHD, ADSL en uniformfobie        

te kleine borsten, stress, gespleten pose

klonterkont of constipatie, boulemie

lintworm, gasophoping, darmviscose

ebola en hyperstrofische myopathie

ziekte van Tetitatutis, sterfpsychose

terminale madenangst, postume anorexie.

© Rik Dereeper

Hierbij wens ik alle Kortrijkzanen deugddoende eindejaarsfeesten. Op naar 2009!

HABEAS CORPUS
 
Met gepaste trots kan ik u meedelen dat ik door de franstalige gemeenschap van dit land als ENIGE nederlandstalige schrijver uitgenodigd ben om een bijdrage te leveren aan de prestigieuze tentoonstelling HABEAS CORPUS, die loopt van 23 oktober 2008 tot 30 november 2008 in het kunstencentrum Le Botanique in Brussel. Mijn gedicht Bukake zal er te lezen zijn naast het werk van de internationaal vermaarde Waalse kunstenares Laurence Dervaux. Tijdens de tentoonstelling verschijnt een boekwerk met foto’s van Bruno Lestarquit in combinatie met teksten van de auteurs. In het boek, uitgegeven door Le Botanique samen met het Maison de la Culture de Tournai worden nogmaals vier van mijn gedichten gepubliceerd. De deelnemende kunstenaars en auteurs zijn:
 
Nathalie Amand / Otto Ganz - Stephan Balleux / Nicolas Ancion - Ulrike Bolenz / François Delvoye - Dany Danino / Laurent Courtens - Laurence Dervaux / Peter Wullen - Jacques Dujardin / Rony De Maeseneer - Patrick Guaffi / Colette Nys-Mazure - Morgane Le Guillan / Jacky Legge - Mireille Liénard / Jean-Pierre Denefve - Jean-Claude Saudoyez / Françoise Lison-Leroy
 
“Habeas Corpus”, Ed. Maison de la Culture de Tournai, LaGalerie.be, Centre Culturel Le Botanique Bruxelles, Bruxelles 2008, DL 2002/4102/2.
 
Peter Wullen
Kortrijk 20.10.2008
 
http://peterwullen.blogspot.com/

Auteur zijn?

Als mieren wervelkringelend mijn hersenen belopen

de woorden van mijn evenmens vervagen tot gefluister

snap ik de wereld niet en evenmin de verhalen van

zin en onzin in boekjes bladzijden uitlopend over

de rand van het toelaatbare is dat schrijven? auteur zijn?

ik walg van die bedoening en ontvlucht ze constant voor

andere oorden waar mijn denken verdrinkt in prozac

mijn bloed zich dunnetjes mengt met lichtlopend asaflow

en desalniettemin kan ik het niet laten het genot

in de kiem te smoren de angst te doen zegevieren

over het ongewoon banale van het dagelijkse

leven ik broed een ei uit nieuw boek met nooit gevraagde

woorden regels zinnen waar geen mens op wacht tenzij

ik zelf mijn spiegel mijn libido mijn alter ego

ja ja ik besef het weer ik stop ermee ik wil het niet

nog maar eens ondergaan tot eigen eer vergane glorie.

Thierry Deleu, brons stadsdichter Kortrijk

Dochterlief

Zoals een  juffie dat met mandjes melken gaat,

zo zeul jij lekke emmertjes vol dromen mee.

Je brengt me keer op keer een lege liter zee

wanneer je morsend waggelt op de ruggengraat

van deze golfbreker. In wankel evenwicht

ontwijk je dijen en seizoengelegen lijven.

Ik lig windstil, mijn kind, maar jij wil blijven

brengen. Pas op! Je struikelt haast uit dit gedicht

recht in mijn armen, wiegend in  mijn langste zin.

Je glimlach wordt een omgekeerde regenboog

zodra ik ijs beloof. We gaan de dijk omhoog,

de wereld in. Zon, zand en slagroom op je kin.

Rik Dereeper, stadsdichter Kortrijk