HorecaSol vzw in Kortrijk.

Wie ben ik ?

Mijn naam is Bogaerts. Lode Bogaerts. Broer van Wilfried. Wilfried was ooit een van de grappigste gemeenteraadsleden uit de Kortrijkse petite histoire. Zelf ben ik een ietwat vereenzaamde late vijftiger. Ken alle tweehonderd zevenenzestig Kortrijkse café’s bij naam plus naam en lapnaam van hun baas en vooral bazin. Café ‘Bloemfontijn’ is mijn stamkroeg. Ik ben een geboren en getogen blanke Zuidafrikaner met Westvlaamse roots maar sinds zo’n jaar of dertig verbannen in Kortrijk of all places. Ik heb de Kortrijkzanen iets te vertellen en iets bieden. Als would-be bruggepensioneerde zwem ik voor de rest van mijn dagen in een oceaan van vrije tijd en aldus vond ik een nieuwe horecaklub uit : de éénmansklub ‘HorecaSol’ vzw !

Ludieke Dallas fietstocht verontrust blijkbaar de Kortrijkse Euromiljardairs

Zaterdag aanstaande 3 juli organiseert PVDA-Kortrijk een ludieke fietstocht met deelname van Tine Van Rompuy en Ann De Baetzelier. Tijdens die route doorheen de landelijke omgeving van Kortrijk willen we even halt houden bij een aantal villa’s, kastelen, SM-kelders en manoirs van plaatselijke Euromiljardairs en hun maîtresses. We brengen o.a een bezoek aan het kasteeldomein van durfkapitalist pur sang Christian Dumolin (141 mandaten) en aan de versterkte manoir van Philippe Vlerick, ex-manager van het jaar, vzw Habbekrats conspirator, mentor en toeverlaat van tal van gewetenloze ondernemers, heeft nauwe kontakten met Filip de Belgique en Tsjefaan De Clerck en het respekt is wederzijds. Na de kastelentocht door Zuid Kortrijk en de Wolvendreef stappen we af om bij te praten bij enkele leden van de Kortrijkse elitekliek die er toe doen, met name Tsjefaan De Clerck aan Damkaai zeven, Ignace Gheysens (Vlerick Vastgoed loopjongen en professionele omkoper en netwerker, stroman vzw Habbekrats), Jan Deleu (geheim boezemkameraadje van Mine De Jaegere), Arne Quinze (conceptuele charlatan), Karel Debaere (Leiedaldirekteur op zijn retour), Saskia Soete-De Boosere (hoofdentraîneuse op Kortrijk Xpo), Vincent Van Quickenborne (Anouk’s place) en we eindigen oog in oog met een kruik gekoelde St Pol in huisje numero tien van ‘t Begijnhof. Heerlijk !

Bedoeling is aandacht te vragen voor de www.miljonairstaks.be die de PVDA op de politieke agenda heeft geplaatst. Die zou toelaten, mits een bijdrage van 95 % op de allergrootste fortuinen, de proletarische basse classe te ontzien bij de komende saneringsronde.Vorige week ging in het Waasland de eerste uitgave van deze miljardairsroute van start en er werd gefietst langs het onmetelijke landgoed van onder meer Jan De Clerck (kozijn van Tsjefaan van de beruchte Beaulieu-fraudeursfamilie). De tocht veroorzaakte heel wat deining toen bleek dat de nationale Privacycommissie was ingeschakeld en persartikels de miljardairs opriepen om “volgende zaterdag hun versterkte burchten en landgoederen gesloten te houden, de ophaalbruggen op te halen en roekeloze bezoekers met pitbull’s en kalashnikovs af te weren” En een plakkaatje te zetten “Armed response”. Er werd echter niermand lastig gevallen, er werden geen vrouwen of minderjarige dochters bepoteld of ontvoerd en de brandkoffers met zwart geld werden niet geplunderd. De fietstocht verliep langs de gekende knooppuntenroute en om de dekadente rijkdom van de Euromiljardairs te beschrijven hadden we genoeg aan onze undercover agenten die nog opgeleid en getraind werden door de KGB. Hoe kan men trouwens de privacy van dit superrijk geparfumeerd krapuul schenden met hun optrekjes die aan het oog onttrokken zijn door bossen, bermen, grachten, omwallingen, elektrische prikkeldraden, muren en ophaalbruggen ? Zonder dan nog te spreken over hun Appenzeller bankrekeningen die hun echte fortuinen afschermen. Daar weet Tsjefaan De Clerck alles over. De oude jachthaven van Cannes, Pier-re Yserbyt, de Mipim beurs, Foruminvest, de Moffen, vzw Habbekrats…

Sommigen proberen ons wijs te maken dat dit een kunstwerk is.

Volgens de maker, Louis de Cordier, is deze “buik” in dialoog (aan het klappen) met het gerechtsgebouw, en zegt : ik ben een open huis, iedereen mag bij mij binnenstappen, er is slaapruimte en berging voor uw bagage!

Is dit nu kunstig of onnozel!!! Maak uw keuze.

Maar na diepgaande en moeilijke opzoekingen ben ik de ware identiteit, herkomst en de bedoeling van dit gedrocht te weet gekomen.

Het gaat hier namelijk over de transportmodule “IPSILON” waarin het brein van Professor Gobelijn gevestigd is.

Wie kan profiteren van het brein van Gobelijn is superintelligent, zonder wordt hij superdom. Geconsulteerde werken en bronnen die dit bewijzen zijn terug te vinden bij Jommeke & Filiberke van Jef Nys.

‘Luc du sjausee de Gang de Soetense Meulen’

Luc Vandenbogaerde

‘Buik’ van Kortrijk verwoest !

Ziehender Gauner verwoesten kunstwerk ‘Buik’ voor het gerechtsgebouw.

Ziehender Gauner van het doortrekkerskamp voor vliegende roversbenden aan de Kromme Olm staken vrijdagavond een sculptuur in brand op het voorplein van Gerechtsgebouw II in Kortrijk. Het kunstwerk (!?) is totaal verwoest.

Het ‘artistieke werk’ dat vrijdag door Ziehender Gauner in de fik gestoken werd, bevindt zich op de site van de Kortrijkse rechtbank in de Beheerstraat numero 41. De pompiers die op dat moment toevallig niet met een ingehuurde nymfomane of met christenvrouw Christine Depuydt aan het rotzooien waren kwamen aangestormd maar helaas de ‘Buik’ (zo heet het sculptuur van de artistieke charlatan Louis De Cordier) was al in rook opgegaan.

Toen destijds bij het opmaken van het ontwerp van het nieuwe gerechtshof het kale voorplein moest opgevuld worden, werd door Regie der Gebouwen, Tsjefaan De Clerck en de ontwerpers S. Beel en A. Bossuyt beslist een grote zak dukaten te gooien in de hoek van de ons-kent-ons ‘artistieke’ kameraad Louis De Cordier. Het ‘kunstwerk’ van deze eminente kunstoplichter en poenpakker bleek uiteindelijk perfekt te passen in de dure diezijnfilosofie van Tsjefaan en zijn akolieten. Het moest weer lukken.

‘Buik’ werd op 2juni 2004 onthuld. Het voorplein situeert zich iets boven het niveau van het voetpad en benadrukt de laagdrempelheid en vredelievendheid van het gerechtsgebouw. Dat open en minzaam karakter van het gebouw wordt door de Buik van De Cordier geaccentueerd en elkeen met kalashnikov of houthakkersbijl in aanslag kan in de ‘Buik’ het gebouw binnensluipen.

Louis De Cordier zei er toendertijd het volgende over: “Architecturaal gezien is het een draak van een installatie maar we moeten het zien als een module voor één, maximaal twee personen, met een slaapruimte, een wapen-en cocaïneopslagplaats, een urnineerruimte en een stockage voor de buit.” Daklozen, Ziehender Gauner en kansarmen overnachten er geregeld.

Het nieuwe gerechtsgebouw verliest met de brandstichting nog wat van zijn pluimen. De toegang met gewapende betonplaten is door veelvuldig zoutgebruik uitgekankerd en het gebouw zelf staat al maanden gestut. Een deel van het plafond is naar beneden gevallen. Twee vrederechterkes konden net op tijd opzij springen. Een paar weken geleden werd een vrederechterke die het niet al te nauw nam met de appreciatie van een Marokkaans schijnhuwelijk met een machete van twee meter lang bedreigd.

Volgens goed ingelichte bronnen (Nieuwsblad) werkte de ‘Buik van Kortrijk’, volgens ingewijden een schunnig meesterwerk, zodanig op de zenuwen van de Imam van Attakwa dat hij diskreet kontakt heeft gezocht met de Ziehender Gauner van de Kromme Olm en met twee professionele Albanese huurlingen. In brand steken terwijl de pompiers met een nymfomane aan het vozen waren was de elegantste oplossing. Het leven van de ontwerpers zou voor één keer gespaard worden.

Kortrijk is binnengetreden in het tijdperk van het spektakel. We worden overspoeld door belachelijke afbeeldingen en zogenaamde ‘kunstwerken’. Geld is geen probleem. Gewaande ‘artiesten’, de vrienden van het regime, worden door de machthebbers met geld en eer overladen terwijl ze minachtend neerkijken op de gepluimde ‘veel-te-velen’. Het doet er niet toe dat er een soort boodschap wordt verkondigd die niemand verstaat. ‘Kunstwerken’ worden voorgeschoteld die elke betekenis missen, laat staan dat ze enige poëzie zouden uitstralen.

“Wat kan mij dat schelen”, horen wij Tsjefaan roepen. “Die dure artistieke troep van Cordier, ach ik hou er ook niet van, het is puur volksbedrog. Ordinair amusement en sensaties, dat is wat de volksmassa’s lusten. De gedachte dat intellektuele superioriteit regeert kan naïef of simpel zijn, maar het vermaakt ons, de hogere klase, en dat is genoeg.

Dat is Kortrijk.

http://www.dailymotion.com/video/x5zld2

Grappig bericht buiten kategorie

19-02-2009 - Frank Thevissen - Achter het nieuws

Voormalig VUB-prof Eric Rosseel stuurde bij wijze van test een satirische kwakkel naar het persagentschap Belga dat het ongecontroleerd verspreidde. Zowel VRT-radio als alle krantensites namen het bericht voor waar over. Na controle werd alleen de inhoud ontkend, maar het bericht niet ingetrokken. Wie gelooft die mensen nog? Frank Thevissen bericht over de blooper van Belga.

Op vrijdagnacht 13 februari (!) stuurt Eric Rosseel (foto), een op rust gesteld VUB-docent en blogger, een carnavalesk bericht naar de Belgaredactie. Boordevol kolderieke knipoogjes meldt hij dat zonet onder zijn leiding een akkoord werd bereikt tussen sp.a Rood, PvdA, KP en CAP om in juni samen aan de verkiezingen deel te nemen met een linkse eenheidslijst. De nieuwe kleinlinkse alliantie krijgt de naam ‘AVE-EVA’ (Allen voor Eén - Eén voor Allen). De lijst en het programma zullen worden samengesteld op 1 april… Het stukje op zijn weblog vermeldt bovendien als bron ‘NTPA - Not True Press Agency’.

Ons nationaal persagentschap verspreidt het bericht ongecontroleerd naar de media. Om 6 uur brengt VRT radio het al in het nieuws.

Eric De Bruyn van sp.a Rood schrikt zich een hoedje en gaat meteen op zoek naar de herkomst van het bericht. Een kwartier later pas krijgt hij telefoon van Belga met de vraag of het reeds verspreide bericht wel klopt. Ook Radio 1 belt hem na de uitzending pas op om de kwakkel te controleren.

Om half acht verstuurt Belga een officieel vervolgbericht om te melden dat sp.a Rood de vorming van een eenheidslijst tussen linkse partijen formeel ontkent. Het oorspronkelijke Belgabericht wordt niet eens ingetrokken.

Pas om kwart voor 11 neemt Belga contact op met Eric Rosseel met de vraag waarom hij een vals persbericht verspreidde. Wanneer Rosseel verwijst naar de vele hints in het bericht en erop wijst dat Belga haar berichten maar beter moet checken, volgt een oorverdovende stilte aan de andere kant van de lijn. De verbinding wordt verbroken.

Ondertussen hebben zowat alle krantenwebsites het Belgabericht overgenomen. In plaats van het nadien te verwijderen of ondubbelzinnig recht te zetten, wordt de kwakkel aangevuld met de ontkenning van De Bruyn. Dit maakt alleen de verwarring nog groter. Het wekt zelfs de indruk dat de onderhandelingen mogelijk mislukt zijn en misschien daarom worden ontkend.

De Bruyn belt daarop naar De Morgen met de vraag het dubbelzinnige bericht van hun krantenwebsite te verwijderen. De Morgen moet echter met schaamrood op de wangen bekennen dat hun site weliswaar geheel het uitzicht van de krant heeft, maar dat het redactionele beheer ervan door Het Laatste Nieuws gebeurt. De redactie heeft bijgevolg geen vat op de berichten die op haar eigen nieuwssite verschijnen.

Wat de hele mediatieke schertsvertoning rond sp.a Rood extra grotesk maakt, is dat zowel de VRT als De Morgen de voormalige VUB-prof Eric Rosseel systematisch en bewust weren wanneer die met ernstige dossiers bij deze redacties komt aankloppen. Blijkbaar kan alleen een 1 april-bericht als dit nog zijn toegang tot de VRT en De Morgen verzekeren.

De Trotskistische LSP (Linkse Socialistische Partij) vroeg zich ondertussen, niet geheel ten onrechte, gefrustreerd af waarom de media dit soort berichten wel opnemen en de persberichten van LSP volkomen terzijde laten liggen.

Ook PvdA-man Peter Mertens stelt vast dat meer dan negentig procent van de persmededelingen nooit het nieuws haalt, maar een clownesk spookbericht wel.

Deze genante journalistieke vaudeville die door het Belgabericht op gang werd gebracht, geeft ernstig te denken over de oorsprong en kwaliteit van informatie die de mediagebruiker dagelijks voorgeschoteld krijgt.

PR-journalistiek maakt volop furore en naarmate nieuwsmedia meer en meer de richting van de lifestyle- en celebrityjournalistiek inslaan en nieuwsuitzendingen hoe langer hoe minder te onderscheiden zijn van De Rode Loper, geraken de media meer een meer (op)gevuld met ongecontroleerde nepberichten van PR-agentschappen en onderzoeksbureaus die de redacties bestoken.

Ze slagen er ongegeneerd en ongehinderd in om merken, producten, bedrijven en celebrities te promoten.

Het mantra dat Yves Leterme over zijn politieke concurrenten uitsprak Wie gelooft die mensen nog?! begint meer en meer aan de media te kleven.

Sperperiode is Kafka in het kwadraat

“Het mag, maar zeg het niet”

Europese Commissaris Kuneva voor Consumentenzaken kwam mij onlangs persoonlijk vertellen dat we dringend onze handelsreglementering van 1971 moeten moderniseren.

Zoniet riskeren we een zware boete.

Twee redenen :

1.de sperperiode is een slechte zaak voor de handelaar en de consument.

2.België is het enige van de 27 EU landen met zo’n absurde reglementering.

En dat die regel Kafkaiaans is, spreekt boekdelen, voegde ze eraan toe. Voor alle duidelijkheid, de sperperiode bestaat uit een periode van twee keer zes weken per jaar (15 november tot eind december en 15 mei tot einde juni) waarbinnen een handelaar wel prijskortingen mag geven aan zijn klanten maar ze niet mag afficheren. U leest het goed : goedkoper mag maar je mag het niet zeggen of tonen. Dat leidt tot allerlei absurde toestanden waarbij kortingen worden gegeven ‘onder de toog’, ketens sturen e-mails naar hun klanten om prijsverminderingen aan te kondigen, mensen tijdens hun aankoop stilletjes worden geïnformeerd over een ‘koopje’. Al dat soort duistere praktijken zorgen ervoor dat de klanten van een gewone middenstander en handelaar weggelokt worden door de grote ketens en multinationals. Het zou veel beter, eerlijker en duidelijker zijn mocht die middenstander ook kortingen mogen afficheren zodat iedereen gelijk is voor de wet.

Ook de consument is de dupe want als hij geen trouwe klant is, ziet hij heel wat kortingen aan zijn neus voorbijgaan. En in tijden van dalende koopkracht is elk koopje welkom.

Conclusie : de sperperiode zorgt voor oneerlijke concurrentie, een gebrek aan transparantie en veel te veel bureaucratie. En aan dat laatste heeft u – net als ik hoop ik – een grondige hekel. Er worden namelijk tientallen ambtenaren betaald met uw belastinggeld om gedurende 3 (!) maanden per jaar winkelstraten af te schuimen om te zien of een handelaar geen ticketje heeft gehangen aan een kledingstuk met daarop een korting. “Waar zijn we mee bezig ?” hoor ik u al hardop vragen. Zouden we niet beter die mensen inzetten voor serieuze zaken zoals de strijd tegen namaakgoederen, oplichting en andere misbruiken die echt slecht zijn voor onze economie ? En om het Kafka-gehalte van deze wetgeving nog wat groter te maken, geldt de sperperiode enkel voor producten maar niet voor diensten. Gevolg : een platenzaak mag geen prijsverminderingen aankondigen voor een cd maar iemand die muziek verkoopt via internet mag dat wel. Eerlijk ? Hoe kan zo’n middenstander nog opboksen tegen de concurrentie ?

Uiteindelijk is iedereen, de handelaar, de consument en onze economie, het slachtoffer van zo’n kluwen. Mensen steken dan maar de grens over en gaan daar winkelen. En net dat moeten we tegengaan : geef onze handelaars meer vrijheid, onze consumenten meer transparantie en onze ambtenaren serieus controlewerk. De mensen zullen bij ons kopen en de Belgische economie zal er wel bij varen.

Vincent Van Quickenborne

Minister van Ondernemen

(Vrije tribune, Krant van West-Vlaanderen, 19/09/08)

Vanzelfsprekend betwist Unizo, bij monde van haar woordvoerder Thomas Compernolle, deze stellingname van Van Quickenborne. Karel Van Eetvelt en zijn club beweren dat de Europese Commissie vooralsnog geen nieuwe stappen zette om de sperperiode te doen verdwijnen. Zijn kortzichtige KMO-bril en de ultra konservatieven van Unizo beletten dat kleinhandelaren en konsumenten hun gelijklopende belangen met open vizier kunnen verdedigen en dat ons verkrampt, pamperend en betuttelend distributiesysteem op moderne hedendaagse leest geschoeid wordt zoals overal elders het geval is. We zitten met de strengste, meest ingewikkelde en meest bureaukratische handelsreglementering van Europa. Maar Unizo blijft mordicus vasthouden aan een rigide, oubollige en voorbijgestreefde reglementering uit opportunistische reden, om zichzelf blijvend belangrijk te doen schijnen ten opzichte van naïeve middenstanders die argeloos hun bijdrage betalen in de hoop dat Moeder Unizo goed voor hen zal zorgen. Een illusie.

Unizo is gewoon een zelfbedieningsgenootschap dat er enkel op uit is zoveel mogelijk lidgelden binnen te rijven ter meerdere financiële glorie van de eigen direkteuren, onderdirekteuren, sekretaressen, woordvoerders en tutti quanti. Zoals een ordinaire vakbond.

De liberalisering van de Europese markt zal ertoe bijdragen dat een organisatie zoals Unizo gedoemd is te verschrompelen, te verdwijnen.

De laatste stuiptrekkingen zijn bezig.

Bericht

Beste,

De nieuwste berichten die deze week zijn toegevoegd aan het dagboek (weblog) van Cafetaria De Dageraad zijn:

• Huwelijk Top 50
• Mont Ventoux - Harelbeke
• S-Plus Deerlijk
• Jaarlijkse barbeque
• Markt-Aktie 6+1
• Blog V.V.K

Deze berichten zijn te lezen op de url: http://dageraadcafe.webcollectie.be en vergeet niet dat je op ieder bericht kan reageren.

Prettig weekend Luc & Claudine